ചെറിയമ്മ : “ഉം, നമുക്ക് നോക്കാം…”
വലിയമ്മ: “ഇനി ഒന്നും ഇവനോട് പറയാൻ വിട്ടുപോയിട്ടില്ലല്ലോ അല്ലേ?…”
ചെറിയമ്മ : “ഇല്ല ഏടത്തി…”
വലിയമ്മ : “എന്നാൽ ഞാൻ ഒന്ന് മയങ്ങട്ടെ. നിങ്ങളും പോയി വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന് മയങ്ങിക്കോ അല്ല, ഇനി അവന് കുറച്ചുകൂടി സംശയമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു നീ അതൊക്കെ ഒന്ന് മാറ്റിക്കൊടുക്ക്.” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു എന്നെയും കൂട്ടി മുകളിലേക്ക് വന്നു……
ചെറിയമ്മ എന്റെ കൈ പിടിച്ച് ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ വന്ന് കതക് കുറ്റിയിട്ടു… കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു… ഞങ്ങൾ തമ്മിൽത്തമ്മിൽ നോക്കിയിരുന്നു…
ചെറിയമ്മയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാൻ: “സ്വത്തേ, ഞാൻ ഒരു സംശയം ചോദിച്ചോട്ടെ?..”
ചെറിയമ്മ: “ഉം…”
ഞാൻ: “വലിയമ്മ
പറഞ്ഞ ഈ മൈഥുനം എന്ന് വെച്ചാൽ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? എന്താണ് അതിന്റെ അർത്ഥം?”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, “എനിക്ക് തോന്നി… ഇതായിരിക്കും എന്ന്” എന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ചെറിയമ്മ: “അത്… പൊന്നിന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത അത്രയും സുഖം തരാൻ പോകുന്ന ഒന്നാണ്.”
ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി അടുത്ത് ചെന്ന് ചെറിയമ്മയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “അത് എന്താണെന്ന് ഒന്ന് തെളിച്ചു പറ…”
അതുകേട്ടതും ചെറിയമ്മയുടെ കവിളുകൾ നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു. മുഖം താഴ്ത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
ചെറിയമ്മ: “അത്… അത്… പൊന്നിന്റെ കള്ളക്കണ്ണനെ എന്റെ പൂവിൽ തേൻ കുടിക്കാൻ കയറ്റുന്ന ആ മനോഹരമായ സമയത്തിനാ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്.”
ഞാൻ: “ശരിക്കും?…”
ചെറിയമ്മ നാണത്തോടെ മൂളി, “ഉം, ശരിക്കും…”
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നേ, ഞാൻ ഇത്രയും കൊല്ലം കാത്തിരുന്നത് ഈയൊരു ദിവസത്തിന് വേണ്ടിയാണ് എന്നെ പൊന്നിന് നൽകുന്ന ആ ദിവസത്തിന് വേണ്ടി എനിക്ക് പൊന്നിൽ അലിഞ്ഞുചേരണം… മുൻജന്മങ്ങളിലെന്നപോലെ എനിക്ക് ഈ ജന്മവും പൊന്നിന് വേണ്ടി ജീവിക്കണം… ഒരു കാമുകിയായി, ഭാര്യയായി, അമ്മയായി… പൊന്നിന്റെ എല്ലാം എല്ലാമായി ജീവിച്ചുതീർക്കണം…” അത്രയും പറഞ്ഞ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ഞാൻ: “എനിക്കും സ്വത്തേ ഉള്ളൂ…”
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നിന് അറിയാമോ? ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ ഏടത്തിയും തമ്പുരാനും ഒരുപാട് വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നെ ‘മച്ചിപ്പശു’ എന്ന് വരെ വിളിച്ച് അവർ രസിച്ച ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ സമയത്താണ് ഞാൻ എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്ന് വരെ ചിന്തിച്ചത്.”
പറഞ്ഞുതീർത്തപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഞാൻ: “സ്വത്തേ… കരയല്ലേ.. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇല്ലേ സ്വത്തിന്? ഇനി കരയല്ലേ.”
ചെറിയമ്മ:
“ഉം.. നീയാണ് എന്റെ ജീവൻ… ഞാൻ ജീവിക്കാനുള്ള കാരണം തന്നെ എന്റെ പൊന്നാണ്… അന്ന് ഒരിക്കൽ തിരുമേനിയുടെ അച്ഛൻ പൊന്നിന്റെ ജന്മരഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തിയത് മുതലാണ് എല്ലാവരും എന്നോട് കുറച്ചെങ്കിലും നല്ലപോലെ മിണ്ടാൻ തുടങ്ങിയത്.
പിന്നെ ഞാനും ഏടത്തിയും ആ പഴയ ഉണ്ണിയുടെ ഭാര്യമാരുടെ പുനർജന്മം ആണെന്ന് കൂടി അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ എല്ലാം ശാന്തമായി.
പിന്നെ എന്റെ ഈ ഉണ്ണി വരുന്നതിനുള്ള കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു….
എന്റെ പൊന്നിനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിച്ചാണ് നിന്നത്. പൊന്നിന്റെ കുട്ടൻ ഓരോ കുസൃതി ഒപ്പിക്കുമ്പോഴും എനിക്ക് അവനെ എന്നിലേക്ക് സ്വീകരിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷേ ഉണ്ണിയുടെ കന്യകാത്വം പോകാതെ ഈ പൗർണ്ണമി വരെ എത്തിക്കണം എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
പിന്നെ ദൈവം എനിക്കും പൊന്നിന്റെ ഒരു ഉണ്ണിയെ ഈ വയറ്റിൽ ചുമക്കാൻ ഭാഗ്യം തരണം ആ ഒരു പ്രാർത്ഥനയും അതിനാണ് ഞാൻ കാത്തിരുന്നത്.
പൊന്ന് പലതും കാണുവാൻ ചോദിക്കുമ്പോഴും ലേശം തന്നിരുന്നതും അതിനാണ്. ഒരു നിമിഷത്തിൽ മനസ്സ് ഒന്ന് കൈവിട്ടു പോയാൽ പിന്നെ ഈ ജീവിതം കൊണ്ട് എന്ത് കാര്യം?
അടിപൊളി മുലകൾ ആയിരുന്നു
❤️❤️❤️