“എന്താ വിഷ്ണു നീ ഇങ്ങനെ കൊച്ച് കുട്ടികളെ പോലെ വാശി പിടിക്കണേ. ഗുളിക കഴിച്ചാൽ അല്ലേ രോഗം മാറു ”
അച്ഛൻ എന്നെ ശകരിച്ചു.
“വേണ്ട. എനിക്ക് അസുഖം മാറേണ്ടാ. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ തന്നെ മതി. ഞാൻ ആരായിരുന്നു നിങ്ങളോട് എന്താ ചെയ്തത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ഇനി എനിക്ക് ആ ഞാൻ ആവണ്ട ”
ഞാൻ അവരോടായി പറഞ്ഞു. എന്നിൽ നിന്ന് കേട്ട വാക്കുകൾ വിശ്വാസിനിയമാവതേ അവർ അവിടെ നിന്നു. ഞാൻ അവിടെന്ന് നടന്ന് കുളക്കരയിൽ പോയി ഇരുന്നു.
ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്ന് ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ജീവിതം താരതമ്യപെടുത്തി നോക്കി. രണ്ട് പേരുടെയും ജീവിതങ്ങളിൽ ഒരുപാട് സാമ്മ്യതകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പണിക്ക് പോവാതെ വീട്ടുകാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ. വയസ്സാം കാലത്ത് അവർക്ക് പ്രതീക്ഷയും താങ്ങും തണലും ആകേണ്ടവർ ആയിട്ട് അതൊന്നും ചെയ്യാതെ അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച് ജീവിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ വീട്ടുകാരെ പറ്റി ആലോചിച്ച് പോയി. അവരോട് അറിഞ്ഞും അറിയാതെയും ചെയ്ത് പോയതിൽ പശ്ചാത്താപം തോന്നുന്നു.
ഞാൻ അങ്ങനെ ആലോചിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോളാണ് പിന്നിൽ ഒരു അനക്കം കേട്ടത്. തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ അത് അമ്മുവായിരുന്നു. എന്നെ കാണാതെ അനേഷിച്ച് വന്നതാണവൾ. ഞാൻ അവളോട് എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കാൻ അവളോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അമ്മു എന്റെ അരികിലായി വന്നിരുന്നു.
“അവരോടൊന്നും അങ്ങനെ പറയണ്ടായിരുന്നു ”
അവൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞേ. അവർക്ക് വേണ്ടിയാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണ്”
“വിഷ്ണുവേട്ടൻ അവരെയൊക്കെ ധിക്കരിച്ചിട്ടേയുള്ളു. ഇപ്പോ വിഷ്ണുവേട്ടൻ മാറി എന്നാ അവര് കരുതിയത്. അവരെയാ ഏട്ടൻ ഇപ്പോ വിഷമിപ്പിച്ചേ ”
അമ്മു എന്നോട് പറഞ്ഞു
“അവർക്ക് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വിഷമം ആയോ ”
“ഉമ്മ് ”
അവളൊന്ന് മൂളി.
“എന്നെ കുറിച്ചെല്ലാം ജിതിൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ നിങ്ങളെയൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചത് എല്ലാം പറഞ്ഞു. മാപ്പ് അമ്മു നിന്നോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തതിന്. എന്നോട് പൊറുക്കണം. ഇനി ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല ”
ഞാൻ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് കരഞ്ഞു.
“അയ്യേ വിഷ്ണുവേട്ടൻ എന്തിനാ കരയുന്നേ. കൈ വിട്ടേ കരയല്ലേ ”
അവൾ എന്നോടായി പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മുവും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ കാരണം നീ ഒരിക്കലും കരയില്ല. നിന്നെ കരിയിപ്പിക്കാൻ ആരെകൊണ്ടും ഞാൻ സമ്മതിപ്പിക്കില്ല. നീ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ഒരു ഭർത്താവായി ഞാൻ മാറും. സത്യം ”
ഞാൻ അവൾക്ക് വാക്ക് നൽകി.അത് അവളിൽ സന്തോഷം പകർന്നു. അമ്മു സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അവളെ തിരിച്ച് കെട്ടി പിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
“അമ്മു… അമ്മു…”
ഞാൻ എന്നിൽ നിന്ന് അകത്തി അവളെ വിളിച്ചു.
“ഉം ”
എന്തെന്നാ രീതിയിൽ അവൾ എന്നെ നോക്കി.
“നിന്നെ എല്ലാവരും അമ്മു എന്ന് വിളിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് അങ്ങനെ വല്ല പേരും ഉണ്ടോ?”
“ഉണ്ണി.എന്റെ ഉണ്ണിയേട്ടൻ ”
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ എന്താ എന്നെ ആരും അങ്ങനെ വിളിക്കാത്തെ ”
ഞാൻ എന്റെ സംശയം ആരാഞ്ഞു.
“ഒരിക്കൽ അങ്ങനെ വിളിച്ചവരെ ഒക്കെ ചേട്ടൻ ചീത്ത പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഉണ്ണി അല്ല വലിയ ചെക്കനായായി എന്നെ ആരും അങ്ങനെ വിളിക്കെണ്ടന്ന് ”
“നിനക്ക് എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതാണോ ഇഷ്ടം ”
“മ്മ് ”
“എന്നാൽ നീ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിച്ചോ”
“ശരിക്കും!”
അവൾ വിശ്വാസം വരാതെ ചോദിച്ചു.
“വിളിച്ചോ പെണ്ണെ. നിന്റെ ഇഷ്ടമാ എന്റെ ഇഷ്ടം ”
“ഉണ്ണിയേട്ടാ….”
സന്തോഷം കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ച് അങ്ങനെ വിളിച്ചു. ഞാൻ
അവളെ എന്നോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അമ്മു എന്റെ തോളിൽ തല ചായിച്ച് കിടന്നു. ഏറെ സന്തോഷവധിയായിരുന്നു അവൾ. ഞാൻ അമ്മുവിനൊപ്പം അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.അമ്മുവിനെ ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയായി കാണാൻ തുടങ്ങി. ഇവളെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വിട്ട് കളയില്ല എന്നോടൊപ്പം എന്നും ഇങ്ങനെ ചേർത്ത് പിടിക്കണം ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.