“”ഞാൻ ചെയ്യാറുണ്ടച്ചമ്മേ.. ഉള്ള പൈസയൊക്കെ വച്ചു ഞാൻ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാറുണ്ട് “” ഉമ്മറ പടിയിലിരുന്നു ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു..
“” മോന് ദേഷ്യമുണ്ടോ എന്നോട്.. അന്നടിച്ചതിന് “”
“”ഇല്ലച്ചമ്മേ, ഒരു ദേഷ്യവുമില്ല.. നിങ്ങളാരും സത്യം മനസിലാക്കാത്തതിലുള്ള ദുഃഖം മാത്രേയുള്ളു.”” ആ മടിയിൽ തലവച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“”അപ്പൊ നിയ്യും അനുവും ശരിക്കും ഇഷ്ടത്തിലായിരുന്നോ?””
“”അതേ, അന്ന്.. വേണ്ടച്ചമ്മേ ഇനിയതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കണ്ട പ്ലീസ്.. “”
“”Mm. നോക്കട്ടെ ഞാൻ “”
“”വല്യമ്മായിക്കും അമ്മാവനും എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടോ.. “” അനികയുടെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കുറിച്ച് ഞാൻ ചോദിച്ചു..
“”ഹമ്.. അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും പറയണ്ട.. അന്നെല്ലാവരും ഇവിടുന്നു പോയതിന് ശേഷം അവൻ മാത്രമല്ലേ കുറച്ചൂസം ഇവിടെ നിന്നെ.. തുടങ്ങിയ ബിസിനസ് മുഴുവൻ പൊളിഞ്ഞു. പതിയെ അവനൊരു കുടിയനായി. ഇവിടെയുള്ള കുറച്ചു ഭൂമിയൊക്കെ അവനു കൊടുത്തു. അതൊക്കെ വിറ്റ് നശിപ്പിച്ചു.. ഇനി കൊടുക്കാനൊന്നുല്ല്യ. ഇപ്പോളെതോ വാടക വീട്ടിലാ താമസം. എത്ര പറഞ്ഞു ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നു നിക്കാൻ.. ദുരഭിമാനമാണെത്ര. ഹാ എല്ലാം ശരിയാവും “” ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നു.
“”അനു ഇപ്പോൾ പഠിക്കുന്നില്ലേ “” കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസിലാക്കാനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു..
“”ഡിഗ്രി പകുതിയായപ്പോ തന്നെ അവര് ഈ നാട്ടീന്നു പോയില്ലേ. ഇപ്പോ അവളും കൂടി എന്തൊക്കെയോ പണിക്ക് പോയിട്ടാ കഴിയണേ “”
“”ശരിക്കും അമ്മാവനെന്തിനാ ഇങ്ങനെ എല്ലാം മറച്ചു വെക്കുന്നെ.. എല്ലാരോടും കാര്യങ്ങൾ തുറന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാതിരിക്കോ “” എന്റെ ന്യായമായ സംശയം ഞാൻ ഉന്നയിച്ചു..
“”അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.. എല്ലാവരേം ഒരുമിച്ചൊന്നു കണ്ടാൽ മതിയെനിക്ക്..”” അതും പറഞ്ഞു ദേവകിയമ്മ എണീറ്റ് പോയി..
അപ്പോൾ എല്ലാവരും വരുമ്പോൾ അവളും ഇവിടെ വരില്ലേ.. അവളെ കാണേണ്ടി വരില്ലേ.. എല്ലാവരെയും ഫേസ് ചെയ്യേണ്ടേ.. എന്തായാലും കുഴപ്പമില്ല. ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുമൊന്നുമല്ലലോ എന്നെ പിടിച്ചേ.. എന്നാലും അന്ന് രാത്രി വന്നത് ആരായിരിക്കും.. എന്തിനായിരിക്കും അങ്കി എനിക്കെതിരെ അന്ന് സംസാരിച്ചത്. കുറെ ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.. അവയെല്ലാം അവളിലേക്കുള്ള ഓർമ്മയുടെ വാതിലാണെന്ന ചിന്തയിൽ ആ ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു..
ഇനിയാണ് ജോലികൾ കിടക്കുന്നതു….. രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടു എല്ലാ പണികളും ഓടി നടന്നു ചെയ്തു.. എല്ലാം അച്ഛന്റെ നിർദ്ദേശ പ്രകാരം പഴയ ആളുകളെ തന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു.. നാളെയാണ് ഒന്നാം ഓണം.. എല്ലാവരും നാളെ വരും. എല്ലാവരെയും കാണാൻ അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ട്.. അന്നത്തെ എന്റെ വേദന കൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഞാനാരുമായും ബന്ധപെടാതെ നിന്നത്.. അകത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു പണ്ടത്തെ ആ ആൽബം ഞാനെടുത്തു നോക്കി. പൊടിപിടിച്ചു കിടന്ന അത് ഞാൻ തുണിയുപയോഗിച്ച് വൃത്തിയാക്കി. അവസാനമായി എടുത്ത ആ ഫോട്ടോ ഞാൻ നോക്കി. പട്ടുപാവാടയും ധരിച്ചു എന്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ആ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും അൽപ്പം കണ്ണുനീർ ഉതിർന്നു.. ആ ചിത്രത്തിൽ വിരലുകളാൽ തലോടി അത് മടക്കി വച്ചു.. മനസ്സിൽ നിന്നും വെറുത്തു പോയിട്ടും ഇവിടെ വന്നത് മുതൽ അവളെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം കൂടുന്നത് പോലെ.. കാണുമ്പോൾ എങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞു മാറും.. എന്നാലും എന്റെ കൂടെ കളിച്ചു വളർന്നു എന്റെ ഒപ്പം നടന്നു എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പങ്കുവെച്ചു അവസാനം എന്റെ സഖി ആയി മാറേണ്ട പെണ്ണായിരുന്നവൾ. നിലാവുള്ള ആകാശത്തു തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന അമ്പിളി മാമനെ നോക്കി അവളും ഞാനും ഇരിക്കാറുള്ള അതേ ബാൽക്കണിയിൽ ഞാനിരുന്നു… നേരം പുലരുവോളം..
നേരം പുലർന്നതും ആദ്യം തന്നെ ടാക്സിയിൽ അച്ഛനും അമ്മയും സഞ്ചനയും എത്തി. അവരിന്നലെ ദുബായിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടതാണ്.. പിന്നെ പിന്നെ ഓരോരുത്തരായി വന്നു കയറി.. ദേവകിയമ്മയുമായി കെട്ടിപിടിച് കരഞ്ഞാണ് എല്ലാവരും വന്നു കയറുന്നതു.. കുട്ടികളൊക്കെ വലുതായി. പതിയെ പതിയെ നിശബ്ദത മാറി അവിടം ആകെ ബഹളങ്ങളായി. പഴയതൊന്നും ആരും ഓർക്കുന്നില്ല. എല്ലാവരും എന്നോട് നല്ല സ്നേഹത്തോടെയാണ് പെരുമാറുന്നത്..