“നൈസായിട്ടങ്ങ് ഒഴിവാക്കിക്കളഞ്ഞല്ലേ…!”
അന്ന് മഹേഷിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന അതേ ഭാവമായിരുന്നു എന്റെ മുഖത്തും.
പെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുഖമൊന്നു മങ്ങി.
“മനപ്പൂര്വമല്ലെടാ…നിന്റെ മേമ കാരണമാ..!”
ശബ്ദം താഴ്ത്തി കുശുകുശുക്കുന്നപോലെയാണ് അവര് പറഞ്ഞത്.
“മേമ കാരണോ..?”
എന്റെ ഉള്ളിലൊരു കൊളുത്ത് വീണു.
“ആ കേബിള്കാരനില്ലേ..ഞങ്ങള് അയാളുടെ വീട്ടില് പോയെക്കുവാര്ന്നു.. ഹേമയ്ക്ക് അയ്യാള്ടെ വീടറിയത്തില്ല. അതുകൊണ്ട് എന്നേം വിളിച്ചോണ്ടാ പോയത്..!”
അത് പറയുമ്പോള് അവരുടെ മുഖത്തൊരു ദേഷ്യം പോലെ വന്നു.
ഭാഗ്യം..! മേമ വല്ലതും അറിഞ്ഞുകാണുമോ എന്നായിരുന്നെന്റെ പേടി. അതങ്ങ് മാറിയെങ്കിലും അവരാ പറഞ്ഞത് എനിക്കെന്തോ അത്രയ്ക്കങ്ങോട്ട് വിശ്വാസമായില്ല.
“എന്നിട്ട് മേമ ഒറ്റയ്ക്കാണല്ലോ പോയത്..?!”
“എന്റെ ഇറമ്പിലൂടല്ലായോ റോഡ് പോകുന്നേ..പിന്നെന്നാത്തിനാ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നേ..!”
“എന്നാലും..ചേച്ചിയ്ക്ക് എന്നോടൊന്നു പറയായിരുന്നു..ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂറാ ആ ഐസ് വെള്ളത്തില് ചേച്ചിയെയും കാത്ത് ..!”
പാവം ഞാന്…ഉള്ളിലെ ഇച്ഛാഭംഗം അതേപോലെ പുറത്തു വന്നുപോയി.
“ഞാനെന്നാ ചെയ്യാനാടാ..വിളിച്ചു പറയാന് നമ്പര് പോലുമറിയത്തില്ല..പിന്നെങ്ങനാ..! സാരോല്ല..പോട്ടെ..ആ സമയത്ത് തന്നെ ഞാന് വരാം..ഇന്ന്…അതുപോരെ..!”
കണ്ണുകളാല് വശീകരണ മന്ത്രമുണര്ത്തിക്കൊണ്ട് അവരൊന്നു ചിരിച്ചു.
ഞാനതിലങ്ങു വീണുപോയി.. ശപഥമൊക്കെ നേരത്തെ കാട്ടില് കളഞ്ഞത് കൊണ്ട് എനിക്കപ്പോ ഒരു മനസ്താപം തോന്നിയില്ല.
“പാത്രമെടുത്തിട്ട് വന്നെ വേഗം…നമുക്ക് കറക്കണ്ടേ..!”
അര്ത്ഥം വച്ചൊന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് അവര് തൊഴുത്തിലേക്ക് കയറി. ആ അവസാനത്തെ വാക്ക് തന്ന ഊര്ജ്ജത്തില് ഞാന് മിന്നല് വേഗത്തില് അടുക്കളയിലേക്കോടി.
പാത്രങ്ങളുമായി തിരിച്ചെത്തിയ ഞാന് കണ്ടത് ഇന്നലെക്കണ്ട അതേ പൊസിഷനില് നൈറ്റി പൊക്കിക്കയറ്റി തുടകളും കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ലിസിച്ചേച്ചിയെയാണ്.
ലുങ്കിക്കുള്ളില് കൂടാരമടിച്ചു കൊണ്ട് കുണ്ണ ഭും..ന്നും പറഞ്ഞു പൊങ്ങി.
വറ്റി വരണ്ടുപോയ തൊണ്ട ഉമിനീരിറക്കി നനച്ചു കൊണ്ട് ഞാന് പാത്രങ്ങള് നിലത്ത് വച്ചു.
