മന്നാടിയാർ കോട്ട – 9 20അടിപൊളി  

ചെറിയമ്മ: “നീ ഇത് കളയാതെ ഞാൻ വരില്ല.”

ഞാൻ: “ഈ കാറ്റ് കണ്ടില്ലേ? നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് പോകാം.”

ചെറിയമ്മ: “ഓ, അപ്പോൾ ഞാൻ കുളിപ്പിക്കണ്ടല്ലേ? ശരി, ഞാൻ ഇവിടെ കുളിച്ചോളാം.” അതും പറഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ കുളത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് ചാടി!

ഞാൻ പേടിച്ച് ചെറിയമ്മടെ പുറകെ ചെന്നു. പക്ഷേ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ വീണ്ടും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. വെള്ളംപോലും അനങ്ങുന്നില്ല!

കാറ്റും നിന്നിരിക്കുന്നു!

ഞാൻ മനസ്സിൽ തിരുമേനി പറഞ്ഞത് ഒന്നുകൂടി ഓർത്തു.

ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ഇവിടം വിട്ട് പുറത്തുപോകില്ല. ഉണ്ണി മുങ്ങിനിവർന്ന് വരുന്നതുവരെ… അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ട ചെറിയമ്മ…?

എനിക്ക് തോന്നിയതാണോ? വെള്ളത്തിൽ ചാടിയതിന്റെ ഒരു അടയാളംപോലുമില്ല. അതെല്ലാം എന്റെ തോന്നലായിരിക്കും.

അങ്ങനെ കരുതി ഞാൻ മുന്നോട്ടു നടന്നു.

ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ അതാ ആ കവാടം കാണാം!

എനിക്ക് വീണ്ടും അതിശയമായി.

അന്ന് ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വന്നപ്പോൾ ഇതു കണ്ടിരുന്നില്ലല്ലോ!

പിന്നെ ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ? ആ, എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ.

അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി.

ഞാൻ അൽപദൂരം മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോഴേക്കും അന്തരീക്ഷത്തിൽ എന്തോ ഒരു മാറ്റം അനുഭവപ്പെട്ടു.

പെട്ടെന്ന്

എവിടെനിന്നോ വാദ്യമേളങ്ങൾ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യം ദൂരെനിന്നുള്ള ഒരു നേരിയ ശബ്ദമായാണ് അത് എന്റെ കാതുകളിലെത്തിയത്. എന്നാൽ ഓരോ ചുവടും മുന്നോട്ടുവെക്കുന്തോറും ആ ശബ്ദം കൂടുതൽ വ്യക്തമായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ഒരുനിമിഷം നിശ്ചലനാക്കി.

ഞാൻ നടന്നുപോകുന്ന വഴിയിൽ മനോഹരമായ ചുവന്ന പട്ടുപരവതാനി വിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പരവതാനിക്കു മുകളിലാകെ പലതരം പൂക്കൾ വിതറിയിട്ടുണ്ട്. മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പനിനീർപ്പൂവിന്റെയും സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

ചുറ്റുമുള്ള മരച്ചില്ലകളിൽനിന്നുപോലും പൂക്കൾ പൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്നതുപോലെ തോന്നി. എന്നെ സ്വീകരിക്കാനായി പ്രകൃതിതന്നെ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുകയാണോ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ചിന്തിച്ചുപോയി.

ഞാൻ പതിയെ മുന്നോട്ടു നടന്നു.

ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും വാദ്യമേളങ്ങളുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ ഗാംഭീര്യമാർജിച്ചു.

അങ്ങനെ നടന്നുനടന്ന് ഒടുവിൽ ഞാൻ ആ അരുവിയുടെ മുന്നിലെത്തി.

അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ അക്ഷരാർഥത്തിൽ വിസ്മയിപ്പിച്ചു!

അരുവിയിലെ വെള്ളത്തിൽപ്പോലും പനിനീർപ്പൂക്കൾ ഒഴുകിനടക്കുന്നു!

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. എവിടെയും ആരെയും കാണാനില്ല. എന്നെ വരവേൽക്കാൻ ഇത്രയും ഒരുക്കങ്ങൾ ! എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.

അൽപനേരം ആ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ മയങ്ങിനിന്നശേഷം ഞാൻ പതിയെ അരുവിയിലേക്കിറങ്ങി.

തണുത്ത വെള്ളം കാലുകളെ തഴുകിയപ്പോൾ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു പ്രത്യേക അനുഭൂതി പടർന്നു. വെള്ളത്തിന് അസാധാരണമായൊരു കുളിർമയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതിയെ കുറച്ചുകൂടി മുന്നോട്ടിറങ്ങി.

പിന്നെ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ച് മനസ്സിൽ എന്തോ പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങിനിവർന്നു.

ഞാൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നതും അന്തരീക്ഷത്തിൽ ശക്തമായൊരു ശംഖനാദം മുഴങ്ങി! ആ ശബ്ദം അരുവിയുടെ ഇരുകരകളിലും തട്ടി പ്രതിധ്വനിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

ഞാൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ആരുമില്ല!

വീണ്ടും ഞാൻ വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങി.

ഇത്തവണയും ഞാൻ വെള്ളത്തിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നതും അതേ

ശംഖനാദം മുഴങ്ങി. അതിനൊപ്പം വാദ്യമേളങ്ങളും കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ഓരോ തവണയും ഞാൻ മുങ്ങിനിവരുമ്പോൾ ശംഖനാദം ഉയരുന്നു. ആ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം എവിടെയോ നിന്ന് പൂക്കൾ വർഷിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നി.

എന്തോ ഒരു അദൃശ്യശക്തി എന്നെക്കൊണ്ട് ഈ കർമം ചെയ്യിക്കുകയാണെന്നൊരു തോന്നൽ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.

എനിക്ക് ചുറ്റും നടക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ തോന്നി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നോ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ചടങ്ങെന്നോ എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയും അതോടൊപ്പം ഒരു പുതിയ ഉണർവും അനുഭവപ്പെട്ടു.

2 Comments

Add a Comment
  1. ഫ്രാൻസിസ്

    അടിപൊളി മുലകൾ ആയിരുന്നു

  2. ❤️❤️❤️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *