ആ ഐസ് കട്ടയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ് അവളുടെ നെറ്റിയിലൂടെ അയാൾ സാവധാനം ഉഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി. ആ തണുപ്പ് അവളുടെ നരമ്പുകളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ പടർന്നു കയറി. പെട്ടെന്നുള്ള ആ തണുപ്പിന്റെ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഗന്ധർവ്വൻ അത് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, ഐസ് കട്ട പതുക്കെ അവളുടെ മൂക്കിന്റെ തുമ്പിലൂടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് എത്തിച്ചു.
ഐസ് കട്ട ചുണ്ടുകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ വേദിക അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ വായ അല്പം തുറന്നു. ഒരു തരം നോവും സുഖവും ഒരേ സമയം അവളുടെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി. മൂപ്പൻ തന്ന ലായിനിയും, ഗന്ധർവ്വന്റെ സാമീപ്യവും, ഇപ്പോൾ ഈ ഐസ് കട്ടയുടെ സ്പർശനവും ചേർന്ന് അവളുടെ വികാരങ്ങളെ അണപൊട്ടിയൊഴുക്കുകയായിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ ഐസ് കട്ട അവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ഇറക്കി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ആ നീല ഷർട്ടിന്റെ വിടവിലൂടെ, അവളുടെ മാറിലെ ചൂടിലേക്ക് ഐസ് കട്ട അമർന്നു. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ കൈകൾ അവിടുത്തെ കരിങ്കൽ തറയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
അവൻ ഐസ് കട്ട താഴേക്ക്, അവളുടെ ബഗ്ഗി പാന്റിന്റെ അരികിലൂടെ, പൊക്കിൾ ചുഴിയിലേക്ക് എത്തിച്ചു. ആ തണുത്ത ഐസ് അവിടെ വട്ടം ചുഴറ്റുമ്പോൾ, വേദികയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം അനിയന്ത്രിതമായി മാറി. പാന്റിനുള്ളിലെ നനവ് ഒരു പ്രവാഹമായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. ലജ്ജയും ഭയവുമെല്ലാം ആ കാമത്തീയിൽ ഉരുകിപ്പോയിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ നീലക്കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവളിലെ മാറ്റങ്ങൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി. ശേഷം അവൻ അവളുടെ മുഖത്ത് പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
ഗന്ധർവ്വൻ: “ഭവതീ… എന്നോട് അലിയുവാൻ തയ്യാറാണോ? ഈ പ്രസാദം സ്വീകരിച്ച് ഗന്ധർവ്വ ലോകത്തിലെ നിത്യകന്യകയാവാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ?”
അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് വേദിക ആദ്യം മൗനമായി ഇരുന്നു. അവളുടെ ബോധം പുണ്യാലനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ശരീരവും മനസ്സും ഗന്ധർവ്വനിൽ ലയിക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വൻ ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ആ നീല ഷർട്ടിന്റെ അടിയിലൂടെ, അവളുടെ മൃദുവായ വയറിൽ അവൻ പതുക്കെ തടഞ്ഞു. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ അവസാനത്തെ പ്രതിരോധവും തകർന്നു വീണു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “പറയൂ ദേവീ… നീ തയ്യാറാണോ?”
അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ കാന്തികശക്തിയും, വയറിലെ സ്പർശനവും തരുന്ന സുഖവും കാരണം വേദികയ്ക്ക് ഇനി മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അവൾ പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
വേദിക: “തയ്യാറാണ് ശശീ… സോറി ഗന്ധർവ്വാ… ഞാൻ തയ്യാറാണ്.”
അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഗന്ധർവ്വൻ അത്ഭുതകരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ഗന്ധർവ്വൻ: “അരയന്നത്തിന്റെ സൗന്ദര്യമുള്ള തന്നെ ഞാനിന്ന് സ്വന്തമാക്കും ദേവീ! കാലങ്ങൾ കാത്തിരുന്ന എന്റെ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം നിന്റെ ഈ വശ്യമായ ഉടലിലൂടെ ഞാൻ ആഘോഷമാക്കും. എന്നിലെ രേതസ്സ് നിന്നൂടെ ഉടലിൽ ഒഴുക്കി, നിന്നെ എന്നും എന്റെ ദാസിയാക്കി മാറ്റും!”
വേദികയ്ക്ക് ഇനി എങ്ങോട്ടും ഓടിപ്പോകാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധവും ഗന്ധർവ്വന്റെ പൗരുഷവും അവളെ പൂർണ്ണമായും കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അവൾ വികാരത്തോടെ, ഗന്ധർവ്വനെ തന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു:
വേദിക: “എന്നെ സ്വന്തമാക്കു ഗന്ധർവ്വാ… എന്നെ നിങ്ങളിലേക്ക് അലിയിച്ചു കളയൂ…”