🍃 ഇതൾ 🍃- 4 4അടിപൊളി  

“ദേ… ആ ടാക്സി വിളിക്കാം.”

​റോഡരികിലേക്ക് നീങ്ങിനിന്ന ഒരു വെള്ള ഡിസയർ കാർ കണ്ട് ഞാൻ കൈ കാണിച്ചു. വണ്ടി ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തിയതും ഞാൻ കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്ന് അനുവിന്റെ ട്രോളിയും എന്റെ ബാഗുകളും ഉള്ളിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.

​കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കയറിയിരുന്നു.

​”കാക്കനാട് ഇൻഫോപാർക്കിന് അടുത്തുള്ള എയർടെക്ക് വരെയാണ് ചേട്ടാ…”

ഡ്രൈവറോട് അനു കൃത്യമായ ലൊക്കേഷൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

​ഡ്രൈവർ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. സൗത്ത് പിന്നിട്ട് എംജി

റോഡിലൂടെയും പാലാരിവട്ടം ബൈപ്പാസിലൂടെയും വണ്ടി പായുമ്പോൾ പുറത്ത് കൊച്ചിയുടെ നിയോൺ വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ കനത്ത ട്രാഫിക്കിൽ പെട്ട് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങിയെങ്കിലും, ഒരു മണിക്കൂറോളം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാർ കാക്കനാട്ടെ ശാന്തമായൊരു റെസിഡൻഷ്യൽ ഏരിയയിലേക്ക് കടന്നു.

​റോഡരികിലെ ഒരു പത്തു നില അപ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെ ഗേറ്റിനു മുന്നിൽ വണ്ടി വന്നു നിന്നു. ബാഗുകളുമെടുത്ത് ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് നടന്നു. മുൻകൂട്ടി അനു സംസാരിച്ചു വെച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് താഴത്തെ സെക്യൂരിറ്റി റൂമിൽ നിന്ന് കെയർടേക്കർ വന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ താക്കോൽ അനുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു.

​ലിഫ്റ്റ് കയറി അഞ്ചാം നിലയിലെത്തിയപ്പോൾ ഇടനാഴിയിലെ ശാന്തതയിലേക്ക് ഞങ്ങളുടെ ചെരിപ്പുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങി. ‘5B’ എന്ന നമ്പർ ബോർഡുള്ള ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ അനു താക്കോലിട്ട് തുറന്നു.

​വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി സ്വിച്ചിട്ടപ്പോൾ, ഹാളിൽ നല്ല വെളിച്ചം പരന്നു. അകത്തേക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഇളംതണുപ്പും ചെറിയൊരു പരിചിതമല്ലാത്ത സുഗന്ധവും തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. നല്ല നീറ്റ് ആയിട്ട് ഫർണിഷ് ചെയ്ത ഒരു 2BHK അപ്പാർട്ട്മെന്റ്.

ഇരു വശങ്ങളിലായി നല്ലൊരു സോഫാ സെറ്റും, ഡൈനിംഗ് ടേബിളും, അപ്പുറത്ത് വലിയൊരു ബാൽക്കണിയും കാണാമായിരുന്നു.

​അനു ബാഗ് താഴെവെച്ച് സാരിത്തുമ്പ് ഒന്നുകൂടി തോളിലേക്ക് ഒതുക്കി ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്തു. ട്രെയിനിലെ ആ ഇരിപ്പും യാത്രയും അവളെ നന്നായി ക്ഷീണിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ നിൽപിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.

​”ഹോ… ആകെ വലിഞ്ഞു മുറുകിയതുപോലെ തോന്നുവാ,”

അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“..ടാ ഞാൻ ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാം …”

​അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ട്രോളി ബാഗുമായി ഇടത് വശത്തെ മാസ്റ്റർ ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചാരി.

​ഞാൻ എന്റെ വലിയ ബാഗുമെടുത്ത്

വലതുവശത്തെ രണ്ടാമത്തെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. കട്ടിലും വാഡ്രോബുമൊക്കെയുള്ള നല്ലൊരു ഒതുങ്ങിയ മുറി. ബാഗ് കട്ടിലിലേക്ക് വെച്ച് ഞാൻ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി ഷവറിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് തലവെച്ചു. ശരീരത്തിലെ ക്ഷീണമെല്ലാം ആ തണുപ്പിൽ ഒലിച്ചുപോകുമ്പോഴും, മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നു. അവളെ ഇത്രത്തോളം സങ്കടപെടുത്തുന്ന എന്തോ ഒന്ന് അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്….

ഒടുവിൽ ഞാനും അനുവും ഒരുമിച്ച്… ഒരേ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു! സ്വപ്നമാണോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത വല്ലാത്തൊരു വികാരത്തോടെ ഞാൻ തോർത്തുമെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി…..

കുളി കഴിഞ്ഞ് നല്ലൊരു കാഷ്വൽ ടീഷർട്ടും പാന്റുമിട്ട് ഞാൻ ഹാളിലെ സോഫയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. യാത്രയുടെ തളർച്ചയൊക്കെ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ ഒലിച്ചുപോയിരുന്നു. പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് അമ്മയെ വിളിച്ചു. ട്രെയിൻ ഇറങ്ങിയതും ഫ്ലാറ്റിൽ സുരക്ഷിതമായി എത്തിയതുമൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മക്ക് വലിയ ആശ്വാസമായി. പിന്നാലെ ഫോൺ വാങ്ങിയ മേമയോടും കുറച്ചുനേരം സംസാരിച്ചു; രണ്ടുപേരോടും വേറെ ആധിയൊന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് കോൾ വെക്കുമ്പോഴാണ് ബെഡ്‌റൂമിന്റെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നത്.

ഞാൻ അറിയാതെ അങ്ങോട്ടേക്ക് നോക്കിപ്പോയി.

​കുളി കഴിഞ്ഞ്, ലളിതമായൊരു ഇളം മഞ്ഞ കുർത്തിയും വെള്ള പലാസോയുമിട്ടാണ് അനു പുറത്തേക്ക് വന്നത്. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ ഒരു ചെറിയ ക്ലിപ്പിൽ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. കണ്ണടയ്ക്ക് പിന്നിലെ കണ്ണുകൾക്ക് നല്ലൊരു തെളിച്ചം വന്നിരുന്നു. അവൾ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു വരുമ്പോൾത്തന്നെ, അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നൊഴുകിയെത്തിയ ആ നേർത്ത പെർഫ്യൂമിന്റെ കുളിർമയുള്ള സുഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ പരന്നു. എത്രയോ തവണ ശ്വസിച്ചതാണെങ്കിലും, ആ സുഗന്ധം ഓരോ തവണയും എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയലുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു.