സംസാരിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയി. ഒടുവിൽ കാത്തുനിൽപ്പ് മടുത്ത് ഞങ്ങൾ ആ വീടിന്റെ വിശാലമായ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്നു. ഉറക്കം കാരണം ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ നിധിയുടെ മടിയിലേക്ക് തല വെച്ച് കിടന്നു. നിധി അവളുടെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞതും തെരുവിന്റെ അങ്ങേത്തലക്കൽ നിന്ന് ഒരു സൈക്കിളിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു മധ്യവയസ്കൻ സൈക്കിളിൽ വന്ന് വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഇറങ്ങി…
അയാളെ കണ്ടതും കൃതിക വേഗം ഉമ്മറപ്പടി ഇറങ്ങി അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“ചാവി?”
പ്രത്യേകിച്ച് മുഖവുരയൊന്നുമില്ലാതെ അവൾ കൈനീട്ടി. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു താക്കോൽക്കൂട്ടം എടുത്ത് അവളുടെ കൈവെള്ളയിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു.
“എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും വിളിച്ചാൽ മതി… ഞാൻ തൊട്ടപ്പുറത്തുള്ള ‘കോവിൽപുരം ‘ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുമാണ് വരുന്നത്. അവിടെയാണ് താമസം.”
അത്രയും പറഞ്ഞ് അയാൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് സൈക്കിൾ ചവിട്ടിപ്പോയി. ഉറക്കം കൺപോളകളെ ഭാരമുള്ളതാക്കിയത് കൊണ്ട് അയാളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കാണാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
കൃതിക വേഗം വന്ന് വാതിൽ തുറന്നു.
“കയറിക്കോ…”
അവൾ പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ ഞങ്ങൾ ബാഗുകളുമെടുത്ത് അകത്തേക്ക് തിരക്കിട്ട് കയറി. ആ നിമിഷം, ദൂരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഘനഗാംഭീര്യമുള്ള ഒരു മണിക്കിലുക്കം കേട്ടു. അത് ആ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങി നിന്നു….
അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ വ്യത്യസ്തമായി വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു.
ലൈറ്റിട്ടപ്പോൾ കണ്ടത് മനോഹരമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു. ചുവന്ന കാവിയിട്ട, കണ്ണാടി പോലെ തിളങ്ങുന്ന നിലം. ഭയങ്കരമായ വൃത്തി. എവിടെയും ഒരു പൊടി പോലുമില്ല.
അത്യാവശ്യം പഴക്കമുള്ള വീടാണെങ്കിലും അകത്തെ സോഫയും മേശയും കട്ടിലുകളുമെല്ലാം തിളങ്ങുന്നതായിരുന്നു….
നടുവിൽ ഒരു വലിയ ഹാളും, അതിനോട് ചേർന്ന് തന്നെ മൂന്ന് വലിയ ബെഡ്റൂമുകളും. പഴയ പ്രൗഢിയും പുതിയ സൗകര്യങ്ങളും ചേർന്ന ഒരിടം….
കൂടുതൽ ഒന്നും ചിന്തിച്ചു നിൽക്കാതെ ഞങ്ങൾ മുറികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
സച്ചിനും രാഹുലും ഒരു മുറിയിലേക്കും, കൃതികയും റോസും മറ്റൊരു മുറിയിലേക്കും പോയി. ഞാനും ആമിയും നിധിയും മൂന്നാമത്തെ മുറിയിലേക്കും കയറി.
റൂമിൽ കയറിയപാടെ തോളിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ് ഞാൻ ദൂരേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. യാതൊരു ചിട്ടയുമില്ലാതെ ഞാൻ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു.
യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം ആമിയും ഒട്ടും വൈകാതെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്, എന്നെ വട്ടം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. നിധി ഇതെല്ലാം കണ്ട്, ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.
വാതിൽ അടച്ചതും, ഞാനും ആമിയും വലിച്ചെറിഞ്ഞ ബാഗുകൾ നിധി പെറുക്കിയെടുത്ത് ഒരു സൈഡിലേക്ക് നീക്കി വച്ചു.
ശേഷം അവൾ അവളുടെ ബാഗ് തുറന്ന് ഒരു ജോഡി ഡ്രെസ്സും, ബാത്ത് ടവലും, സോപ്പുമെല്ലാം പുറത്തെടുത്തു.
ഇവളിതെന്ത് തേങ്ങയ ഈ ചെയ്യാൻ പോവുന്നേ എന്ന മട്ടിൽ ഞാൻ അവളെത്തന്നെ നോക്കി കിടന്നു.
ഇത് കണ്ടതും നിധിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു.
“എടാ എണീറ്റേ… പോയി കുളിച്ചേ… മനുഷ്യൻ വിയർത്തു നാറി ഇരിക്കുവാ… പോയി കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയിട്ട് കിടക്കാം…”
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും, ഞാൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച്, ഒന്നും കേൾക്കാത്ത പോലെ ആമിയെ ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ച് കിടന്നു.
നിധിയുടെ ശബ്ദമൊന്നും കേൾക്കാതായപ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ കണ്ണുതുറന്ന് അവളെ ഒളികണ്ണിട്ട് പാളി നോക്കി. അവൾ കുളിക്കാൻ കയറുന്നതിന് മുൻപ് വേഷം മാറാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു.
ഡ്രസ്സുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, എന്റെ നോട്ടം പിന്നെ ഒരു ഒളിയും മറയുമില്ലാതെയായി.
എന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയും, ചെറിയൊരു ഞരക്കവും അറിഞ്ഞിട്ടാവാം, മയക്കത്തിലായിരുന്ന ആമി മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി. എന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെയൊന്നുമല്ല ഉടക്കി നിൽക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായ അവളും ഞാൻ നോക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി.