“പിന്നേ…പോ ചെക്കാ…”
“ശെടാ…ചേച്ചി തന്നല്ലേ വേണോന്ന് ചോദിച്ചത്…”
“എടാ നാണമില്ലാത്തവനെ…ഞാൻ അത് തിരിച്ചെടുത്തു…ഇങ്ങനൊരു ചെക്കൻ…” ശാലിനി തലയിൽ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇനി തിരിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റില്ല ചോദിച്ചു പോയില്ലേ എന്തായാലും…”
“ആഹാ…പോടാ ചെക്കാ…”
“എന്തോന്ന് പോടാ…ഞാൻ എടുക്കും…” ആര്യൻ അഴയിലുള്ള ഒരു പാൻ്റിയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ടാ പ്ലീസ്…ഞാൻ വെറുതേ പറഞ്ഞതാ…”
“തോറ്റോ തോറ്റോ…” ആര്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഹാ തോറ്റു…മാറിനിക്ക്…”
“ഹാ അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ…”
“പന്ന ചെക്കൻ…” ശാലിനിയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു.
“അതേ…ഒരു പേപ്പർ താ…ഇങ്ങനെ കൊണ്ടുപോകുന്നതെങ്ങനാ…?” ആര്യൻ ചോദിച്ചു.
“ഉം…നിക്ക് കൊണ്ടുവരാം…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ശാലിനി ഹാളിലേക്ക് പോയി.
ആ സമയം ആര്യൻ്റെ മനസ്സിലൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൻ അഴയിൽ കിടന്ന ശാലിനിയുടെ ഒരു വയലറ്റ് നിറത്തിലുള്ള പാൻ്റി എടുത്ത് അവൻ്റെ കൈലി മടക്കികുത്തിയ ശേഷം അതിലേക്ക് ഒളിപ്പിച്ച് വച്ചു.
ശാലിനി പേപ്പറുമായി വന്നതും അവൻ അത് വാങ്ങി നൈറ്റിയും പാവാടയും പൊതിഞ്ഞെടുത്തു.
“ഇതൊക്കെ അലക്കിക്കൊണ്ട് തിരിച്ച് തന്നോണം…” ശാലിനി എളിയിൽ കൈ കുത്തിപ്പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“ഉയ്യോ തന്നോളാമേ…” ആര്യൻ അവളെ നോക്കി പിന്നെയും തൊഴുതു.
“മ്മ് തന്നാൽ മതി…”
“അപ്പോ ശരി…നാളെ കാണാം…”
“നാളെ നമ്മളെയൊക്കെ കണ്ടാൽ ഓർക്കുമോ ആവോ…”
“എൻ്റെ ശാലിനി കുട്ടിയെ ഞാൻ ഓർക്കാതെ ഇരിക്കുമോ…!” ആര്യൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് കൊഞ്ചി.
“അതൊക്കെ നാളെ കാണുമ്പോൾ അറിയാം…”
“മറക്കാതിരിക്കാൻ ഒരുമ്മ കൂടി തരുന്നോ…?”
“അയ്യടാ…പോ അവിടുന്ന്…സമയം കുറേ ആയി തുണി തപ്പാൻ കേറിയിട്ട്…” ശാലിനി അവൻ്റെ കവിളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു.
“വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ടാ…ഞാൻ പോവാ…” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആര്യൻ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
“അതേ…ആവശ്യം വന്നാലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ഒരു സാധനം കൂടി എടുത്തിട്ടുണ്ട്…അപ്പൊ ശരി നാളെ കാണാം…” വാതിലിന് അരികിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ആര്യൻ വേഗം പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു.
സംഭവം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകാഞ്ഞ ശാലിനി പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അഴയിലേക്ക് നോക്കി…അവൾ അതിനടുത്തേക്ക് ചെന്നുകൊണ്ട് ഒന്ന് തപ്പി നോക്കിയപ്പോൾ അലക്കിയിട്ടിരുന്ന ഒരു പാൻ്റി കാണാൻ ഇല്ലാ എന്ന് മനസ്സിലായി. ശാലിനി പെട്ടെന്ന് തന്നെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഓടിയെങ്കിലും ആര്യൻ അപ്പോഴേക്കും അമ്മയോടും അമ്മുവിനോടും യാത്ര പറഞ്ഞ ശേഷം ഗേറ്റ് കടന്നിരുന്നു.
“എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും നേരം…?” വാതിൽ തുറന്നു വന്ന ആര്യനെ കണ്ട് ലിയ ചോദിച്ചു.
“പറ്റിയ ഒരെണ്ണം തപ്പി എടുക്കണ്ടായിരുന്നോ ചേച്ചീ…” ആര്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ കരുതി ഇനി തുണി തൈപ്പിക്കാൻ പോയതാവുംന്ന്…” പറഞ്ഞിട്ട് ലിയയും അത് കേട്ട് ആര്യനും ചിരിച്ചു.
“ഇത് മതിയോന്ന് ചേച്ചി ഒന്ന് നോക്ക്…” ആര്യൻ കൈയിലെ പൊതി ലിയക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“ഹാവൂ…ഞാൻ എങ്ങനെ ചോദിക്കും എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുവായിരുന്നു…?” പൊതി തുറന്നു നോക്കിയ ശേഷം ലിയ പറഞ്ഞു.
“എന്ത്?…പാവാടയാണോ ചേച്ചീ…” ആര്യൻ ചോദിച്ചു.
“അതേ…”
“അതെന്താ ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ…ഞാൻ കരുതി ചേച്ചി പറയാൻ മറന്നതാവും എന്ന്…”
പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരാളോടെങ്ങനെയാ ചോദിക്കുക…അതാ ഞാൻ മടിച്ചത്…”
“എനിക്ക് പരിചയം ഉണ്ടല്ലോ…ഞാനല്ലേ ചോദിക്കുന്നത് ചേച്ചി അല്ലല്ലോ…?”
“എടാ മണ്ടാ അതല്ല…നൈറ്റി പോലെയല്ലല്ലോടാ പാവാട…ഞങ്ങള് പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് അതുമൊരു അടിവസ്ത്രം അല്ലേ…മറ്റൊരാൾക്ക് കൊടുക്കാൻ ചിലർക്ക് ഒരു മടി കാണും…അതുപോലെ ശാലിനിക്ക് ഒരു മടി കാണുമെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി…?”
