പുല്ലുകൾക്കിടയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന മണ്ണിലെ നനഞ്ഞ ഗന്ധവും, പാലപ്പൂക്കളുടെ മാദകത്വവും ചേർന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആറന്മുള മണ്ഡപത്തിന് താഴെയുള്ള ആ പച്ചപ്പുൽമേട് ഒരു മദനപ്പൊയ്കയായി മാറിയിരുന്നു.
അവിടെ, ആ നനഞ്ഞ പുൽത്തകിടിയിൽ വേദികയുടെ സുഖത്തോടെയുള്ള ആ നീണ്ട ശീൽക്കാരം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.
രാവിലെ തുടങ്ങിയ ആ കാമലീലകളുടെ തുടർച്ചയായിരുന്നു അത്. ഇത് അന്നത്തെ അഞ്ചാമത്തെ സമാഗമമായിരുന്നുവെങ്കിലും, വേദികയുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം ഒട്ടും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷം ഓരോ തവണയും അവളെ പുതിയൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ അവളെ ആ പുല്ലിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി, അവളുടെ കാലുകൾ വശങ്ങളിലേക്ക് പരമാവധി വിടർത്തി.
അവളുടെ വെളുത്ത ഉടലിൽ പുല്ലിന്റെ പച്ചപ്പും വിയർപ്പുതുള്ളികളും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ അവളുടെ മേൽ വന്യമായി അമർന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഒരു കാട്ടുതീയുടെ ആവേശം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ തന്റെ ഭീമൻ പൗരുഷം അവളുടെ നനഞ്ഞ പൂമൊട്ടിലേക്ക് ഒരൊറ്റ ആഞ്ഞടിയിൽ ഇറക്കി.
“ആഹ്… ശ്ശോ… ഗന്ധർവ്വാ… മെല്ലെ… ഹമ്മ്… സുഖം… സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…
ആഹ്….
ആഹ്….
ആഹ്…. ഊൗൗ…. ഹ്….
അമ്മേ…… ഉഫ്ഫ്…..
പതുക്കെ പതുക്കെ….”
വേദിക പുല്ലിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ച് തല പിന്നിലേക്ക് ചരിച്ചു നിലവിളിച്ചു.
അവളുടെ ശീൽക്കാരങ്ങൾ ആ കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ അടിയും അവളുടെ ആന്തരിക ഭിത്തികളെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.
മുമ്പത്തെ കളികളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച ലഹരി അവളെ പൂർണ്ണമായും ഒരു ഭ്രാന്തമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു.
പതിനഞ്ച് മിനിറ്റോളം ആ പുൽമേട്ടിൽ വന്യമായ ഒരു രതിതാണ്ടവം നടന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ കരുത്തുറ്റ തുടകൾ അവളുടെ ചന്തികളിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. പുല്ലിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ അവരുടെ ചൂടുപിടിച്ച ശരീരത്തിൽ തട്ടി ആവിയായി മാറി.
വേദികയുടെ മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി ചിതറി. അവൾ അവനെ തന്റെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞ് മാന്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഹമ്മ്… ആഹ്… ഗ്വാ… ഗന്ധർവ്വാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… നിർത്തല്ലേ…”
അവളുടെ ഉള്ളിലെ മദനജലം ആ പുല്ലിലേക്ക് അണപൊട്ടിയൊഴുകി. ഏകദേശം ഇരുപത് മിനിറ്റോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ഗന്ധർവ്വന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൻ അവളെ ആ പുല്ലിൽ നിന്നും പകുതി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ മുഖം തന്റെ പൗരുഷത്തിന് അഭിമുഖമായി വരും വിധം അവൻ അവളെ പിടിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “ദേവീ… നോക്കൂ… നിന്റെ ഈ വശ്യതയ്ക്കുള്ള പ്രസാദം ഞാൻ നൽകാൻ പോകുന്നു!”
അവൻ തന്റെ പൗരുഷം അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു. വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ ഭീമൻ കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിലായി ഗന്ധർവ്വൻ പിടിച്ചു.
അടുത്ത നിമിഷം, അവന്റെ ഉള്ളിലെ അമൃത് ഒരു ഉറവ പോലെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ചൂടുള്ളതും കട്ടിയുള്ളതുമായ ആ പാൽനിറത്തിലുള്ള രേതസ്സ് വേദികയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു ചീറ്റി.
“ആഹ്… ഊൗ…….”
അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഗന്ധർവ്വന്റെ വീര്യമേറിയ മദനജലം അവളുടെ നെറ്റിയിലും, കവിളുകളിലും, കണ്ണുകളിലും പടർന്നു. അതിന്റെ കട്ടി കാരണം അത് അവളുടെ ചുണ്ടുകളുടെ കോണിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
അവന്റെ രേതസ്സ് അവളുടെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലേക്കും മുലകളിലേക്കും കട്ടിയായി തെറിച്ചു വീണു. ആ വെളുത്ത ദ്രാവകം അവളുടെ മുലകളിൽ മുത്തുകൾ പോലെ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.
വേദിക ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്ന് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്തും മാറിടത്തിലും പടർന്ന ആ ഗന്ധർവ്വ പ്രസാദം ആ വൈകുന്നേരത്തെ വെയിലിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ നാവുകൊണ്ട് തന്റെ ചുണ്ടോരത്തെ ആ മധുരം നുണഞ്ഞു.