വാതിലടയ്ക്ക്! താടക ക്ഷോഭം കൊണ്ടു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നോടിരിക്കാൻ പറഞ്ഞില്ല. ഏതു കുറ്റത്തിനാണോ ഇന്നെന്നെ തൂക്കണത്! ഞാനെന്തായാലും പുറമേ അക്ഷോഭ്യനായി നില കൊണ്ടു. പാവങ്ങൾ ശങ്കരേട്ടനും എൽസീമൊക്കെ നിന്നു വിറയ്ക്കുന്നതാണ് താടകയ്ക്ക് പരിചയം. എൻ്റെ നിൽപ്പുകണ്ടപ്പോൾ അരിശം വർദ്ധിച്ചു.
പണിക്കർ സാറിൻ്റെ ലോണപേക്ഷയെന്തായി?
സോണലോഫീസിൻ്റെ മറുപടിയ്ക്കായി വെയിറ്റു ചെയ്യുവാണ്. ഞാൻ പറഞ്ഞു.
എത്ര നാളായി?
ഒരാഴ്ച്ചയിൽ കൂടുതൽ.
നീ എന്തു ഫോളോ അപ്പാണ് ചെയ്തത്?
ഒരു റിമൈൻ്റർ അയച്ചിരുന്നു.
കേശവൻ! ആ സ്വരമുയർന്നു. ഒരു വഴിപാടു പോലെ മെമ്മോ അയച്ചിട്ട് ആസനത്തിൽ വേരു കിളിർക്കണവരെ ഇരിക്കലല്ല നിൻ്റെ പണി. നീ അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചോ? എന്താണ് താമസിക്കുന്നതെന്ന് അന്വേഷിച്ചോ? ആ സുന്ദരമായ മുഖത്ത് ചോരയിരച്ചുകേറി. മുഴുത്ത മുലക്കുന്നുകൾ ഉയർന്നു താണു.
ഞാൻ അന്വേഷിച്ചോളാം. മാഡത്തിന് ഹാർട്ടറ്റാക്കു വരും കെടന്നു കാറിയാല്! ഇതിൽ ആദ്യത്തെ വാചകം ഉറക്കെയും രണ്ടാമത്തേത് ഞാൻ മനസ്സിലും പറഞ്ഞു!
യൂ യൂസ്ലെസ് ഇഡിയറ്റ്! നീയെല്ലാം കൂടി എന്നെ നാണം കെടുത്തി. അലക്സിച്ചായൻ്റെ മുഖത്തെങ്ങനെ ഞാൻ നോക്കും?
അയാളുടെ കുടവയറിൽ നോക്ക്. ഡയലോഗ് സൈലൻ്റാണേ!
നിനക്കൊന്നും പറയാനില്ലേടാ?
ഓഹോ എടാ പോടാന്നൊക്കെയായോ? സൈലൻ്റ്…സൈലൻ്റ്…
മാഡം കൊഴുത്ത കുണ്ടി തിരികെ കസേരയിലമർത്തി മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു.
ഇത്രയും വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ നിമിഷത്തിൽ എൻ്റെ മേത്ത് ആരുടെ ബാധയാണ് കേറിയതെന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞൂടാ! ഞാനറിയാതെ എൻ്റെ കാലുകൾ ചലിച്ചു. മെല്ലെ ഗൗരിയമ്മയുടെ പിന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. വിശാലമായ കസേരയിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞിരുന്ന മത്തങ്ങാക്കുണ്ടികൾ! മോളിൽ അരക്കെട്ടിൻ്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും സാരിക്കു മോളിൽ ആ ഇടുപ്പിൽ തുറിച്ചു തള്ളി നിന്ന നഗ്നമായ മാംസത്തിൻ്റെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മടക്കുകൾ… ഞാൻ രണ്ടുകൈകളും കൊണ്ടാ മടക്കുകളിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു കശക്കി. ആഹ്! വിടർന്ന കൈവിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ തുറിച്ചുവന്ന മൃദുലമായ ചത… എന്തൊരു മാർദ്ദവം… മാഡം ഞെട്ടിത്തരിച്ചത് എൻ്റെ വിരലുകളറിഞ്ഞു… ആ ശ്വാസം കൂടി. എന്നാൽ മാഡം അനങ്ങിയില്ല! ഞാൻ വിരലുകളയച്ചു. ആ വെളുത്തു കൊഴുത്ത ഇടുപ്പിൽ എൻ്റെ വിരലുകളുടെ പാടുകൾ ചുവന്ന വരകളായി തെളിഞ്ഞു… ഞാൻ ആ ചൂടുള്ള പാടുകളിൽ മെല്ലെത്തഴുകി. മാഡം കിടുക്കുന്നതും വിരൽത്തുമ്പുകളറിഞ്ഞു. എന്നാലും ആ കൊഴുത്ത സുന്ദരി തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. പ്രതികരിച്ചില്ല! എൻ്റെ ഞരമ്പുകളാകെ വലിഞ്ഞുമുറുകിയിരുന്നു… കുണ്ണയിപ്പോൾ ജട്ടി കിഴിക്കുമെന്നു തോന്നി. ഞാൻ തിരികെ മാഡത്തിൻ്റെ മുന്നിൽ മേശയുടെ എതിരേ ആദ്യം നിന്നിരുന്നയിടത്തു വന്നു നിന്നു.
ഇതു നിൻ്റെ ലാസ്റ്റ് ചാൻസാണ് കേശവൻ! ആ സ്വരം പിന്നെയുമുയർന്നു. ഇത്തിരി മുന്നേ നടന്നതിൻ്റെ ഒരു ലക്ഷണവും ആ മുഖത്തോ പെരുമാറ്റത്തിലോ ഇല്ലായിരുന്നു! നീ ഫോൺ വിളിക്കുകയോ, അവിടെച്ചെല്ലുകയോ, ആരുടെയെങ്കിലും കാലുപിടിക്കുകയോ… എന്തു കുന്തം ചെയ്താലും വേണ്ടില്ല.. ഇക്കാര്യം ഇന്ന് സോൾവു ചെയ്യണം. മനസ്സിലായോടാ?
യെസ് മാഡം. ഞാൻ പിൻവാങ്ങി.
നേരെ പോയി വണ്ടിയെടുത്ത് സോണലോഫീസിലേക്കു വിട്ടു. കിടപ്പായിരുന ശങ്കരേട്ടൻ്റെ വീടു വഴി വിട്ട് പുള്ളീടെയൊരു കണക്ഷൻ്റെ നമ്പറും വാങ്ങിയാണ് പ്രയാണം.
അവിടെയും സ്റ്റാഫ് ഷോർട്ടേജായിരുന്നു പ്രശ്നം. ശങ്കരേട്ടൻ്റെ കോൺടാക്റ്റ് വർക്കിസാറിനെക്കണ്ടു. സീനിയർ മാനേജരാണ്. പുള്ളിയെന്നേം കൊണ്ട് ലോൺ ഡിപ്പാർട്ട്മെൻ്റിൻ്റെ ഡെപ്യൂട്ടി മാനേജരുടെ അടുത്തേക്കു നടന്നു.
സൂസൻ! ഇതു കേശവൻ. ബ്രാഞ്ചോഫീസിൽ നിന്നാണ്. ആ പണിക്കരുടെ ലോണിൻ്റെ കാര്യം ഒന്നു പ്രോസസ്സു ചെയ്തു കൊടുക്കൂ! എൻ്റെ തോളിൽത്തട്ടിയിട്ട് പുള്ളി സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
കൊഴുത്തുരുണ്ട ഒരച്ചായത്തി… നമ്മടെ സൂസനേ! മുപ്പതു കാണും. അപ്പുറം പോവില്ല. കണ്ണടയ്ക്കു പിന്നിൽ എന്നെയാസകലമൊന്നു നോക്കിയിട്ട് അവരെണീറ്റു.