എന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും നനവ് പടർന്നു.
“ഹരിയേട്ടാ…
ദേ ഇത് ശരിയാവില്ല ട്ടോ.. ആലോചിച്ചത് തന്നെ പിന്നെയും പിന്നെയും മനസ്സിലിട്ട് ഓർത്താൽ ഏട്ടനെങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും.. “
അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു…
“ ആലോചിക്കതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലടി. അതാ..
നീ അറിഞ്ഞതൊന്നുമല്ല അവിടെ ഞാൻ കണ്ടത്. അതിന്റെയൊക്കെ 100 ഇരട്ടിയുണ്ട്.. എനിക്കത് പറയുവാൻ. പോലും സാധിക്കുന്നില്ല.
ഇന്ന് രാവിലെ അവളെന്നെ വിളിച്ചു.. എങ്ങനെയാണെന്നോ..
അവളുടെ കൂടെയുള്ള ആ രണ്ട് നായകളുടെയും നടുക്ക് കിടന്ന്.. ശബ്ദം കൊണ്ട് മനസ്സിലാവാത്ത അവളുടെ കോള്കളിൽ ഇടക്ക് വരുന്ന അപശബ്ദം ഞാനിന്ന് നേരിൽ കണ്ടു…”
എല്ലാം കേട്ട് അവൾ പകച്ചിരുന്നു..
“ന്റെ ദേവി…
ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ പരീക്ഷണം..
ഏട്ടാ…
അതൊക്കെ മനസ്സിന്നു കളഞ്ഞേ…
ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പോവല്ലേ ഏട്ടൻ. അപ്പൊ അതൊന്നും ഇനി ഓർക്കേണ്ട.”
അവൾ പറഞ്ഞു…
“”അങ്ങെനെ മനസ്സിന്നു പോകുന്നതൊന്നുമല്ല അത്…മറക്കാൻ ശ്രമിക്കാം…”
ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അൽപ സമയം മൗനം തളം കെട്ടി നിന്നു…ആ മൗനത്തിന് വിരാമം ഇട്ടതും വേണി തന്നെയാണ്…
“ഹരിയേട്ടാ…”
“മ്മ്…. “
ഞാനൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.
“ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…? “
“ചോദിക്ക് വേണി…”
“ഏട്ടൻ ഇന്നലെയൊക്കെ വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞത് അവിടെയുള്ള പ്രശ്നം കഴിയുമ്പോ നേരിൽ കാണാം എന്നല്ലേ.. അപ്പൊ എന്താ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ്..?”
അവൾ അല്പം മടിച്ചാണ് അത് ചോദിച്ചത്. ഞാൻ ദുർബലമായോന്ന് ചിരിച്ചു…
“എന്തെ…എന്റെ വരവ് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയോ…? “
പെട്ടെന്നാണ് വേണിയുടെ കൈ എന്റെ തോളിൽ മൃതുവായോന്ന് പതിഞ്ഞത്.
“അതാണോ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന്റെ അർത്ഥം.
എനിക്ക് അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് ചോദിച്ചതല്ലേ. അല്ലാതെ ഏട്ടൻ ഇവിടെ വരുന്നതിനു എനിക്കെന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നത്.. ഇനി പറയാൻ പറ്റാത്തത് ആണേൽ പറയണ്ട.”
അവൾ പറഞ്ഞു…
“പറയാൻ പറ്റാത്തതോന്നുമല്ലടി.എനിക്കും. എല്ലാമൊന്ന് ഒതുക്കിയ ശേഷം നിന്നെ കാണാൻ തന്നെയായിരുന്നു ആഗ്രഹം.. പക്ഷെ…”
ഞാനൊന്ന് നിർത്തി
“പക്ഷെ??”
അവൾ ആകാംഷയോടെ എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി.
“ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ അച്ചു എന്നെ ചതിച്ചെന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നള്ളൂ.. പക്ഷെ പോകെ പോകെ ആ ചതിയുടെ വീര്യം എത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്ന് ആ വീഡിയോ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി തരാൻ തുടങ്ങി.
ഒരു പെണ്ണിൽ എത്ര മുഖങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്..
ആ നിമിഷം ഇങ്ങനെയൊരു പാഴ് ജന്മമായി ഞാനിവിടെ ജീവിച്ചല്ലോ എന്നൊരു തോന്നലായിരുന്നു എനിക്ക്.. മരിച്ചു പോകാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് ആ നിമിഷം.. “
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിതും വേണിയുടെ കണ്ണിൽ വീണ്ടും കണ്ണുനീർ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…
“ന്റെ ദേവി…
അങ്ങനത്തെ ചിന്തകളൊന്നും വേണ്ടാ ട്ടോ…
ഏട്ടൻ വല്ല കടും കയ്യും ചെയ്തെന്ന് അറിഞ്ഞാ സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല ഞങ്ങക്ക്…”
അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
“ എനിക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യാനൊന്നും താല്പര്യമില്ല.. ജീവിച്ചു കാണിക്കണം.
പക്ഷെ ഞാൻ ഈ കടന്നുപോകുന്ന സിറ്റുവേഷൻ അങ്ങനെയാണ്.’”
ഞാൻ പറഞ്ഞു…
“എനിക്ക് മനസ്സിലാവും ഏട്ടാ…
പണ്ട് ഇതുപോലെ അല്ലെങ്കിലും അതിനു സമാനമായ സിറ്റുവേഷൻ ഫേസ് ചെയ്തവളല്ലേ ഞാൻ.. കുടുംബവും പഠിപ്പും വേണ്ടെന്ന് വച്ച് ഒരാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയപ്പോ ഞാൻ കരുതിയത് പോലുമില്ല അയാൾ സ്നേഹം നടിച്ച ഒരുവൻ ആണെന്ന്.. ഒരു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയപ്പോളാണ് എനിക്ക് അയാളെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ധൈര്യം. പോലും വന്നത്..