തമ്പുരാട്ടി – 6 44

“എന്റെ അനിയത്തിയാ…അന്ന …” ഓ അതാണ് ഒരേ ചായ.

“അകത്തേക്ക് എന്തിന് ഓടിയതാ. …?” ആളെ കൂട്ടി വന്നു ചീത്ത പറയാൻ, അകത്തേക്ക് പോയതാണോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ സംശയം. ഞാൻ സ്വകാര്യം പോലെ ഏട്ടത്തിയുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.

“അറീല്ല….”സൂപ്പർ.ഞാൻ എന്താ നടക്കാൻ പോവുന്നേ എന്നറിയാത്ത മനസുമായി തൊണ്ടക്കുഴിയിലൂടെ തുപ്പലിറക്കി. കാറിൽ നിന്ന് എവിടെ ഇറങ്ങിയോ അവിടെ നിൽക്കാണ്. മുന്നോട്ട് ഒരു അടി വെച്ചിട്ടില്ല. കേറി ചെല്ലാൻ എന്തോരു മടി.വീട്ടെല്ക്ക് കേറണം എന്ന് ഏട്ടത്തിക്കും ആഗ്രഹം ഇല്ലാന്ന് തോന്നുന്നു. എന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മതിയോ? ചോദിക്കാനും ഒരു മടി . വന്നത് ആരാന്നറിഞ്ഞിട്ട് ആരും പുറത്തേക്ക് വരാത്തതാണേലോ? എന്തായാലും വേണ്ടില്ല .ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു സ്റ്റെപ്പ് മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. ആരോ ഇത്തിരി ദൃതിയിൽ അകത്തു നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.അപ്പോഴേക്ക് ഞാൻ മുന്നോട്ട് വെച്ച കാല് അതേപോലെ തിരിച്ചു വെച്ചു.

“എന്റെ ..ന്റെ അമ്മച്ചിയാ….” ഏട്ടത്തി വിക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഏട്ടത്തിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ നിന്നില്ല .ഇവിടെ വന്നത് പോലും അമ്മച്ചിയെ കാണാനാനല്ലേ? അത് കരഞ്ഞു കാണും എന്ന് ഉറപ്പാണ്. ഏട്ടത്തിയുടെ കൈ എന്റെ കയ്യിൽ നല്ലപോലെ മുറുകി. ഞാനപ്പോ നോക്കിയത് ഏട്ടത്തിയുടെ അമ്മയെ മാത്രമാണ്. ദൃതിയിലുള്ള വരവ് സ്വന്തം മോളെയും, പേരകുട്ടിയെയും,പിന്നെ എന്നെയും കണ്ടങ്ങു നിന്നു.

ഇരു നിറമുള്ള,എന്റെ അമ്മയേക്കാൾ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ശരീരമാണേലും കുറേ നാൾ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന എന്റെയാരോ കണ്ടപോലെ എനിക്ക് ,അമ്മച്ചിയെ കണ്ടപ്പോ തോന്നി.സാരിയുടുത്ത് ഒരുങ്ങി നിന്ന അവർ സാരി തല പിടിച്ചു വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു . ഏട്ടത്തിയെ പോലെ കരയാണ്.കണ്ടത് വിശസിക്കാൻ അവർക്ക് ആവുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. അമ്മച്ചിയുടെ പിന്നാലെ ഏട്ടത്തിയുടെ അനിയത്തിയും, പിന്നെ രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളും കൂടെ വന്നു. അമ്മച്ചി ഞങ്ങളെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ വന്നു.

“എന്നാടീ അവിടെ നിന്നത്..ഇങ്ങട്ട് കേറി പോരത്തില്ലയോ…”വിഷമവും ദേഷ്യവും സ്നേഹവും എല്ലാം കളർന്നൊരു ചോദ്യം. അത് കേട്ടപ്പോ ആ അമ്മ എത്ര പാവം ആണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

“വഴിയിൽ തന്നങ്ങു നിക്കാണോ…ഹ്മ്മ്…” ഏട്ടത്തിയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു, എന്നോടുമാ കരഞ്ഞ മുഖം കാട്ടി അമ്മച്ചിയതങ്ങു ചോദിച്ചപ്പോഴേ ,ഏട്ടത്തി പിടിച്ചു വെച്ച കരച്ചിൽ അണകെട്ട് പോലെ തുറന്നു. കെട്ടി പിടിച്ചു ഏട്ടത്തി ഉള്ള വിഷമമെല്ലാമെടുത്തു. എന്ത് ചെയ്യാനാ എനിക്കും കരച്ചിൽ വന്നു . ഒക്കത്തുള്ള വാവ എന്നെയും കരയുന്ന അതിന്റെ അമ്മയെയും നോക്കി അത്ഭുത പെടുന്നുണ്ട്. ബാക്കിൽ ഏട്ടത്തിയുടെ അനിയത്തിയും ഒരു ചിരിയോടെ ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ട്.

“മതിയെടീ പെണ്ണെ..നീയെന്നെ കൂടെ കരയിച്ചല്ലോ..ഇല്ലെടാ മോനേ…? കൊലക്കേടായോഡാ….”ഏട്ടത്തിയുടെ കെട്ടിപ്പിടിക്കലിൽ നിന്ന് മാറി കണ്ണു തുടച്ചു,അമ്മച്ചിയെന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് എന്റെ കയ്യിലെ വാവ അമ്മച്ചിയോടു ചിരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടത്.

“എന്റെ ഈശോയെ ഇതാരാ…” വാവയുടെ കവിളിൽ മെല്ലെ തൊട്ട് കൊണ്ട് അവർ കരച്ചിൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ ചുണ്ടമർത്തുന്ന കണ്ടു. “അമ്മച്ചീടെ പൊന്ന് വന്നേ..വാ വാ വാ…” സ്വന്തം കൊച്ചു മോളെ അവർ കയ്യിലേക്ക് വേഗം വാങ്ങി ഉമ്മ കൊണ്ട് മൂടി. അപ്പോഴമ്മച്ചിയുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകി. എന്റെ ചിന്ത തമ്പുരാട്ടി ഇതേപോലെ ആയിരുന്നെങ്കിലെന്ന് കൊതിച്ചു പോയി. എന്നാ ഏതോ കലം ഏട്ടത്തിക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽ നിൽക്കായിരുന്നല്ലോ!

വാവയെ പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു കരയുന്ന അമ്മച്ചിയെ നോക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി.കരഞ്ഞ മുഖം ആണേലും കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം സ്വന്തം അമ്മയുടെ സ്നേഹം കിട്ടിയ സന്തോഷം ആ മുഖത്തുമുണ്ട്. ഏട്ടത്തി വേഗമെന്റെ കയ്യിൽ കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു ചിരിച്ചു.