ഞങ്ങളുടെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾക്കൊന്നും നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ചോദ്യങ്ങളെ തടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഓരോ തവണ നമ്മൾ ഒന്നാകുമ്പോഴും, നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഏതോ അദൃശ്യമായ അറിവുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഓർമ്മകൾ കയറിക്കൂടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് നിന്നേ ഞങ്ങളിൽ നിന്നും അകറ്റികൊണ്ടിരുന്നു…,””
“ഇതിനെല്ലാം ഒരല്പം മാറ്റം വന്നത് നാലാമത്തെ ലൂപ്പിലായിരുന്നു…
പതിവിനും വിപരീതമായി നിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
ഇത്തവണ ഒളിച്ചുകളികൾക്ക് നിൽക്കാതെ, ആദ്യംതന്നെ എല്ലാ സത്യങ്ങളും ഞങ്ങൾ നിന്നോട് തുറന്നു പറഞ്ഞു….
അതോടെ, നീ ഞങ്ങളുമായി വല്ലാതെ അടുത്തു. പല രാത്രികളിലും ഞങ്ങൾ നിനക്കൊപ്പം കിടന്ന്, നിന്റെ ചുറ്റും സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു സംരക്ഷണ കവചം തന്നെ തീർത്തു.
എത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചാലും, ആ മലയുടെ രഹസ്യങ്ങളിൽ നിന്നും നിന്നെ അകറ്റി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും… ഏതോ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി നിന്നെ വീണ്ടും അങ്ങോട്ടേക്ക് തന്നെ വിളിക്കുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ ഭയന്നതുപോലെ തന്നെ ആ ദിവസം വന്നെത്തി.
ഒരു രാത്രി, ഞങ്ങളുറങ്ങിയെന്ന് കരുതി ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ്, ആരോടും പറയാതെ നീ വീണ്ടും മലയിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. സത്യത്തിൽ ആ ദിവസത്തിനായി ഞങ്ങളും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
നീ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നത് നിധി കണ്ടിരുന്നു. അവൾ അപ്പപ്പോൾ തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചുണർത്തി.
അന്ന് രാത്രി, നിനക്ക് പുറകെ നിന്റെ നിഴലായി ഞാനും നിധിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് അറിയണമായിരുന്നു, ഓരോ ലൂപ്പിലും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ മല നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാന്തം പോലെ വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നതെന്ന്… അവിടെ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന്…
അതിനു പുറമേ ഇത്തവണ നിന്നെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു…
പക്ഷേ, ആ യാത്രയിൽ നടന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞങ്ങളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു.
നീ പോകുന്ന ഓരോ വഴിയും നിനക്ക് മനപ്പാഠമായിരുന്നു. ആ ലൂപ്പിൽ തന്നേ പല തവണ നീ ആ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം…. അതൊന്നും ഞാനും നിധിയുമറിഞ്ഞിരുന്നില്ല
അതിനേക്കാൾ വലിയ അത്ഭുതം അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു…
മോതിരത്തിന്റെ ശക്തിയില്ലാതെ, ആ കാട്ടിലെ ആത്മാക്കളുടെ സാന്നിധ്യം ഭയക്കാതെ അവിടെ നിൽക്കാൻ എനിക്കും നിധിക്കും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ നീ… ആ മഞ്ഞുമൂടിയ വഴിയിലൂടെ, കാട്ടിലെ ഇരുട്ടിലൂടെ നിർഭയനായി നടന്നു.
അവിടെ വസിക്കുന്ന ക്രൂരമായ ആത്മാക്കളോ മറ്റ് ശക്തികളോ നിന്നെ തൊട്ടതുപോലുമില്ല! അവർ നിനക്ക് വഴിമാറിത്തരികയായിരുന്നോ എന്ന് പോലും എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി…
നീ നേരെ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമെന്നാണ് ഞങ്ങൾ കരുതിയത്. എന്നാൽ ഗുഹയും കടന്ന് നീ ആ കാട്ടിലൂടെ എന്തോ തിരയുന്നതുപോലെ അലഞ്ഞു.
നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്തോ അവിടെയുണ്ടെന്ന് നീ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ… പക്ഷേ നിനക്കത് കണ്ടെത്താനായില്ല.
നീ നിരാശയോടെ ചുറ്റും നോക്കുമ്പോഴാണ്… പെട്ടെന്ന് ഗുഹക്കുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ഭയാനകമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്! ഒപ്പം ഒരു ശക്തമായ കാറ്റ് ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു.
ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല. ഞങ്ങൾ മറഞ്ഞിരുന്ന മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും നിനക്ക് മുൻപിലേക്ക് വന്നു.
ഞങ്ങളെ കണ്ടതും നീ ദേഷ്യപ്പെട്ടു, തിരിച്ചുപോകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു…. പക്ഷേ ഇത്തവണ നിന്നെ തനിച്ചാക്കി പോകാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ വാശിക്ക് മുന്നിൽ നിനക്ക് തോൽവി സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.
വീണ്ടും ആ ഗുഹക്കുള്ളിൽ നിന്നും അലർച്ച പോലൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒന്നിച്ച് ആ ഗുഹയുടെ കറുത്ത വായിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു…
അവിടെ… ആ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന അഞ്ച് വ്യത്യസ്ത കവാടങ്ങൾ നമ്മൾ കണ്ടു.