ഗന്ധർവ്വൻ: “നമുക്കൊന്ന് നൃത്തം ചെയ്താലോ ഭവതീ? ഗന്ധർവ്വലോകത്തെ താളങ്ങൾ ഈ മലമുടിയിൽ ഇന്ന് മുഴങ്ങട്ടെ.”
വേദിക (അമ്പരപ്പോടെ): “ഇവിടെയോ? ഈ കാട്ടിൽ… ഈ വേഷത്തിലോ?”
അവൾ തന്റെ അരയ്ക്കു താഴെയുള്ള ആ ബഗ്ഗി പാന്റിലേക്കും, നഗ്നമായ മേനിയിലേക്കും നോക്കി വിറയലോടെ ചോദിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി തന്നെ അധികം അടുപ്പിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “അതേ… ഈ വേഷം മതി. പ്രകൃതിയുടെ വസ്ത്രമണിഞ്ഞ നിന്റെ ഈ ഉടലാണ് ഈ നൃത്തത്തിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. വരൂ…”
അവൻ പതുക്കെ താളം ചവിട്ടിത്തുടങ്ങി. ആകാശത്ത് ഇടിമുഴക്കം ഒരു മൃദംഗത്തിന്റെ താളമായി മാറി. പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നും ആ നൃത്തത്തിന് സംഗീതം പകർന്നു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ നടുമുറ്റത്തേക്ക് നീങ്ങി.
ആദ്യം പതുക്കെ തുടങ്ങിയ നൃത്തം നിമിഷങ്ങൾക്കകം വന്യമായ ഒരു വേഗത കൈവരിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ വായുവിൽ ഉയർത്തി ചുഴറ്റിയപ്പോൾ, അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ കാറ്റിൽ ആടിയുലഞ്ഞു. മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ വെളുത്ത ദേഹത്ത് തട്ടി ചിതറിത്തെറിച്ചു. വേദിക ആദ്യം ഭയന്നെങ്കിലും, ഗന്ധർവ്വന്റെ താളത്തിനൊപ്പം അവളും അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
അവന്റെ വന്യമായ ചുവടുകൾക്കൊപ്പം അവളും ചുവടുവെച്ചു. ഓരോ തിരിവിലും അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ മുഖത്ത് തഴുകി. അവൻ അവളെ തന്നോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് വളച്ചപ്പോൾ, അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി വിറച്ചുനിന്നു. ആ നൃത്തത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത കാമം ഒളിഞ്ഞിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വന്റെ സ്വർണ്ണമാലകൾ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഉരസുന്നതും, അവന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകുന്നതും അവളിൽ ആസക്തിയുടെ അഗ്നി പടർത്തി.
ആ കാടും മേടും ആ ഗന്ധർവ്വ നൃത്തത്തിന് സാക്ഷിയായി. പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം വായുവിൽ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.
നൃത്തത്തിന്റെ വേഗത കൂടിയതോടെ വേദികയുടെ ബോധം മറഞ്ഞുതുടങ്ങി. അവൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ കൈകളിൽ ഒരു വള്ളിപോലെ പടർന്നു കയറി.
മഴയുടെ തണുപ്പിനെക്കാൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചൂട് വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒടുവിൽ, താളം മുറുകി ഒരു ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ ആർദ്രമായി ആ കരിങ്കൽ തറയിലേക്ക് തന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
നൃത്തം അവസാനിച്ചെങ്കിലും അവരുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം താളം തെറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പ്രകൃതിയുടെ വന്യതയും കാമത്തിന്റെ ആവേശവും ആ നൃത്തത്തിലൂടെ പൂർണ്ണതയിലെത്തിയിരുന്നു.
ആൽമരത്തിന്റെ ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന പുലർകാല വെളിച്ചവും പാലപ്പൂക്കളുടെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധവും ആ കൽമണ്ഡപത്തെ ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ ശയ്യയാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു. നൃത്തത്തിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയപ്പോൾ, ഗന്ധർവ്വൻ വേദികയെ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.
അവന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തികൾ സാവധാനം അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി, വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ കരുത്തിൽ വേദികയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ ഒരു തരം വിറയലോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.
നനഞ്ഞു കുതിർന്ന അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമരാജികൾ അവളുടെ മുഖത്ത് തഴുകിയപ്പോൾ അവൾ കുറുമ്പോടെ ഒന്ന് മുഖമുയർത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഭയത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വന്യമായ ആസക്തിയാണ് നിഴലിച്ചിരുന്നത്.
ഗന്ധർവ്വൻ വശ്യമായി ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.