തന്നെ മുട്ടാതെ നീങ്ങിയിരുന്ന നീരജയോട് അവൻ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് ഒന്നും വാങ്ങാൻ ഇല്ല….നിനക്ക്… ഒട്ടൊരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം.
“…..കിച്ചൂന് എന്താന്ന് വെച്ച വാങ്ങിക്കാം…”
പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നീടൊന്നും ചോദിക്കാതെ കിച്ചു ബൈക്ക് ഇരപ്പിച്ചു മുന്നോട്ടു പായിച്ചു.
ഒരു ടെക്സ്റ്റൈൽ ഷോപ്പിന് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഭാര്യയെ എന്ന പോലെ അവനു പിന്നിൽ നീരജ നടന്നു.
തനിക്ക് വേണ്ട ഷർട്ടും കുറച്ചു പാന്റ്സും എടുക്കുമ്പോൾ അവളെ കാണിക്കാൻ എന്നോണം നിവർത്തി വെച്ചു അവളെ നോക്കുമെങ്കിലും ചിന്തയിൽ ആണ്ടു നിൽക്കുന്ന നീരജയെ കണ്ട അവനു വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നി.
“ലേഡീസ് വെയർ എവിടെയാ…”
“1st ഫ്ലോറിൽ ആണ്…”
കിച്ചു ചോദിക്കുന്നതും പെണ്കുട്ടി മറുപടി പറഞ്ഞതും പെട്ടെന്ന് കേട്ടു മനസ്സ് എത്തും മുന്നേ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കിച്ചു നടന്നിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ അവന്റെ കൈ മുറുകിയപ്പോൾ ഒന്നു വിറച്ചത് അവൾ അറിഞ്ഞു, അധികാരത്തോടെ തന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു നടന്നു പോവുന്ന കിച്ചുവിനെ ഒരു നിമിഷം അവൾ കൊതിയോടെ നോക്കി.
“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട കിച്ചു…”
കൈ പതിയെ വലിച്ചുകൊണ്ട് നീരജ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് വേണം…”
അവളെ നോക്കി ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കിച്ചു നടന്നു. പിന്നീട് എതിർക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൾ കൂടെ നടന്നു.
“ഇതൊന്നും വേണ്ട കിച്ചു…”
മുൻപിലേക്ക് അവൻ പെറുക്കി ഇട്ട ടോപ്പുകളും ലെഗ്ഗിൻസുകളും കണ്ട നീരജ നീരസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ ജോലിക്ക് മുണ്ടും നേര്യതും ഒക്കെ എന്നും ഇട്ടോണ്ട് പോവുവോ….ഇതൊക്കെ ഉടുത്ത് ശീലിച്ചാൽ, നല്ലതല്ലേ…എളുപ്പവും ആണ് കംഫർട്ടും കിട്ടും…”
കിച്ചു ടോപ്പുകളുടെ ഡിസൈൻ മാറി മാറി നോക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. അവളെ ഇതുവരെ സാരിയിലോ മുണ്ടും നേര്യതിലോ അല്ലാതെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കിച്ചുവിന് അത് ഒരു കൗതുകം കൂടി ആയിരുന്നു.
“ദേ നോക്കിക്കോ…ഇല്ലേൽ ഞാൻ എനിക്കിഷ്ടമുള്ള കളറും ഡിസൈനും നോക്കി എടുക്കുവേ…”
കിച്ചു പറഞ്ഞതും ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടു നീരജ അവയിലോരോന്നും എടുത്തു നോക്കി ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് മാറ്റി.
തന്റെ വാക്കുകൾക്ക് വില കൊടുത്തും പഴയപോലെ അല്ലെങ്കിലും ചെറുതായി സംസാരിച്ചും ചിണുങ്ങിയും അടുക്കുന്ന നീരജയെ കണ്ടപ്പോൾ കിച്ചുവിന് ഉള്ളിൽ ഒരു തണുപ്പ് അറിഞ്ഞു., ഇരുട്ടിലെവിടെയോ വെട്ടം വീഴുന്ന പോലെ.
“ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കണോ…ട്രയൽ റൂം ഉണ്ട്….”
ഒരു നീല ടോപ്പ് എടുത്തു നീരജയെ കാണിച്ചു കിച്ചു ചോദിച്ചു.
“വേണ്ട…എനിക്ക് കറക്ട ആയിരിക്കും.”
“വേറെ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ വാങ്ങിച്ചോളൂട്ടോ…ഞാൻ ഇതുമായി ബില്ലിങിൽ കാണും.”
കിച്ചു അതും പറഞ്ഞു വാങ്ങിയ ഡ്രസ് എല്ലാം എടുത്തു നീങ്ങിയപ്പോൾ നീരജ ഒന്നു ചൂളി പോയി.
“ഇന്നേഴ്സ് നോക്കട്ടെ ചേച്ചി….”
ഇതുവരെ അവരെ സഹായിച്ച സെയിൽസ്ഗേൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൾ മൂളി.
ഇന്നേഴ്സ് സെക്ഷനിൽ ഓരോന്നും നോക്കിയും എടുത്തും നീരജ നിൽക്കുമ്പോൾ പിറകിൽ ഒരു കൈ വീണു.
“നീ ആ മരശ്ശേരിയിലെ അമലേടെ മരുമോളല്ലേ…”
പ്രായം ചെന്ന ഒരു സ്ത്രീ ചൂഴ്ന്ന നോട്ടതോടെ നീരജയോട് ചോദിച്ചു.
“ഉം….”
ആശങ്കയും ഭയവും നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവൾ മൂളി, അവരെ മുൻപ് കണ്ട പരിചയം ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന നീരജ അവരുടെ മുന്നിൽ ഒന്നു ചെറുതായി ചിരിച്ചു തന്റെ അപരിചിതത്വം മറച്ചു പിടിച്ചു.
“ഓഹ്…അപ്പൊ നീ ആണല്ലേ മൂത്തോൻ ചത്തപ്പോ ഇളയവനെ കെട്ടിപൊറുക്കുന്നത്….”
തികഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ നീരജയെ നോക്കി അവരത് പറഞ്ഞതും, മുഖത്തവൾ തെളിച്ച ചിരി മാഞ്ഞു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിച്ചു, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു, മുഖം ചുവന്നു കവിളുകൾ വിറച്ചു, അപമാനവും സങ്കടവും കൊണ്ടു മരവിച്ച കണക്ക് നീരജ നിന്നു.
താഴെ കാത്തു നിന്ന കിച്ചു സമയം ഒത്തിരി കഴിഞ്ഞിട്ടും നീരജയെ കാണാതിരുന്നത് കൊണ്ടാണ് തിരികെ മേലേക്ക് കയറി ചെന്നത്,…
അവിടെ ഒരു ചെറു കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ തളർന്നു കണ്ണും നിറഞ്ഞു ഡെസ്കിൽ താങ്ങി തലയും കുനിച്ചു നിക്കുന്ന നീരജയെയും അവളെ നോക്കി ഒച്ച വെക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയെയും അവൻ കണ്ടു…അതിവേഗം നടന്നു അവർക്കിടയിലേക്ക് കയറി നീരജയെ നോക്കി അവൻ ചോദിച്ചു.