🍃 ഇതൾ 🍃- 4 4അടിപൊളി  

​ബേക്കറി ജംഗ്ഷനിലെ നീണ്ട ട്രാഫിക് സിഗ്നൽ പിന്നിട്ട് വണ്ടി കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോഴാണ്, മുന്നിലെ സൈഡ് മിററിലൂടെ എന്നെയൊന്നു നോക്കിക്കൊണ്ട് അഭി ഒച്ചയുയർത്തി ചോദിച്ചത്.

​”അളിയാ… അപ്പൊ നീ വിത്ത് പ്രമോഷൻ ആയിട്ടാണോ നേരെ യുകെയിലേക്ക് പറക്കാൻ പോകുന്നത്?”

​എയർഹോണുകളുടെയും ട്രാഫിക്കിന്റെയും ബഹളത്തിനിടയിലൂടെ ഞാൻ അവന്റെ ചെവിയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങിയിരുന്ന് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

​”ഏയ്… അങ്ങനെയൊന്നുമില്ലെടാ. നിനക്കോർമ്മയുണ്ടോ അന്ന് ഇന്റർവ്യൂവിന് പോയപ്പോ കാന്റീനിൽ വെച്ച് കാപ്പി മറിഞ്ഞുവീണ് സീനായ ഒരു പെണ്ണ്…”

​”ആ… ഓർമ്മയുണ്ട്. അവൾക്കെന്താ?”

മുന്നിലെ റോഡിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ അവൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

​”എടാ… ഞാൻ ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പോയപ്പോഴാ അറിയുന്നത്, എന്റെ സീനിയർ… എനിക്ക് കിട്ടിയ ടീമിന്റെ ലീഡർ സാക്ഷാൽ അവളാണെന്ന്!”

​”ഏഹ്… സത്യമാണോടാ?!”

അവൻ പെട്ടെന്ന് ബൈക്കിന്റെ സ്പീഡ് ഒരല്പം കുറച്ചു.

“എന്നിട്ട്? പണി കിട്ടിയോ?”

​”പിന്നെ കിട്ടാതെ!”

ഞാൻ തുടർന്നു.

“അന്ന് ആ കാബിനിൽ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചതാ, എന്റെ കാര്യം ഇവിടം കൊണ്ട് തീർന്നെന്ന്. അന്നത്തെ ആ പക മനസ്സിൽ വെച്ച് അവൾ എന്നെ പച്ചക്ക് തിന്നുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി. ആദ്യമൊക്കെ അവൾ ഭയങ്കര ജാഡയും ഗൗരവവുമൊക്കെ ഇട്ട് തന്നെയാണ് നിന്നത്. പക്ഷേ, എന്റെ ഫസ്റ്റ് ഡേയിലെ വർക്കും ഡെഡിക്കേഷൻ ഒക്കെ

കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് എന്തോ നല്ല ഇംപ്രസ്സ് ആയി. പിന്നെ അങ്ങോട്ട് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലാതെ കാര്യങ്ങൾ സ്മൂത്തായി പോയി. ആ… പിന്നെ, ഇപ്പോൾ കൊച്ചിയിലേക്ക് പോകുന്നത് ഞാനും അവളും കൂടിയാണ്. ഈ നാല് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ യുകെയിലേക്ക് പോകുന്ന ടീമിൽ അവളുമുണ്ട്. അവൾക്ക് വിത്ത് പ്രമോഷനാ… ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഭയങ്കര കമ്പനിയാടാ, കാണുന്ന പോലെയൊന്നുമല്ല… മനസ്സിൽ കള്ളത്തരമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു പാവം പെണ്ണാ.”

​ഞാൻ അത്രയും ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞുനിർത്തിയതും, അഭി ബൈക്കിന്റെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കുറച്ച് റോഡരികിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. സൈഡ് മിററിലൂടെ അവന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​”എടാ… ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു കൗശലമുണ്ടായിരുന്നു.

​”എന്താടാ… കാര്യം പറ….,”

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​”സത്യം പറ… നീ അവളെ ഊക്കി അല്ലേടാ?”

​യാതൊരു ഫിൽട്ടറുമില്ലാതെ അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ആ വാക്ക് അത്രയും പച്ചയായി വീണ നിമിഷം, എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് കിടുങ്ങിപ്പോയി! അവൻ അങ്ങനെയൊന്ന് ചോദിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയതല്ല.

​”പോടാ പന്നീ… പച്ച അവരാതം പറയാതെ!”

ഞാൻ അവന്റെ മുതുകിനിട്ട് ഒരടി വെച്ചുകൊടുത്തു.

“അങ്ങനെയൊന്നുമില്ലെടാ മൈരേ… നീ എന്ത് വർത്തമാനമാടാ ഈ പറയുന്നത്?

അവളെന്നെക്കാളും നാല് വയസ്സ് മൂത്തതാ!”

​എന്റെ ആ ചമ്മലും പരിഭ്രമവും കണ്ടതും അവൻ ഒച്ചവെച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

​” ഓ പിന്നെ.. ഇതിനൊക്കെ എന്ത് പ്രായം…അല്ല അളിയാ… നീയിപ്പോൾ അവളെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ ആകാശത്തോളം പൊക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നി, അതാ ചോദിച്ചത്! നിന്റെ ഒരു ലൈൻ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് അങ്ങനെയേ തോന്നിയുള്ളൂ.”

​”നീ ചുമ്മാ ആവശ്യമില്ലാത്ത അവരാതം പറയാതെ വണ്ടി വിടെടാ… പന്ത്രണ്ടരയ്ക്കാ ട്രെയിൻ..,”

ഞാൻ അവന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു.

​അവൻ ചിരിയോടെ ആക്സിലറേറ്റർ തിരിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കളിയാക്കലുകളും തമാശകളും പറഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോഴും, ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു കള്ളച്ചിരി തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തമ്പാനൂർ ഫ്ലൈഓവർ കയറി താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സമയം പന്ത്രണ്ട് തികഞ്ഞിരുന്നില്ല. തമ്പാനൂർ സെൻട്രൽ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ അഭി ബൈക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തുമ്പോൾ, സ്റ്റേഷൻ പരിസരം ഉച്ചസമയത്തെ പതിവ് ബഹളങ്ങളാൽ സജീവമായിരുന്നു….