ഏട്ടത്തി 2

Ettathy Part 2 | Author : Achillies | Previous Part

---

 

കാത്തിരുന്ന എല്ലാവർക്കും ഒത്തിരി സ്നേഹം…❤️❤️❤️

തിരക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് വൈകിയത്,… ഒരു പാർട്ട് കൂടെ ഉണ്ടാവും… തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാവും പറഞ്ഞു തരുന്നത് അനുസരിച്ചു തിരുത്താം…❤️❤️❤️

സ്നേഹപൂർവ്വം…❤️❤️❤️

 

“മോനു….”

മുടിയിലിറങ്ങിയ തഴുകലിലാണ് കട്ടിലിൽ ചിന്തയിലാണ്ട് കമിഴ്ന്നു കിടന്നിരുന്ന കിച്ചു പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റത്.

സന്ദേഹവും സങ്കടവും മാറ്റാൻ ഒരു കുഞ്ഞു പുഞ്ചിരി മുഖത്തു നിറച്ചു അവനെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെ കണ്ട അവൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

“നീ എന്താ കിച്ചു ആലോചിച്ചോണ്ടിരുന്നെ…”

അവന്റെ കവിളിൽ തഴുകി അമല ചോദിച്ചപ്പോൾ കയ്യിലെ നനവിൽ അവനു വല്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി.

“ഒന്നൂല്ലമ്മ…”

“വാ കിച്ചു…ന്റെ മടിയിൽ കിടക്ക്‌….ത്രനാളായി നീ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നിട്ട്…”

മടിയിലേക്ക് കിച്ചുവിനെ ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് അമല അവന്റെ നെറ്റിയിലും മുടിയിലും കയ്യോടിച്ചു.

“ദേഷ്യോണ്ടോ…കിച്ചൂന് അമ്മോട്‌…”

“മ്മ്മ് ച്ചും…”

“കള്ളം പറയണ്ട…..നിന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ചോയ്ക്കാണ്ടാ പെട്ടെന്ന് ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സിൽ അത് കുറച്ചു നാളായി തോന്നി തുടങ്ങിയ കാര്യാ….”

മടിയിൽ കിടന്ന് കിച്ചു കണ്ണു മിഴിച്ചു അമലയെ നോക്കി.

“ഹ….നോക്കി കണ്ണു തുറുപ്പിക്കല്ലേടാ ചെക്കാ…”

അവന്റെ മുഖം നേര്യതിൽ ചാടി നിന്ന തുളുമ്പുന്ന വയറിന്റെ ചൂടിലേക്ക് അമർത്തി അമല കൊഞ്ചിച്ചു.

“അവളെ എനിക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടാ കിച്ചു…. ഇവിടെ നിന്റെ ഏട്ടൻ ഉപദ്രവിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ ഓർത്തിട്ടുണ്ട്…. അതിന് നിന്നെ കൊടുത്താൽ മതിയായിരുന്നൂന്ന്….”

“അമ്മാ…!!!!”

അമ്പരപ്പോടെയാണ് കിച്ചു അമലയെ കേട്ടു കിടന്നത്.

“നീ ഞെട്ടുവോന്നും വേണ്ട… ചിലപ്പോ ഇത് നടന്നു കഴിഞ്ഞാൽ നാട്ടാരും വീട്ടുകാരും കുറ്റം പറയുവായിരിക്കും, എല്ലാരുടെയും വാ മൂടി വെച്ചു ജീവിക്കാൻ ഒന്നും പറ്റത്തില്ല…. ഇനിയൊരിക്കൽ അവൾക്ക് ഒരു ജീവിതം വേണോന്നു തോന്നിയാൽ അവളെ പറഞ്ഞു വിടണ്ടേ…. ഒരു ആലോചന വന്നു ഞാൻ ന്റെ മോളെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടാലും, അവൾ ഈ വീട്ടീന്ന് പോണ്ടേ കിച്ചു…. അവളെ വിടാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ലെടാ…. ഇനിയിപ്പോ വരുന്ന ആള് നിന്റെ ഏട്ടനെ പോലെ ആണെങ്കിലോ, ഒരു ജന്മത്തേക്കുള്ള സകല വേദനേം ആ പാവം അനുഭവിച്ചതാ…. നീ ആവുമ്പോ എനിക്ക് പൂർണ വിശ്വാസാ നീ എന്റെ മോളെ പൊന്നുപോലെ നോക്കും ന്ന്….”

കിച്ചു എല്ലാം കേട്ടു മരവിച്ചു കിടന്നുപോയിരുന്നു…

“നിനക്ക്….നിനക്ക് പറ്റില്ലേ കിച്ചൂട്ട അവളെ നോക്കാൻ, അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ…”

അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കി അമല ചോദിച്ചു. അവളുടെ സ്വരം വിറച്ചിരുന്നു…. ഹൃദയത്തിലെ മുഴുവൻ സന്തോഷവും അവന്റെ ഉത്തരത്തിലേക്ക് ഒതുങ്ങും പോലെ ആണ് അമല അവനെ നോക്കി ഇരുന്നത്.

“ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം അമ്മ….എനിക്ക് ജീവനുള്ള കാലം വരെ എന്റെ ഭാര്യയായി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… പക്ഷെ ഏട്ടത്തി….”

അവസാനം ഒരു നിരാശയുടെ സ്വരം അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ പടർന്നത് കണ്ട അമല അവന്റെ മുഖം കയ്യിൽ കോരി എടുത്തു…

“ന്റെ മോൻ അത് ആലോചിച്ചു തല പുകയ്ക്കണ്ട…. അവളെ, ന്റെ മോളാ….അവളെക്കൊണ്ടു സമ്മതിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം ഞാൻ ഏറ്റു…”

അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു, അമല മുറി വിട്ടു പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

*******************************

ഒരു മാസം കടന്നു പോയത് കിച്ചു അറിഞ്ഞത് കൂടി ഇല്ല…

അമ്മ എന്ത് പറഞ്ഞാണ് നീരജയെ സമ്മതിപ്പിച്ചതെന്നും അവനറിഞ്ഞില്ല, കല്യാണത്തിന് അവൾക്ക് സമ്മതം ആണെന്ന് മാത്രം രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു അവൾ വന്നു അവനോട് പറഞ്ഞു, അതിനു ശേഷം നീരജയെ നേരിൽ ഒന്നു ഒറ്റയ്ക്ക് സംസാരിക്കാൻ പോലും കിച്ചുവിന് കിട്ടിയില്ല,… എപ്പോഴും കിച്ചുവിനെ ഒഴിവാക്കാൻ മാത്രമേ നീരജ നോക്കിയുള്ളൂ… സംസാരിക്കാൻ ശ്രെമിക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ഒരവസരം പോലും തരാതെ അവൾ അവനിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടി.