പോകുന്നതിന് മുൻപായി ഞങ്ങൾ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോയി. ഡോക്ടർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചത്.
ഡോക്ടർ: “എല്ലാം പഴയതുപോലെ ആയിട്ടുണ്ട് ഷാൻ. ഇനി ധൈര്യമായിട്ട് വീട്ടിൽ പോകാം. കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് ഞാൻ ചില മരുന്നുകൾ എഴുതിത്തരുന്നുണ്ട്, അത് കൃത്യമായി കഴിക്കണം. എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തോന്നിയാൽ ഉടനെ എന്നെ വിളിക്കണം. സന്തോഷമായിട്ട് ഇരിക്കുക.”
ഞാൻ: “തീർച്ചയായും ഡോക്ടർ. എല്ലാത്തിനും ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട്.”
ഞാൻ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ഡോക്ടർക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞു. കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷം ഞാൻ കാരണം ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടിയ ആ ആശുപത്രിയിലെ ജീവനക്കാരോടും ഞാൻ യാത്ര ചോദിച്ചു. ചിലരൊക്കെ എന്റെ മാറ്റം കണ്ട് അത്ഭുതത്തോടെയും അതിലേറെ സന്തോഷത്തോടെയും എന്നെ യാത്രയാക്കി.
ആശുപത്രിയുടെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഞങ്ങൾ കാറിൽ കയറി. ഉപ്പയായിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്. ഉമ്മ എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ പുറകിലെ സീറ്റിലിരുന്നു. ഉമ്മ എന്റെ കൈകൾ ഇറുകെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ… പുറത്തുള്ള ലോകം ഒരുപാട് മാറിയിരുന്നു. നിരത്തുകളിലെ പുതിയ വാഹനങ്ങൾ, പുതിയ കെട്ടിടങ്ങൾ, ധൃതിയിൽ റോഡിലൂടെ പോകുന്ന ആളുകൾ… എല്ലാം എനിക്ക് പുതിയൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. അഞ്ചു വർഷം ഒരു ഇരുട്ടറയിൽ കഴിഞ്ഞ എനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം അതിവേഗം മുന്നോട്ട് പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കാറ്റേറ്റ് അ കാറിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സ്വതന്ത്രനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സമാധാനം ഞാൻ ശരിക്കും അനുഭവിച്ചു.
യാത്രയിലുടനീളം ഉമ്മ എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. നാട്ടിലെ കാര്യങ്ങളും, ബന്ധുക്കളുടെ വിവരങ്ങളുമെല്ലാം ഉമ്മ വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചു. എന്റെ അസുഖത്തെക്കുറിച്ചോ കഴിഞ്ഞ കാലത്തെക്കുറിച്ചോ ഉമ്മ ഒരക്ഷരം പോലും മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ കേൾക്കാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ച ശബ്ദവും ആ സംസാരവും തന്നെയായിരുന്നു.
ഒടുവിൽ കാർ ഞങ്ങളുടെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു. കാറിലിരുന്ന് ജനലിലൂടെ ഞാൻ ആ വീടിനെ നോക്കിക്കണ്ടു. മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, ഷെറിൻ മരിച്ച വിവരമറിഞ്ഞ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോയി വന്ന ആ രാത്രിയിലാണ് ഞാൻ അവസാനമായി ഈ മുറ്റത്ത് നിന്നത്. അന്നത്തെ ആ ഭയാനകമായ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടി.
ഞാൻ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അടഞ്ഞുകിടന്ന വാതിലിനടുത്തേക്ക് എത്തിയതും ഒരു പെൺകുട്ടി വന്ന് ഡോർ തുറന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു 26 വയസ്സോളം പ്രായം തോന്നി. തീർത്തും അപരിചിതമായ ആ മുഖം കണ്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അവിടെ നിന്നുപോയി. ഉമ്മയും എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ: “ഇതാരാണ് ഉമ്മാ?”
ഉമ്മ: “അത് ഷമീമയാണ് മോനെ… നിന്റെ ഇക്കാന്റെ വൈഫ്.”
അതുകേട്ട് ഞാൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. കാലങ്ങൾ ഒരുപാട് കടന്നുപോയല്ലേ…
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
ഇക്കാന്റെ വിവാഹം ഒക്കെ എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു സങ്കടം എന്നെ വേട്ടയാടി.
അപ്പോഴേക്കും ഇക്കയും അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു. ഇക്കാന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ മോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും ഇക്ക മോളെ താഴെ നിർത്തിയിട്ട് ഓടിവന്ന് എന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ഞാൻ ശരിക്കും സ്തംഭിച്ചുപോയി. പരസ്പരം മിണ്ടുകയോ ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഒരുപാട് കാലം കടന്നുപോയതിന് ശേഷം, ഞങ്ങളുടെ ഈ കണ്ടുമുട്ടൽ ഇങ്ങനെ ആകുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇക്ക എന്നെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ മുറുക്കി പിടിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ഇക്കായുടെ മോൾ താഴെ നിന്ന് എന്നെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളെ വാരിയെടുക്കാൻ തോന്നി.
Keep writing broo