ശ്വാസം അല്പം വേഗം.. കണ്ണുകളിൽ തെളിച്ചം.. മുഖത്ത് സന്തോഷം തിരതല്ലുന്ന പോലെ…
പക്ഷേ… ആ കിതപ്പ് എന്നെ കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷയല്ലായിരുന്നു..
ആ സന്തോഷം എന്നെ വരവേൽക്കാനുള്ള പ്രകാശവുമല്ലായിരുന്നു…
“അയാൾ നേരത്തെ വന്നോ..?”
അകത്തുകയറിയ ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ അല്പം അസഹ്യതയോടെ ചോദിച്ചു…
ഷബീനയുടെ കിതപ്പ് പെട്ടെന്ന് ശമിച്ചു.. മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി മങ്ങിനീങ്ങി… പരാതിപ്പെടുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി..
എന്റെ പിഴവ് എനിക്ക് ബോധ്യമായി,, ഞാൻ വാക്കുകൾ തിരുത്തി…
“സോറി… അദ്ദേഹം,, അദ്ദേഹം നേരത്തെ വന്നോ..?”
ക്ഷണങ്ങൾക്കകം തന്നെ ഷബീനയുടെ മുഖത്ത് സൗമ്യത വീണ്ടുമെത്തി… മങ്ങിനിന്ന പുഞ്ചിരി നിറവോടെ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു…
“ഇല്ല… ഒരു അരമണിക്കൂർ”
അവൾ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു…
ഞാൻ ഷബീനയെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി… അവൾ നന്നായി ഒരുങ്ങിയിരുന്നു.. ഒരു വെള്ള സ്കർട്ട്… അതിനൊപ്പം ഒരു കറുത്ത ഷർട്ട്…
സ്കർട്ടിന്റെ നീളം മുട്ടിനു മുകളിലായിരുന്നു… സാധാരണ അതിഥികളുടെ മുന്നിൽ അവൾ ഇത്ര തുറന്ന വേഷം ധരിക്കാറില്ലായിരുന്നു…
പക്ഷേ… ഇന്ന് വന്നത് അതിഥി അല്ലല്ലോ…?
അവൾ വല്ലാതെ വിയർത്തിരുന്നു…
ഷർട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ തുറന്നുകിടന്നിരുന്നു..
എന്റെ ചൂഴ്ന്നുനിന്ന നോട്ടം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു… അല്പം ലജ്ജയോടെ ഷബീന മുഖം താഴ്ത്തി…
“ഞാൻ… ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ആയിരുന്നു… ചൂടു കാരണം…”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ പതിയെ ഷർട്ടിലെ ഒരു ബട്ടൺ ബന്ധിപ്പിച്ചു…
നാണം മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമം പോലെ…
അതിലുപരി, അത്തരം കാഴ്ചകൾക്ക് ഇനി ‘ഞാൻ’ അവകാശിയല്ലെന്ന
നിശ്ശബ്ദമായൊരു മുന്നറിയിപ്പ് തന്നതുപോലെ!!
എന്റെ കണ്ണുകൾ ഡോക്ടറെ തേടി പരന്നു… എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി നിന്ന ഷബീനയുടെ കണ്ണുകൾ അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി,, എന്റെ തിരച്ചിലിന് വഴികാട്ടുന്നതുപോലെ…
എന്റെ നോട്ടം അടുക്കള വാതിലിൽ തങ്ങി… ആദ്യം വാതിലിനരികിലൂടെ ഒരു ഭീമാകൃതിയുള്ള നിഴൽ തെളിഞ്ഞു,
പിന്നെ അതിന് പിന്നിൽ ഡോക്ടറുടെ യഥാർത്ഥ രൂപം പുറത്തുവന്നു…
എല്ലാം കൊണ്ടും എന്നെക്കാൾ വലുപ്പമുള്ള ഒരാൾ,,, ശരീരത്തിലും പ്രായത്തിലും പദവിയിലും…
ഇപ്പോൾ ഷബീനയുടെ മനസ്സിൽ അദ്ദേഹം പിടിച്ചിരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തിലും!!
“വെൽക്കം ഹോം,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം കൈ നീട്ടി…
ഞാൻ പറയേണ്ട വാക്കുകൾ അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
ഇപ്പോൾ ഈ വീട്ടിലെ ഉടമ ആരാണെന്ന സംശയം എന്റെ ഉള്ളിൽ നിസ്സബ്ദമായി ഉയർന്നു…
ആ കൈപിടിത്തം ഒരു ബലപരീക്ഷണംപോലെ… അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിടിയിൽ എന്റെ കൈപ്പത്തി വേദനിച്ചു… ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു…
വസ്ത്രം മാറി തിരികെ വന്നപ്പോയേക്കും അവർ വീണ്ടും അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു,,, അവർ സിറ്റിംഗ് റൂമിലുണ്ടായിരുന്നില്ല…
പകരം, അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്ന്
ഷബീനയുടെ നേർത്തൊരു ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു,,, ഉറക്കനെയുള്ള ഒരു സുഖക്കരച്ചിൽ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചത് പോലുള്ള ഒരു കട്ടിയുള്ള മൂളൽ…
അടുക്കള വാതിൽ ചാരിയിരുന്നു…
പൂർണ്ണമായും അടച്ചിരുന്നില്ല..
നോക്കണോ… വേണ്ടയോ…
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മടിച്ചു…
പക്ഷേ എന്റെ കാലുകൾ യാന്ത്രികമായി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി…
ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതിൽ ഞാൻ അല്പം തുറന്നു… തല മാത്രം അകത്തേക്ക് നീട്ടി ഞാൻ നോക്കി…
അവരുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക്…
എന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയുടെയും അവളുടെ കാമുകന്റെയും ഇടയിലുള്ള സ്വകാര്യ നിമിഷങ്ങളിലേക്ക്…
ഷബീന എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു,, ഡോക്ടർ അവൾക്കു മുന്നിൽ അല്പം കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.. ഭീമമായ അയാളുടെ രൂപം മറച്ചു പിടിക്കാൻ മാത്രം വലിപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…
എന്റെ സാന്നിധ്യം അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു…