അവളുടെ കൈകൾ വിറയലോടെ ആ തറയിൽ മുറുകിപ്പിടിച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വേഗത പതുക്കെ കൂട്ടി.
മുട്ടുകൾ കടന്ന് അവളുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത തുടകളിലേക്ക് അവൻ എത്തിയപ്പോൾ വേദികയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം താളം തെറ്റി.
തുടകളുടെ ഉൾവശത്തെ അതിലോലമായ ചർമ്മത്തിൽ ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യയെന്നോണം ഈണത്തിൽ നക്കിത്തുടങ്ങി. ഐസ് കട്ടയുടെ തണുപ്പിന് പകരം ഇപ്പോൾ അവന്റെ നാവിന്റെ ചൂട് അവിടെ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോ തവണയും അവന്റെ നാവ് ആ പൂമൊട്ടിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി തിരികെ പോകുമ്പോൾ വേദിക ആസക്തിയുടെ പരകോടിയിലായിരുന്നു.
വേദിക : “ആഹ്… ഗന്ധർവ്വാ… വേണ്ട… അവിടെ… നിർത്തല്ലേ…”
അവളുടെ തുടകളിൽ ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് കടിച്ചപ്പോൾ അവൾ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. കാമത്തിന്റെ പ്രവാഹം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകി. മരുന്നിന്റെ ലഹരിയും ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷവും ചേർന്ന് അവളെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് എത്തിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ കരിങ്കൽ തൂണുകൾ സാക്ഷിയാക്കി, ഒരു ഗന്ധർവ്വൻ ഒരു മനുഷ്യസ്ത്രീയുടെ ഉടലിൽ പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ സംഗീതം വായിക്കുകയായിരുന്നു.
ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തണുത്ത കരിങ്കൽ തറയിൽ, പാലപ്പൂക്കളുടെ മാദകഗന്ധത്തിനിടയിൽ വേദിക ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ തളർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത തുടകൾക്കിടയിലെ ആർദ്രതയിലേക്ക് ഗന്ധർവ്വൻ പതുക്കെ മുഖം താഴ്ത്തി.
അവന്റെ ഉച്ഛ്വാസവായു തന്റെ മദനപ്പൊയ്കയിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ കരിങ്കൽ തറയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തുടകൾ ഒന്നുകൂടി വിടർത്തി. ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മദനപ്പൂവ് ഗന്ധർവ്വന്റെ നാവിലെ ചൂടിനായി ദാഹിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അവൻ ആദ്യം പതുക്കെ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിന് ചുറ്റും വട്ടം വരച്ചു.
ആ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ വേദികയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും നീണ്ട ശീൽക്കാരങ്ങൾ പുറത്തുവന്നു.
വേദിക (കിതച്ചുകൊണ്ട്): “ആഹ്… ഗന്ധർവ്വാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്തോ പോലെയാവുന്നു… നിർത്തല്ലേ…”
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ നാവുപയോഗിച്ച് അവളുടെ പൂറിതളുകൾ പതുക്കെ വിടർത്തി. അകത്തെ ആ ചുവന്ന മാംസളമായ ഭാഗങ്ങളിൽ അവൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഈണത്തിൽ നക്കിത്തുടങ്ങി.
ഓരോ തവണയും അവന്റെ നാവ് ആ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ വേദിക സുഖത്താൽ പിടഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അമർത്തിക്കൊടുത്തു.
അവൻ സാവധാനം തന്റെ നാവ് അവളുടെ കന്തിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ആ വികാരകേന്ദ്രത്തിൽ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് വട്ടം ചുരറ്റിയും പതുക്കെ കടിച്ചും അവൻ ലീലകൾ തുടർന്നു. അത് വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും തെറ്റിച്ചു.
അവൾ ശീൽക്കാരങ്ങളാൽ ആ കൽമണ്ഡപത്തെ മുഖരിതമാക്കി. അവളുടെ കൈകൾ ഗന്ധർവ്വന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
വേദിക: “ഹമ്മ്… ഉഫ്ഫ്….. ഗന്ധർവ്വാ… അവിടെ… ആഹ്… എനിക്ക് വയ്യ… സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…”
ഗന്ധർവ്വൻ പല വിധത്തിൽ തന്റെ നാവുപയോഗിച്ചു. ചിലപ്പോൾ നീളത്തിൽ താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് നക്കിയും, ചിലപ്പോൾ നാവുകൊണ്ട് ആ പൂമൊട്ടിൽ കുത്തിയിറക്കിയും അവൻ അവളെ വികാരത്തിന്റെ അത്യുന്നതിയിൽ എത്തിച്ചു. അവളുടെ പാന്റിനുള്ളിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ മദനജലം ഗന്ധർവ്വന്റെ മുഖത്താകെ പടർന്നു.