ലില്ലിയുടെ ആ വിവരണം കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്ന് കൂടി.
അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.
സാം മെസ്സേജ് ഒന്നും അയച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ലില്ലി പറഞ്ഞ ആ അപരിചിതൻ സാമാണോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.
നതാഷ: “ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചില്ലേ ലില്ലി?”
ലില്ലി: “ചോദിച്ചു ഡോക്ടർ, പക്ഷേ ‘ഡോക്ടർക്ക് എന്നെ അറിയാം’ എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. ഞാൻ അയാളോട് ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചിട്ട് വരാം.”
ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ നതാഷ തന്റെ കേബിനിലെ കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.
തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും സാം തന്നെ പിന്തുടരുകയാണോ?!!
സാം ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് സാമാണെങ്കിൽ, തന്റെ ഈ പ്രൊഫഷണൽ ലോകം തകർന്നു വീഴാൻ അധികം സമയം വേണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയി മിനിറ്റുകൾക്കകം തിരികെ വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതിച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. നതാഷ ആകാംക്ഷയോടെയും പേടിയോടെയും ലില്ലിയെ നോക്കി.
ലില്ലി: “ഡോക്ടർ… ഞാൻ അയാളോട് പേര് ചോദിച്ചു. ‘സാം’ എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അതല്ല അതിശയകരമായ കാര്യം…”
നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. സാം! അയാൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ മേശപ്പുറത്ത് മുറുകി.
ലില്ലി: (ശബ്ദം താഴ്ത്തി, കൗതുകത്തോടെ) “ഡോക്ടർ ഓർക്കുന്നില്ലേ? കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഡോക്ടറെ കാണാൻ ഒരാൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു പിച്ചകപ്പൂക്കൾ തന്നില്ലേ?
അന്ന് അയാൾ ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റിയിരുന്നില്ല. ആ പൂക്കൾ കൊണ്ടുവന്നത് ഇതേ ആളാണെന്ന് അയാൾ ഇപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു!
ഡോക്ടർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം പിച്ചകപ്പൂക്കൾ ആണോ?
ഡോക്ടറുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പൂക്കൾ പിച്ചകപ്പൂവാണെന്ന് അയാൾക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?!!”
ലില്ലിയുടെ നൂറുകൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.
കഴിഞ്ഞദിവസത്തെ ആ അജ്ഞാതൻ സാമായിരുന്നു എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പോലും അയാൾ നേരത്തെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്നെ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അയാൾ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ലില്ലി: “എന്താ ഡോക്ടർ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? ഡോക്ടറുടെ ഏതോ പഴയ ഫ്രണ്ട് ആണോ?
കക്ഷി നല്ല സ്മാർട്ട് ആണ്. ഉള്ളിലേക്ക് വിടട്ടേ?”
നതാഷ: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്) “ലില്ലി… നീ… നീ അയാളെ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വിടണ്ട.അയാൾ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ഒന്നുമല്ല…പേഷ്യന്റ്സിനെ നോക്കട്ടെ. അയാൾ അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യട്ടെ.”
ലില്ലി: “അയ്യോ! അയാൾ പാവമല്ലേ ഡോക്ടർ. രാവിലെ തന്നെ വന്നതാണ്. എന്തായാലും ശരി, ഡോക്ടർ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം.”
ലില്ലി ഫയലുകളുമായി പുറത്തേക്ക് പോയി.
നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഗ്ലാസ് ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു. സാം തന്നെ ചുറ്റിവരിയുകയാണ്.
പിച്ചകപ്പൂവിന്റെ ആ സുഗന്ധം ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ശ്വാസംമുട്ടലായി തോന്നി.
മാത്യു വീട്ടിലിരുന്ന് തന്റെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, താൻ ഇവിടെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് കുടുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുകയാണ്.
അതേസമയം, ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വെയിറ്റിംഗ് ഏരിയയിൽ സാം വളരെ ശാന്തനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ കയ്യിൽ ആ കവറിൽ താൻ വരച്ച നതാഷയുടെ കണ്ണുകെട്ടിയ ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിങ് നഗ്നചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നതാഷയുടെ ക്യാബിന്റെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി ക്രൂരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അതേ സമയം സാം പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം നതാഷയെ ഉള്ളിൽനിന്നും ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും പ്രൊഫഷണൽ മാന്യത കൈവിടാതെ അവൾ തന്റെ സീറ്റിലിരുന്നു. മനസ്സിനെ പണിപ്പെട്ട് ശാന്തമാക്കി അവൾ ഇന്റർകോമിലൂടെ പറഞ്ഞു: