🍃 ഇതൾ 🍃- 4 4അടിപൊളി  

​”ഹാ… രണ്ടുപേരും ഇരിക്ക്. പ്ലീസ് ഹാവ് എ സീറ്റ്.”

​ഞങ്ങൾ കസേരകളിലേക്ക് ഇരുന്നതും അദ്ദേഹം മുന്നിലെ ഫയലുകൾ ഒതുക്കിവെച്ച് രണ്ടു കൈകളും കോർത്തുപിടിച്ചു.

​”ശ്രീഹരി… തൻ്റെ ഈ ഫസ്റ്റ് മന്തിലെ പ്രോഗ്രസ് ഞാൻ ഡീറ്റെയിൽഡ് ആയിട്ട് റിവ്യൂ ചെയ്തു.

ഒരു ഫ്രഷർ എന്ന നിലയിൽ കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചെടുക്കാനുള്ള തന്റെ സ്പീഡും ഡെഡിക്കേഷനും വളരെ മികച്ചതാണ്. അതിന്റെ ക്രെഡിറ്റ് അനുപമയ്ക്ക് കൂടിയുള്ളതാണ്.”

​”താങ്ക് യു സോ മച്ച് സർ,”

അനുവും ഞാനും ഒരുപോലെ പറഞ്ഞു.

​”ഇനി ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിപ്പിച്ച പ്രധാന കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം,”

മാനേജറുടെ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ വാർത്ത പങ്കുവെക്കാൻ പോകുന്നതിന്റെ പ്രത്യേക തെളിച്ചം വിരിഞ്ഞു.

“നമ്മുടെ യുകെ ക്ലയന്റ് പ്രോജക്റ്റിന്റെ കോർ ഓപ്പറേഷൻസ്

മൊത്തത്തിൽ അടുത്ത ആഴ്ചയോടെ കൊച്ചി ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് മൈഗ്രേറ്റ് ചെയ്യുകയാണ്. സോ… മാനേജ്‌മെന്റ് ഡിസിഷൻ പ്രകാരം നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും എറണാകുളം ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.”

​അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ വാക്ക് കേട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി.

​”ശ്രീഹരിയുടെ ഇനിയുള്ള നാല് മാസത്തെ ട്രെയിനിംഗ് എറണാകുളം ബ്രാഞ്ചിൽ വെച്ചായിരിക്കും. ആ നാല് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഹരിയുടെ യുകെ പ്ലേസ്‌മെന്റ് ഓൾമോസ്റ്റ് കൺഫേംഡ് ആണ്. അതിലൊരു മാറ്റവുമില്ല,”

മാനേജർ തുടർന്നു, പിന്നെ അനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“ആൻഡ് അനുപമ… ഫോർ യു, ഇറ്റ്‌സ് എ ഹ്യൂജ് ന്യൂസ്! ലണ്ടൻ ഓഫീസിൽ ഒരു പ്രോജക്റ്റ് ലീഡ് വേക്കൻസി കൂടി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നമ്മുടെ മാനേജ്‌മെന്റ് അനുവിന്റെ പേരാണ് അങ്ങോട്ട് പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്, വിത്ത് എ വെരി ഗുഡ് പ്രൊമോഷൻ. കൊച്ചിയിലെ ഈ നാല് മാസത്തെ ഹാൻഡ്‌ലിംഗ് കഴിഞ്ഞാൽ ശ്രീഹരിക്കൊപ്പം അനുപമയും യുകെയിലേക്ക് ഫ്ലൈ ചെയ്യും.”

​അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഒരു നിമിഷം ആശ്വാസവും അവിശ്വസനീയതയും കലർന്നൊരു ഭാവം ആ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു.

​”വിതിൻ വൺ വീക്ക്… അതായത് വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച തന്നെ രണ്ടുപേരും എറണാകുളം ബ്രാഞ്ചിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം. ഇന്ന് വൈകുന്നേരത്തോടെ ഒഫീഷ്യൽ ട്രാൻസ്ഫർ ലെറ്ററും റീലൊക്കേഷൻ അലവൻസിന്റെ ഡീറ്റെയിൽസും മെയിലിൽ വരും. സോ… ഓൾ ദ വെരി ബെസ്റ്റ് ടു ബോത്ത് ഓഫ് യു!”

ഹൃദയപൂർവ്വം നന്ദി പറഞ്ഞ് മാനേജറുടെ ക്യാബിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഞങ്ങൾ പുറത്തിറങ്ങി.

​ഇടനാഴിയിലെ ഒഴിഞ്ഞ കോർണറിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അനു പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് എന്റെ തോളിലൊന്ന് തട്ടി. ആ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം തുളുമ്പി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

കവിളുകളിൽ ഒരു നേർത്ത ചുവപ്പ് പടർന്നിരുന്നു.

​”ഹരീ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനേ പറ്റണില്ല.!”

അവൾ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി, ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ലണ്ടൻ ഓഫീസിലേക്ക് വിത്ത് പ്രൊമോഷൻ… എത്ര നാളായി ഞാൻ ഇതിനുവേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു എന്നറിയാമോ?”

​”അനുവിന് അത് കിട്ടേണ്ടത് തന്നെയാണ്,”

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആത്മാർത്ഥമായി പറഞ്ഞു.

“ഇത്രയും ഡെഡിക്കേറ്റഡ് ആയി ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് ഇതിലും വലിയ അംഗീകാരമാണ് കിട്ടേണ്ടത്.”

​”താങ്ക്സ് ടാ…”

അനുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു വശ്യമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. തുടർന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി.

“അതിരിക്കട്ടെ… അപ്പൊ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും എറണാകുളത്തേക്ക് മാറുകയാണ്. ഒരാഴ്ചയേ ഉള്ളൂ കയ്യിൽ. വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ എങ്ങനെയാ?”

​”വീട്ടിലെ കാര്യം ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം അനു,”

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ… പെട്ടെന്ന് ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് അവിടെ റൂമും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ സെറ്റ് ചെയ്യണ്ടേ? അതാണ് ചെറിയൊരു ടെൻഷൻ.”

​അനു എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു നിന്നു. എന്നിട്ട് വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

​”എന്റെ അനിയത്തി അപർണ്ണ കല്യാണത്തിന് മുൻപ് കൊച്ചിയിൽ വർക്ക് ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ നിന്ന നല്ലൊരു 2BHK അപ്പാർട്ട്മെന്റ് കാക്കനാടുണ്ട്. ഫുള്ളി ഫർണിഷ്ഡ് ആണ്, അവിടുത്തെ ഓണറെ എനിക്ക് നേരിട്ട് അറിയാം. ഞാൻ വിളിച്ചു ചോദിച്ചാൽ ആ ഫ്ലാറ്റ് നമുക്ക് കിട്ടും.”