ഒന്ന് അടുത്തേക്ക് പോയാലോ…തൊട്ടടുത്തു പോയിരുന്നു കണ്ണ് നിറയെ കണ്ടാലോ…അവര് വല്ലതും പറയുമോ..ഹേയ്..ഇല്ല അതിനു സാധ്യതയില്ല..പോകാം..അടുത്തേക്ക് പോകാം.കണ്ടുനില്ക്കാന് പറ്റുന്നില്ല.!
“കണ്ണന് കറക്കുന്നത് കാണണോ..!”
ലിസിച്ചേച്ചി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“വേണേല് വാ…വന്നു കണ്ടോ..!”
ആ മുഖത്ത് ഗൂഢമായൊരു ചിരി തെളിഞ്ഞു.
ഈശ്വരാ…ഇത് കറവ കാണാന് വിളിക്കുന്നതല്ല…ആ മുഖം പറയുന്നത് മറ്റെന്തോ കാണാനാണ്.!!
എന്നില് ചെറിയൊരു വിറ വന്നു കയറി. അടുക്കളഭാഗത്തേക്കൊന്നു നോക്കി സുരക്ഷ ഉറപ്പു വരുത്തി. നേരം വെളുത്തു വരുന്നതേയുള്ളൂ..പോരാത്തതിന് നല്ല മഞ്ഞും..! അഥവാ മേമ വന്നാലും പെട്ടെന്ന് മാറി നില്ക്കാന് സമയവുമുണ്ട്..!
പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്ന ഹൃദയവുമായി ഞാന് തൊഴുത്തിലേക്ക് കയറി. ബള്ബിന്റെ മഞ്ഞ വെട്ടത്തില് ഞാനാ മാര്ബിള് തുടകള് തൊട്ടടുത്തു നിന്നു വ്യക്തമായിക്കണ്ട് നിര്വൃതിയടഞ്ഞു.
“വാ ഇങ്ങോട്ടിരിക്ക്..എന്നാലെ ശരിക്കും കാണൂ..!”
ആ സ്വരം എന്റെ മുഴുത്തു വീങ്ങി നിന്ന ഞരമ്പുകളെല്ലാം പൊട്ടിച്ചിതറിക്കാന് പോന്നതായിരുന്നു.
അവര്ക്കറിയാം എന്റെ മനസ്സിലെന്താണെന്ന്…ആ തുടകള് എന്നെ എത്രമാത്രം വശം കെടുത്തുന്നുണ്ടെന്ന് അവര്ക്ക് നന്നായറിയാം…അത് നന്നായി അടുത്തു കണ്ടാസ്വദിക്കാനാണ് അവരെന്നെ ക്ഷണിക്കുന്നത്…!!
മടക്കിക്കുത്ത് അഴിച്ചിട്ടു കൊണ്ട് ഞാനവര്ക്ക് പിന്നില് ആ തുടകളുടെ തൊട്ടരികില് തൊട്ടുതൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടില് ഇരുന്നു.
ഈശ്വരാ…എന്താണിത്..!! കൊഴുത്തു മുറ്റിയ ഉരുണ്ടു വണ്ണമുള്ള തുട..!! അതങ്ങനെ വെളുവെളാന്ന്…ചാഞ്ഞെന്നപോലെ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞു പൊടിരോമങ്ങളോടെ…ഹോ..! നീല കലര്ന്ന പച്ചനിറമുള്ള ഞരമ്പുകള് ആ നെയ് മുഴുപ്പില് അല്പം മങ്ങി എന്നപോലെ പടര്ന്നു കിടക്കുന്നു.. മുട്ടിന് തൊട്ടുമുകളില് ഒരു ചെറിയ മറുക് .. ഉള്ത്തുടയുടെ തുടക്കത്തില് ഒരു മങ്ങിയ കാപ്പിക്കളര് നിറത്തില് അമ്പത് പൈസ നാണയത്തിന്റെ വലിപ്പത്തില് മനോഹരമായൊരു മറുക്..! അവിടെ നിന്നും തുടക്കാമ്പിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് പോകുന്തോറും ആ സ്വര്ണ്ണ നിറം കൂടുതല് കൂടുതല് മുഴുത്തു മിന്നുകയാണ്..!