അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. നിലാവിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരമായ അവളുടെ വയറിലേക്ക് അവന്റെ ദൃഷ്ടികൾ പതിഞ്ഞു.
ആകാശനീല ഷർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവളുടെ വെളുത്ത വയറും, ആഴത്തിലുള്ള പൊക്കിൾ ചുഴിയും അവനെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തനാക്കി.
അവൻ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി തന്റെ ചൂടുള്ള നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയിൽ തൊട്ടു.
ഐസ് കട്ടയുടെ തണുപ്പിന് ശേഷം ഗന്ധർവ്വന്റെ നാവിന്റെ ആ ചൂട് ഏറ്റതും വേദികയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ ചുഴിയിൽ വട്ടം വരച്ചും ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ത്തിയും കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, വേദികയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ശീൽക്കാരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി, സുഖത്തിന്റെ ആധിക്യത്താൽ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.
അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ ബഗ്ഗി പാന്റിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ വിരലുകൾ തൊട്ടു. ലോഹത്തിന്റെ തണുപ്പും അവന്റെ കൈകളുടെ ചൂടും ഒരേസമയം അറിഞ്ഞ വേദിക ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും മറന്നുപോയി.
അവൻ വളരെ ലാഘവത്തോടെ ആ പാന്റ് താഴേക്ക് വലിച്ചു. പാന്റ് മുട്ടുകൾക്ക് താഴെ എത്തിയപ്പോൾ, അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ പുലർകാല വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. പാന്റിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾഭാഗത്തും, കാമത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ആ മദനപ്പൂവിലും അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി.
ഓരോ ചുംബനവും അവളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
പതുക്കെ അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി. വേദനിക്കാത്ത എന്നാൽ വികാരം ഉണർത്തുന്ന ആ ചെറിയ കടികൂടി ഏറ്റതോടെ വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി.
അവളുടെ പാന്റിനുള്ളിൽ നിന്നും മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ ഒഴുകി പാന്റിയെ നനച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ വന്യമായ ആ ശൃംഗാരങ്ങളിൽ വേദിക എന്ന സുന്ദരി തന്റെ സർവ്വസ്വവും സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി ആ കൽത്തറയിൽ തളർന്നു കിടന്നു.
പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ കൽമണ്ഡപത്തിൽ വല്ലാതെ കനത്തു നിന്നു. മഴയുടെ തണുപ്പും ആ പഴയ കരിങ്കൽ തൂണുകളുടെ നിഗൂഢതയും അവരുടെ സമാഗമത്തിന് സാക്ഷിയായി.
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വേദികയുടെ പാന്റിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ പതുക്കെ തഴുകി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ വളരെ സാവധാനം, അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ ആ നേർത്ത വസ്ത്രം താഴേക്ക് വലിച്ചു നീക്കി.
ഇപ്പോൾ വേദിക പ്രകൃതിയുടെ വസ്ത്രം മാത്രം അണിഞ്ഞ് ആ കൽത്തറയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടക്കുകയാണ്. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, നേർത്ത രോമങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെട്ട ആ ചുവന്ന പൂമൊട്ട് ഗന്ധർവ്വന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. കാമത്തിന്റെ ആധിക്യത്താൽ ആ മദനപ്പൂവിൽ നിന്നും ഊറിവന്ന മദനജലം കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു. ഗന്ധർവ്വനെ നോക്കി ആ പൂവ് പ്രണയാതുരമായി തേങ്ങുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
ഗന്ധർവ്വൻ സാവധാനം അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ച് അവളുടെ മൃദുവായ മാറിടങ്ങളിൽ അമർന്നു. അവൻ തന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തോട് വല്ലാതെ അടുപ്പിച്ചു. അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കലർന്നു. ആ നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ ഒരു വിരൽ പതുക്കെ അവളുടെ ആർദ്രമായ പൂമൊട്ടിലേക്ക് നയിച്ചു. വിരൽത്തുമ്പ് ആ ചൂടുള്ള ഇടുക്കിലേക്ക് സാവധാനം ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വേദിക സുഖത്താൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു.