കോളേജിൽ ചുമ്മാ പോയി മുഖം കാട്ടുന്ന വേലയായിരുന്നു. തന്തിയാൻ വാങ്ങിത്തന്ന ബൈക്കിലാണ് സഞ്ചാരം. അന്നത്തെ യമഹാ. നൂറു സീസി. തെറ്റില്ലാത്ത വണ്ടി. എന്നും കാലത്തെണീറ്റ് ഓടാൻ പോവും. ഒരു മണിക്കൂറ്. പിന്നെ അരമണിക്കൂറ് പുഷപ്പ്സ്. പറ്റുന്ന ദിവങ്ങളിലെല്ലാം നഗരത്തിലെ നല്ല സ്വിമ്മിങ്ങ്പൂളിൽ കുറേനേരം. പിന്നെ വേണമെങ്കിൽ കോളേജ്. അല്ലേല് നല്ല ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നയിടങ്ങൾ. ഒപ്പം അന്നത്തെ ലോക്കൽ ബാറുകൾ… അല്ലെങ്കിൽ മുറുക്കാൻ കടകളിൽ അന്നെല്ലാം കിട്ടിയിരുന്ന സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത കഞ്ചാവു ബീഡികൾ. മൊത്തം ഉന്മാദം. രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ശരിയായ അറിവു നേടുന്നത് കോളേജിനടുത്തുള്ള ഒന്നാന്തരം യൂണിവേർസിറ്റി ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നുമായിരുന്നു.
ഒരുനാൾ പതിവു പോലെ എണീറ്റോടാൻ പോയി. ജൂൺ മാസം. മഴയില്ലെങ്കിൽ നെല്ലു പുഴുങ്ങണപോലെ നമ്മളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന മാസം. സമയം കാലത്തഞ്ചര. മുക്കാൽമണിക്കൂർ ഫുട്ട്പാത്തിലൂടെ ഓടിയപ്പോൾ ആകെ വിയർത്ത് നനഞ്ഞുകുതിർന്നു. തിരികെ കിതച്ചുകൊണ്ടു നടന്നു. വെളുപ്പിനേ എണീക്കണ എന്നെപ്പോലെയുള്ള വിവരദോഷികൾക്കും വണ്ണം കുറയ്ക്കാനായി നടക്കാനിറങ്ങുന്ന അമ്മാവന്മാർക്കും അവരുടെ തടിച്ചി കെട്ടിയവളുമാർക്കും ഉപരി നല്ല കിണ്ണൻ ചരക്കുകളും… പല പ്രായങ്ങളിലും രൂപങ്ങളിലും… വഴിയിൽ കാണാം. അതുമൊരു പ്രോത്സാഹനം! ദൈവം സഹായിച്ച് എന്നെ ഇക്കൂട്ടങ്ങൾ അങ്ങവഗണിക്കാറാണ് പതിവ്. എനിക്കതൊരു പുതുമയല്ല താനും. അതുകൊണ്ട് പരാതിയുമില്ല!
കാലത്തേ തുറന്നിരുന്ന വഴിയോരത്തെ തട്ടുകട എന്നെ ഹഠാദാകർഷിച്ചു. നല്ല കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണമുള്ള ചായ അടിക്കുന്ന അമ്മാവൻ്റെ അടുത്തു നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ തുടയ്ക്കുന്ന അക്കൻ്റെ ഇറക്കിയുടുത്ത മുണ്ടിനു മീതേ ഇത്തിരി തള്ളിയ വയറും, ഇടുപ്പിലങ്ങനെ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മടക്കുകളും അലക്ഷ്യമായി ഇട്ടിരുന്ന തോർത്തിനു പിന്നിൽ ഇറുകിയ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന തടിച്ച മുലകളും ഒരു എക്സ്റ്റ്രാ അട്രാക്ഷനായിരുന്നു.
ചായ തന്നേ കുഞ്ഞേ? അവർ ചോദിച്ചു. കടുപ്പത്തിൽ മധുരം കുറച്ച്… ഞാൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ഒരു ചെറിയ പെൺ പറവക്കൂട്ടം അവിടെ പറന്നിറങ്ങിയത്. റോസ് നിറമുള്ള ചായ ഒന്നു മൊത്തിയിട്ട് കടയുടെ സൈഡിൽ നിന്നും ഞാനവരെ വെറുതേ നോക്കി. ചുമ്മാ.
മൂന്നാല് പെൺകിടാങ്ങൾ… കോളേജു കുമാരികളാവാം. ഏതാണ്ടെൻ്റെ പ്രായം പ്ലസ് ഓർ മൈനസ് ഒന്നോ രണ്ടോ വയസ്സ്. കാണാൻ നന്ന്. ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ ഇടത്തരം മുലകൾ… ലെഗ്ഗിങ്സിൽ ഉരുണ്ട ചന്തികൾ… ടിപ്പിക്കൽ നഗരത്തിലെ ഇച്ചിരെ കാശൊള്ള കുടുംബങ്ങളിലെ പെമ്പിള്ളാര്. കാപ്പി വേണം. അതാണാവശ്യം. പിന്നെ രണ്ടമ്മച്ചിമാര്. അറുപതിൻ്റെ വരയും താണ്ടിപ്പോയവർ. നല്ല തടിയും. ഇവരെല്ലാം ആവശ്യങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നതാരോടാണെന്നു നോക്കി.
നല്ല ഉയരമുള്ള കൊഴുത്ത സ്ത്രീ. മുപ്പത്തഞ്ചു കടന്നുകാണുമോ? സെറ്റു സാരിയും ബ്ലൗസുമാണ് വേഷം. നടക്കാനിറങ്ങിയതാണ്… പറ്റത്തിനേം നയിച്ചുകൊണ്ട്. കാലിലണിഞ്ഞ വാക്കിങ്ങ് ഷൂവിൽ നിന്നും അനുമാനിച്ചതാണ്. മുഖം തെറ്റില്ല. എന്നു മാത്രമല്ല എന്തോ വശ്യത ആ മുഖത്തിനുണ്ട്. വലിയ കണ്ണുകളും നീണ്ട മൂക്കും. മലർന്ന അധരം. സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ ആ മുട്ടൻ മുലകളിലാണ്! അതു ബാലൻസുചെയ്യാൻ കൊച്ചു കുട്ടകങ്ങൾ കമിഴ്ത്തിയപോലുള്ള കുണ്ടികളും. ഉയരത്തിനു ചേർന്ന മുഴുപ്പ്. കോലൻ മുടി മോളിലേക്കു കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു പിന്നെ നീളമുള്ള കഴുത്താണ്. ഒരു കനം കുറഞ്ഞ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പോലത്തെ മാല. ആ കണ്ണുകളെന്നിലേക്കു തിരിയുമെന്നു തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ ധൃതിവെക്കാതെ തിരിഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞ ഗ്ലാസ് മേശമേൽ വെച്ചിട്ട് അക്കൻ്റെ നേർക്ക് കാശു നീട്ടി. കുനിഞ്ഞവർ ചില്ലറ പരതുമ്പോൾ കൊഴുത്ത മുലകൾ തള്ളിവന്നു. അവിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു തഴുകുന്നതിനിടെ ആ സ്ത്രീ കാപ്പി, ചായ, വട…ഈ വക ഓർഡർ നൽകുന്നതു കേട്ടു. നല്ല ഇമ്പമുള്ള സ്വരം. ഞാൻ മെല്ലെ ജോഗുചെയ്തകന്നു. ആ കണ്ണുകളെന്നെ പിന്തുടർന്നോ എന്നൊരു തോന്നൽ. എന്തിന്? ഒരു പെണ്ണുമിതുവരെ രണ്ടുവട്ടം നോക്കാത്ത ഈ രൂപത്തിനെയോ? അറിയാതെ ചിരിച്ചു പോയി.