മന്നാടിയാർ കോട്ട – 9 20അടിപൊളി  

നമുക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് സമയമുണ്ടല്ലോ. അപ്പോൾ നോക്കാം.”

ഞാൻ: “ശോ… നല്ല സുഖമായിരുന്നു.”

ചെറിയമ്മ: “ഇപ്പോൾ ലേശം സുഖം സുഖം കുറഞ്ഞോട്ടെ. പിന്നെ, ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുക്കുമ്പോഴേക്കും പൊന്നു പോയി കുഞ്ഞിക്കണ്ണനെ ഒന്ന് കഴുകി ഒരു കോണകം ഉടുത്തിട്ട് വാ.

ഇനി ഞാൻ പറയുന്നതുവരെ എന്നും കോണകം കെട്ടണം. മറക്കരുത്, കേട്ടോ?”

ഞാൻ: “ശോ, അത് വേണോ?”

ചെറിയമ്മ: “വേണം, സ്വത്തേ. അതിൽ മടിയൊന്നും പാടില്ല.

എന്റെ ചക്കരക്കുട്ടൻ പോയിട്ട് വാ.”

ഞാൻ: “എന്നാൽ സ്വത്ത് പറയുന്നതുവരെ ഇട്ടേക്കാം.

മതിയോ എന്റെ ഇന്ദൂട്ടിക്ക്?”

ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ച് എന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തന്നു.

ഞാൻ കുളിമുറിയിൽ പോയി കുട്ടനെ നന്നായി കഴുകി. തിരിച്ച് മുറിയിലെത്തി ഒരു കോണകവും ഉടുത്തു.

ഞാൻ വന്നപ്പോഴേക്കും ചെറിയമ്മ കഴിക്കാനുള്ളതെല്ലാം എടുത്തുവെച്ച് എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ് ഉമ്മറത്ത് വന്നിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തതുപോലെ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. നേരത്തേ ഞാൻ അഴിച്ചുമാറ്റിയ ചെറിയമ്മയുടെ മേൽമുണ്ട് എടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന് ചെറിയമ്മേടെ കൈയിൽ

കൊടുത്തിട്ട് അതുടുക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ചെറിയമ്മ: “ചെറിയമ്മയുടെ മേൽമുണ്ട് പൊന്നു അല്ലേ അഴിച്ചുമാറ്റിയത്?

ഇനി എന്തിനാ ഉടുക്കുന്നത്?”

ഞാൻ: “അത് അപ്പോൾ എനിക്ക് കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ? ഇനി പെട്ടെന്ന് അവർ വന്നാലോ? അപ്പോൾ സ്വത്ത് ഇത് ഉടുത്ത് ഇരുന്നാൽ മതി.”

ചെറിയമ്മ: “ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ എന്താ പ്രശ്നം?”

ഞാൻ: “അയ്യടാ! അങ്ങനെ എന്റെ പൊന്നിനെ ആരും ഈ രൂപത്തിൽ ഇനി കാണണ്ട.”

ചെറിയൊരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “അപ്പോൾ തമ്പുരാൻ ഒറ്റയ്ക്കുള്ളപ്പോൾ?”

ആ ചോദ്യം എന്നെ വല്ലാതെ കുഴപ്പത്തിലാക്കി.

ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.

ശരിയാണ്… ഞാൻ ആരാണ്?

അച്ഛൻ ഉള്ളപ്പോൾ ചെറിയമ്മയെ ‘എന്റെ’ എന്ന് എങ്ങനെ പറയാനാകും? ഇത്രയും ദിവസം അച്ഛൻ ഇവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു. ചെറിയമ്മ എന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇനി മുന്നോട്ട് അങ്ങനെയായിരിക്കില്ലല്ലോ…

മനസ്സിൽ ആകെ ഒരു പിടച്ചിൽ.

ഇനി എന്തു ചെയ്യും?

എന്റെ മുഖത്ത് പല ഭാവങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നത് കണ്ട ചെറിയമ്മ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

ചെറിയമ്മ: “എന്താ പൊന്നേ? പെട്ടെന്ന് മുഖത്തൊരു വിഷമം?”

എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ച് ചെറിയമ്മയെ നോക്കി.

ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ ഒരു കാര്യംകൂടി ചോദിക്കട്ടെ? ഏടത്തിയും തമ്പുരാന്റെ മുന്നിൽ എങ്ങനെ നിൽക്കണം ? ”

ഞാൻ പതിയെ വിക്കിവിക്കി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: “വലിയമ്മ ആരുടെ മുന്നിൽ നിന്നാലും എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല. പക്ഷേ…”

അത്രയും പറഞ്ഞ് ഞാൻ മുഖം കുനിച്ചിരിന്നു.

ചെറിയമ്മ: “ശോ, പൊന്നേ… ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ. ഞാൻ പൊന്നിനോട് വെറുതെ ചോദിച്ചതല്ലേ? ഞാൻ വേറെയാരുടെയും മുന്നിൽ മേൽമുണ്ടില്ലാതെ നിൽക്കില്ല. എന്റെ പൊന്നിന്റെ മുന്നിലല്ലാതെ.”

അത് കേട്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിൽ ഒരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി.

ചെറിയമ്മ: “മതിയോ? സന്തോഷമായോ?”

ഞാൻ: “ഉം… അല്ലേലും പൊന്നു വേറെയാരുടെയും മുന്നിൽ അങ്ങനെ പോകാറില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പിന്നെ ഇന്ന് ആ തിരുമേനി വന്നപ്പോഴും സ്വത്ത് അങ്ങനെയായിരുന്നല്ലോ നിന്നത്. പെട്ടെന്ന് അച്ഛന്റെ കാര്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ എവിടെയോ ഒരു വിഷമം തോന്നി.”

ചെറിയമ്മ: “എന്റെ ചെക്കാ… ഞാൻ പൊന്ന് എന്താ പറയുക? കേൾക്കാൻ വേണ്ടി വെറുതെ ചോദിച്ചതല്ലേ? പൊന്നു പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ആകുമെന്ന് കരുതിയില്ല. അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ എന്നെ?”

ഞാൻ: “ഉം… എന്റെ ജീവനാണ് ഇത്. ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്തോറും ഇഷ്ടം കൂടിക്കൂടി വരികയാണ്.”

ചെറിയമ്മ: “പൊന്നിനോട് എനിക്കും അങ്ങനെതന്നെയാണ്. ഇനി നമ്മുടെ ഈ ഇഷ്ടത്തിന് ഇവിടുത്തെ പരദേവതകൾ കൂടി സമ്മതം മൂളിയാൽ മതിയായിരുന്നു.”

ഞാൻ: “ഏ? അതാരാ?”

ചെറിയമ്മ: “ആ, എനിക്കും അറിയില്ല. ഏടത്തി പറഞ്ഞുകേട്ട അറിവേയുള്ളൂ.”

2 Comments

Add a Comment
  1. ഫ്രാൻസിസ്

    അടിപൊളി മുലകൾ ആയിരുന്നു

  2. ❤️❤️❤️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *