മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ – 6 7

 

“അല്ലാതെ പിന്നെ…??” എന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു… വാ.. വായിൽ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞോ..??

 

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… അതെ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ “”ഹ്മ്മ്”” എന്ന് മൂളി..

 

“എന്നിട്ട്…?” ഞാൻ അക്ഷമയോടെ ചോദിച്ചു…

 

“ഞാൻ അനുസരിച്ചില്ല…”

അവൾ മങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു…

 

“അനുസരണക്കേട് കാണിച്ചപ്പോൾ

അദ്ദേഹം…അദ്ദേഹം എന്റെ”

 

“നിന്റെ മുഖത്ത് അടിച്ചു,” ഞാൻ അവളുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കി..

 

അവൾ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ച്

‘അതെ’ എന്ന പോലെ തലകുലുക്കി…

 

തല്ല് ഓർക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് വന്ന ആ പുഞ്ചിരി എനിക്ക് അസഹ്യമായൊരു വിചിത്രതയായി തോന്നി…

 

“അപ്പോൾ തല്ലു കിട്ടിയതോടെ നീ സമ്മതിച്ചോ?”

ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു…

 

“ഇല്ല…” അവൾ പറഞ്ഞു…

 

“ഒന്നു കഴുകി വരാൻ പറഞ്ഞു…

പക്ഷെ അതു കേട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം വീണ്ടും…”

 

അവൾ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കിയില്ല,, അതിനാവശ്യവും ഉണ്ടായില്ല…

 

അവൾ തുടർന്നൂ…

 

“രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ

ഞാൻ അനുസരണക്കേട് കാട്ടിയിരുന്നില്ല… അതുകൊണ്ട്…

തല്ലും കിട്ടിയിരുന്നില്ല.”

അത്രയും പറഞ്ഞതോടെ ഷബീനയുടെ വാക്കുകൾ അവിടെ അവസാനിച്ചു…

 

പക്ഷേ അവൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ വിട്ടുപോയ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പൂർണ്ണചിത്രം തന്നെ വരച്ചു..

 

അതായത്,, അയാൾ ആദ്യത്തെ തവണ വന്നപ്പോൾ അവളുടെയും അയാളുടെയും രതിരേതസ്സ് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അയാളുടെ ‘കുണ്ണ’ വായിൽ എടുക്കാൻ, അയാൾ അവളെ ‘തല്ലി’ സമ്മതിപ്പിച്ചു പക്ഷേ രണ്ടാമത്തെ തവണ വന്നപ്പോൾ അതേ കാര്യം അവൾ സ്വയം ഇഷ്ടത്തോടെ ചെയ്തു!!

 

“പക്ഷേ അന്ന്… ആ വെള്ളിയാഴ്ച

നിന്റെ ശരീരത്തിൽ ആകമാനം പാടുകൾ കണ്ടിരുന്നല്ലോ… പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ രണ്ട് തവണ ഒന്നും കണ്ടില്ല… അദ്ദേഹം…സൗമ്യമായിരുന്നോ“?”

 

എന്റെ സംശയം വീണ്ടും തലപൊക്കി…

 

“സൗമ്യം…?”

 

ആ അവസ്ഥയിലും ഷബീന ഒന്നു കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു…

എന്ത് പൊട്ടത്തരമാണ് നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് എന്നൊരു ഭാവം അവളുടെ മുഖത്ത്…

 

പിന്നെ അവൾ ചെറു കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ അറിയാതെ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് പാടുകൾ ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു…പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്

അങ്ങനെയൊന്നും മതിയാവില്ല.”

 

അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ഒന്നൂടെ പുഞ്ചിരിച്ചു… ആ സുഖമായ നിമിഷങ്ങളെ വീണ്ടും ഓർക്കുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി…

 

കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൾ തിരശ്ശീല ഇടുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു:

 

“പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു… നിങ്ങൾ കാണാത്തിടത്ത്… അല്ലെങ്കിൽ

നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ടൊന്നും നോക്കിയിരുന്നില്ല”

 

ഇപ്പോഴുള്ള അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരിക്ക് രണ്ട് അർത്ഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു..

 

ഡോക്ടർക്കുള്ള മൗനമായ അഭിനന്ദനം,,

മറ്റൊന്ന്

എന്നോടുള്ള തുറന്ന പുച്ഛം!!

 

അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു…

കാരണം ഇപ്പോൾ കുറച്ചേറെ നാളായി

സാധനം പൊങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ കാണേണ്ടത് പോലെ

കണ്ടിരുന്നില്ല!!

 

*******************

 

ദിവസങ്ങൾ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി…

ക്ലോക്കിന്റെ സൂചികൾ പോലും എന്നെ പരിഹസിക്കുന്ന പോലെ…

 

അവൾ ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ ഡോക്ടറെ ഫോണിൽ വിളിക്കാനോ… വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനോ… ഞാൻ താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല..

 

പലപ്പോഴും ആ വിഷയം തുറക്കാൻ ഷബീന തുടക്കം കുറിച്ചിരുന്നു…

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ സമ്മർദ്ദമുണ്ടായിരുന്നു…

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരിനം ഉറച്ച തീരുമാനം…

 

പക്ഷേ ഞാൻ… വിദഗ്ധമായി ഒഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു,, വാക്കുകൾ തിരിച്ചു വിടാൻ പഠിച്ചവനായി…

ചർച്ചകളെ വേറെ വഴിയിലേക്ക് തിരിക്കാനറിയുന്നവനായി…

 

അവളുടെ ഓരോ ശ്രമവും ഞാൻ നിശ്ശബ്ദമായി തകർത്തു.. കാരണം സമ്മതം നൽകിയ നിമിഷം മുതൽ തന്നെ ഒരു ദിവസം അത് യാഥാർത്ഥ്യമായി മാറുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു…

 

പൂർണ്ണമായും ഒളിച്ചോടാൻ സാധിക്കില്ലെന്ന് അറിയാം എങ്കിലും ചെറിയൊരു സമയ ദൈർഘ്യം… അത്രയെങ്കിലും ആശ്വാസം!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *