സുനി പറഞ്ഞു
‘അയാക്കടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഊരിയ മോതിരം അയാടെ സിനിമയുടെ സെറ്റിൽ തന്നെ കൊണ്ട് വന്നു കളഞ്ഞല്ലോ.. നന്ദി ഉണ്ട് കൂട്ടുകാരാ നന്ദി ഉണ്ട്..’
ഞാൻ അവനെ തൊഴുതു
അവന്റെ കൂടെ ഞാനും മോതിരം തപ്പാൻ കൂടി. വേറെ വഴി ഇല്ലല്ലോ. എങ്ങാനും ആ മോതിരം ഇവിടെ ആരുടെ എങ്കിലും കണ്ണിൽ പെട്ടാൽ അത് പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ മണ്ടക്ക് വരാനും ചാൻസ് ഉണ്ട്.
‘ഞാൻ ഇരുന്നിടത്തെല്ലാം നോക്കി. എങ്ങുമില്ല.. ഇനി കാരവാനിൽ എങ്ങാനും..?
സുനി പറഞ്ഞു
അടിപൊളി. അയാളുടെ കൊച്ചു മോന്റെ കാരവാനിൽ ആണ് സുനി മോതിരം കളഞ്ഞിട്ട് വന്നത്. ഞങ്ങൾ കാരാവാന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു. ലോക്ക് അല്ല. രോഹൻ അകത്തുമില്ല. സുനി പതിയെ അകത്തു കയറി. ഞാൻ പുറത്ത് നിന്നു.. ആരെങ്കിലും വന്നാൽ സിഗ്നൽ കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി. പെട്ടന്ന് തന്നെ സുനി തിരിച്ചു ഇറങ്ങി വന്നു..
‘അതിനകത്തും ഇല്ല..’
സുനി എന്നോട് പറഞ്ഞു
‘നീ ശരിക്ക് നോക്കിയോ..?
ഞാൻ അവനോട് ചോദിച്ചു
‘നോക്കി.. അവിടെ എങ്ങും കാണുന്നില്ല.. ഇനി എന്ത് ചെയ്യും..?
സുനി പേടിയോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു. രോഹന്റെ കാരവാനിൽ ആണ് അത് മിസ്സ് ആയതു എങ്കിൽ മുട്ടൻ പണി ആണ് വരാൻ പോകുന്നത്. ആ മോതിരം അവനു തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. അതെങ്ങനെ അവിടെ വന്നു എന്ന അന്വേഷണം ഞങ്ങളിലേക്കും എത്തും. ആ മോതിരം വേറെ എവിടെ മിസ്സ് ആയി പോയാലും ആ കാരവാനിൽ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പ് വരുത്തണമായിരുന്നു
‘ഇനി എന്തോ ചെയ്യാൻ. ചത്തവന്റെ മോതിരം ഊരി മാറ്റിയിട്ടു ഇപ്പൊ കിടന്ന് ദണ്ണിക്കുന്നോ..?
എനിക്ക് അവന്റെ കിറിക്കിട്ട് കുത്താൻ ആണ് തോന്നിയത്.
‘നീ ഇവിടെ നിക്ക്. ഞാൻ പോയി നോക്കാം.. ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടേൽ പറ..’
അവനെ കാരവാനിന്റെ പുറത്ത് നിർത്തിയിട്ടു ഞാൻ അകത്തു കയറി. അതിലെ ഓരോ മുക്കും മൂലയും ഞാൻ പരിശോധിച്ചു. ആ നശിച്ച മോതിരം പക്ഷെ ഇത് വരെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. എനിക്ക് ആണേൽ അത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് കണ്ടു ഓർമ പോലുമില്ല ശരിക്കും..
ആ മോതിരം ഇതിൽ ഇല്ല എന്ന് തന്നെ എനിക്ക് തോന്നി.. തിരച്ചിൽ നിർത്തി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങവേ ആണ് എന്റെ കണ്ണിൽ ഒരു ചുവന്ന വെട്ടം ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടത്. ഞാൻ തല ചെരിച്ചു അവിടേക്ക് നോക്കി. ഫ്ലോറിലെ ചെറിയൊരു വിടവിൽ ഒരു മോതിരം.. ഒരു ചുവന്ന കല്ലുള്ള മോതിരം.. ഇത് തന്നെ അത്..
മോതിരം കണ്ട ആശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ അത് എടുക്കാൻ വേണ്ടി ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ ആ വിടവിൽ ആയത് കൊണ്ട് അത്ര എളുപ്പം അത് പൊന്തി വന്നില്ല. ഞാൻ എന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തോണ്ടി തോണ്ടി മെല്ലെ അത് പുറത്ത് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..
ഈ സമയം പുറത്ത് സുനി ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാൻ കാത്തു നിൽക്കുക ആയിരുന്നു. അപ്പോളാണ് ദൂരെ നിന്ന് രോഹനും കൂടെ ആരൊക്കെയോ വരുന്നത് സുനി കണ്ടത്.. അവൻ പുറത്ത് നിന്ന് എന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
‘എടാ മതി തപ്പിയത്. രോഹൻ വരുന്നുണ്ട്.. മതി ഇറങ്ങ്..’
അവൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടു..
‘ഞാൻ വരുന്നു.. മോതിരം ഒന്ന് എടുത്തോട്ടെ.. ഒരു സെക്കന്റ്..’
ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു
പക്ഷെ അവൻ പുറത്ത് നിൽക്കുന്നത് രോഹൻ കണ്ടിരുന്നു.. സുനിയെ രോഹൻ ദൂരെ നിന്നേ വിളിച്ചു. വേറെ വഴി ഇല്ലാതെ സുനി അവിടേക്ക് ചെന്നു. പോകുന്നതിന് മുമ്പ് എന്നോട് ഇറങ്ങി വരാൻ ഒന്ന് കൂടി അവൻ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
ഞാൻ ആണേൽ ആ കോപ്പിലെ മോതിരം അതിൽ നിന്ന് തോണ്ടി എടുക്കാൻ പെടപ്പാട് പെടുകയായിരുന്നു. വേറെ ഒന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു വിധം ഞാൻ അത് തോണ്ടി പുറത്ത് എടുത്തു.. അപ്പോളാണ് ആശ്വാസം ആയത്..
ആ മോതിരം ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. സ്വർണം അല്ല.. മോതിരത്തിൽ ഒരു ചുവന്ന കല്ല് പതിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിന് അത്ര മാത്രം വില വരുമോ ..? ഇത് ഊരി എടുക്കാൻ തോന്നിയ അവന്റെ ഐഡിയ ഓർത്തു എനിക്ക് അരിശം വന്നു.. വിരലിൽ ഇട്ടു നോക്കുമ്പോ പോലും അത്ര ഭംഗി ഒന്നുമില്ല. വലിയ പ്രായം ഉള്ളവർ ഒക്കെ ഇടുന്ന ടൈപ്പ് കല്ല് വച്ച മോതിരം..