രാഹുലിന്റെ കുഴികൾ – 11 1അടിപൊളി  

മതി ഇനി മതി അല്ലേൽ എന്റെ മക്കൾ വരുമ്പോൾ ഞാനുണ്ടാകില്ല എന്ന് കിതച്ചു കൊണ്ട് പറയുന്ന രേഷ്മയെ വിട്ടു കൊണ്ട് രാഹുൽ മലർന്നു കിടന്നു കുറച്ചു നേരം.

❤️

അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി രാഹുൽ വീട്ടിലേക്കെത്തിയതും ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു.

എണീക്കുമ്പോയേകും നേരം ഉച്ചയോട് അടുത്തിരുന്നു.

അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വെള്ളം വാങ്ങി കുടിച്ചോണ്ട് രാഹുൽ അമ്മയെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിന്നു.

എന്താണ് വല്യ ഗൗരവത്തിൽ ആണല്ലോ എന്റെ ലേഖകുട്ടി.

ദേ നീ എന്നെ വെറുതെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കല്ലേ.

ഹോ അതിനു

മാത്രമിപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായേ.

നീ എവിടെയായിരുന്നു.

എന്താ.

നീ എവിടെ ആയിരുന്നു എന്നു.

ഹോ അതാണോ കാര്യം.

നീ ഇന്ന് പുലർച്ചെ വീട്ടിൽ കയറി വന ഉടനെ കയറി കിടന്നതല്ലേ.

ഹ്മ്മ് അതിനിപ്പോ എന്താ.

ദേ നിന്റെ പോക്കും വരവും കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട് കെട്ടോ.

അയ്യേ എന്റെ ലേഖകുട്ടി എന്താ ഇങ്ങിനെ.

എന്ന് ചോദിച്ചോണ്ട് രാഹുൽ ലേഖയുടെ തൊളിൽ പിടിച്ചു നിന്നതും.

ദേ കയ്യെടുക്കെടാ.

എന്താ അമ്മേ എന്ത് പറ്റി.

ഞാനാ പറഞ്ഞെ കയ്യെടുക്കെടാ.

നിനക് എല്ലാം ഒരു കളിയായി മാറിയല്ലേ.

എന്താ അമ്മ ഉദേശിച്ചേ.

രാഹുലെ നി എന്റെ മുന്നിൽ ആണി നില്കുന്നത് അറിയാല്ലോ നിനക്ക്.

ഹോ അതിനിപ്പോ എന്താ അമ്മേ.

ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ തോന്നിവാസങ്ങൾക്കും കൂട്ട് നില്കുന്നത് കൊണ്ടല്ല നീ ഇങ്ങിനെ ഓരോന്നും പറഞ്ഞു അവിടെയും ഇവിടെയും എല്ലാം.

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ നിറുത്തി.

അവിടെയും ഇവിടെയുമെല്ലാം ബാക്കിയെന്താ പോരാത്തെ പറ.

നി എവിടെ ആയിരുന്നു അത് പറ.

അമ്മേ ഞാൻ.

നീ.

ഞാൻ കുറച്ചു ദൂരെ ആയിരുന്നു.

ആഹാ എന്നിട്ട് ആരായിരുന്നു കൂടെ.

അത് അമ്മേ.

രേഷ്മയാണോ അതോ വേറെ വല്ലവരും.

ച്ചി അമയെന്താ എന്നെ അങ്ങിനെയാണോ കണ്ടിട്ടുള്ളെ.

ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും ഒക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ ഇതുപറ.

ഹ്മ്മ് രേഷ്മ തന്നെ എന്തെ.

ഹോ അവളെ വിടാൻ ഒരുക്കമല്ല അപ്പൊ.

ഇല്ല പറ്റില്ല.

ആഹാ എന്ത് ധൈര്യത്തിൽ ആണ് നീ ഇത് പറയുന്നത്.

അമ്മയോട് കള്ളം പറയാൻ കഴിയതോണ്ടാ.

രേഷ്മയുടെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നോ അതോ.

കുറച്ചു ദൂരെ.

തേനിയിൽ

അവിടെ

വരെ പോയതെന്തിനാ.

വെറുതെ ഒരു ആഗ്രഹം പൊലെ തോന്നി.

അല്ല ഇതൊക്കെ അമ്മ എന്തിനാ അറിയുന്നേ.

പിന്നെ ഞാൻ അറിയണ്ടേ.

എന്റെ മോന്റെ പോക്ക് എങ്ങോട്ടാണെന്ന് ഞാൻ അറിയേണ്ടെടാ.

ഇപ്പൊ അറിഞ്ഞിലെ.

ഹ്മ്മ് ദേ ഞാൻ ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം ആപത്തിൽ പോയി ചാടാൻ നിൽക്കേണ്ട.

ഹോ ഇല്ല അമ്മേ.

അല്ല അവൾ എങ്ങിനെ വന്നു.

ഞാൻ കൊണ്ടുപോയി.

അവൾ സമ്മതിച്ചതോ അതോ നീയായിട്ട്.

അതൊരിക്കലും എന്റെ ലേഖകുട്ടിയുടെ മോൻ ചെയ്യില്ല എന്നറിയില്ലേ.

ഹ്മ്മ്.

എന്നിട്ട്.

എന്താ കൊതിയാകുന്നുണ്ടോ കേൾക്കാൻ.

ദേ ഞാൻ ഒന്ന് അങ്ങ് തരുംകേട്ടോ.

നിങ്ങൾ എത്രദിവസം അവിടെ നിന്നു.

രണ്ടു ദിവസം.

ആഹാ അവളെ ബാക്കി വെച്ചോടാ.

അത്രക്കൊന്നും.

ഹോ നിന്നെ എനിക്കറിയുന്നതല്ലേ.

മുഴുവനായിട്ടും അറിയാൻ വഴിയില്ലല്ലോ അമ്മേ.

ഹോ അപ്പൊ നിറയെ ഒളിക്കുന്നുണ്ട് അല്ലേടാ.

ഇല്ല അമ്മേ അമ്മയിൽ നിന്നും ഒന്നും ഒളിക്കാൻ എന്നെക്കൊണ്ടാകില്ല.

ഒക്കെ ശരിയാ നിന്റെ ഈ പ്രായത്തിൽ തോന്നുന്നതാ എല്ലാം.

മോനെ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് ലേഖ അവന്റെ തലയിൽ ഒന്ന് തഴുകി.

ഒന്നും വേണ്ടാന്നു പറയുന്നില്ല അമ്മ എല്ലാത്തിനും അതിന്റെതായ പരിധികളും ഉണ്ട് മോനെ. ഇതൊന്നു പറഞ്ഞുതരാൻ ഞാൻ ആളല്ല.

ഞാനും നിന്റെകൂടെ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് ലേഖ ഒന്ന് നിറുത്തി.

അയ്യേ അമ്മ സെന്റിയാണല്ലോ രാവിലെതന്നെ.

എന്റെ ലേഖകുട്ടി ഇങ്ങിനെ സെന്റി അടിക്കാതെ വല്ലതും കഴിക്കാനുണ്ടേൽ എടുത്ത് വെക്ക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ.

എന്താടാ അവളൊന്നും തന്നില്ലേ നിനക്ക്.

ഹോ അതൊക്കെ വേണ്ടത്തിലധികം തന്നിട്ടുണ്ട് ലേഖകുട്ടി.

രാഹുൽ അമ്മയോട് ചേർന്ന് നിന്നോണ്ട് അതെ ആ വെളള്ളയപ്പം എത്ര തിന്നിട്ടും മതിവരുന്നില്ല

ലേഖകുട്ടി. ഓരോ തവണ കഴിയുന്തോറും അതെന്നെ വല്ലാണ്ട് വിഷമിപ്പിക്കുകയാ.

ലേഖ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും. .

അവന്റെ കണ്ണിലെ തിളക്കം അവളെ ആശ്ചര്യപെടുത്തി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *