“അയ്യേ നിന്റെ ഒപ്പം കിടക്കാന് ആണോ ഞാന് ഇത്രയും ദൂരം വന്നത്…..
ഇത് എനിക്കും രാകേഷിനും വേണ്ടിയാ നീയും ബാലുവും കൂടി ഒരു മുറിയില് കടന്നോ” അത് കേട്ട് ബാലുവിനെ ദിയ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ മടിച്ചു മടിച്ചു മുറിയിലേക്ക് വന്നു. പക്ഷെ ബാലുവും ദിയയയും അന്ന് രാത്രി മുഴവന് സംസ്സാരിച്ചു ഇരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
ദിയ അവന്റെ മാന്യതയില് ഒരു മതിപ്പ് തോന്നിയെങ്കിലും തന്നെ ഒന്ന് തൊടുക പോലും ചെയ്യാത്ത അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തില് എന്തോ കുഴപ്പം പോലെയവൾക്ക് തോന്നി. എങ്കിലുമവളത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.
ട്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞ ക്ഷീണത്തിൽ നീനയും മെർലിനും ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തിയപാടെ ബെഡിലേക്ക് മലർന്നു. ഇരുവരും കാമുകന്മാരുടെ കൂടെ നല്ലപോലെ അധ്വാനിച്ചിരുന്നത്തിന്റെ ക്ഷീണം രണ്ടാൾക്കും നല്ലതുപോലെയുണ്ടായിരുന്നു.
ദിയക്ക് അവരോട് അസൂയ തോന്നിയെങ്കിലും അവളത് പുറത്തു കാണിച്ചില്ല, ഇത്രയും നല്ല ഓപ്പർട്യൂണിറ്റി കിട്ടിട്ടും അത് മുതലാക്കാതെ രാത്രി തന്റെയൊപ്പം ബെഡിൽ കിടക്കാൻ പെർമിഷൻ ചോദിച്ച കാമുകന്റെ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കയാവാം. പക്ഷെ അവൻ രാവോളം തിരിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ് ഉണ്ടായതെന്നത് അവളിൽ ചെറിയ മനോവിഷമമുണ്ടാക്കി.
ദിവസ്സങ്ങള് കിടന്നു പോയി. അങ്ങനെ അവരുടെ കോളജ് രണ്ടാം വർഷത്തിലേക്ക് കടന്നു. വിക്രമിനെ ദിയ ഇടയ്ക്ക് കാണുമെങ്കിലും താൻ അവന്റെ മസിൽ പവറിൽ വീഴില്ലെന്നു അവനു മനസിലായത് കൊണ്ടാവാം അവൻ പിന്നെ വീണ്ടും അപ്പ്രോച്ച് ചെയ്യാത്തത്, പക്ഷെ പിന്നീട് ഒരു ദിവസം ദിയയയും ബാലുവും കൂടി ഒരു പാര്ക്കില് ഇരിക്കെ ഒരു ഹാർലി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അതില് വിക്രമും പിറകിൽ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരി ജൂനിയര് പെണ്കുട്ടിയും ഉണ്ട്. ബൈക്ക് നിര്ത്തി അവന് ബാലുവിനെ ഒന്ന് നോക്കി കൈ കൊണ്ട് ഇവിടെ വരാന് ആഗ്യം കാട്ടി.
ബാലു അല്പം പേടിയോടു എഴുന്നെറ്റു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“നീ കുറെ നാള് ആയല്ലോ മുങ്ങി നടക്കുന്നു. വിളിച്ചാല് ഫോണും എടുക്കില്ല. നിനക്ക് എപ്പോ തരാൻ പറ്റും എന്റെ പൈസ.
ഇന്ന് നീ ഒരു ഡേറ്റ് പറയ് ബാലു”
ബാലു വിക്രത്തിൻറെ കൂളിംഗ് ഗ്ലാസിലേക്ക് നോക്കി ആകെ പരുങ്ങിയപോലെ നിന്നു.
“വിക്രം ചേട്ടാ…ഞാന് ആകെ ബുദ്ധിമുട്ടില് ആണ്,
ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ഉള്ളില് തരാം”
“ഡാ….കൃത്യം ഏഴു ദിവസം !!! അതിനുള്ളില് കാശ് തന്നില്ലേല് എന്റെ സ്വഭാവം നിനക്ക് അറിയാല്ലോ ബോക്സിംഗ് റിങ്ങിലെ ഇടി അല്ല പുറത്തു ഞാൻ, ഒരു മയം കാണിക്കില്ലാ” ഒരു ഭീഷണിയുടെ സ്വരത്തില് അവനത് ബാലുവിനോട് പറഞ്ഞിട്ട് ദിയയെ ഒന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം ബൈക്ക് ആക്സിലേറ്റർ മുറുക്കി അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ബാലു മന്ദം മന്ദം വിളറിയ മുഖത്തോടെ ദിയയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“നീ അവനോട് കാശ് വാങ്ങിയോ ബാലു..”
“ഹ്മം …..എനിക്ക് അന്ന് ഒരു അത്യവശ്യം വന്നപ്പോള് “
“എത്ര രൂപ “
“ര.. രണ്ടു ലക്ഷം രൂപ “
“ദൈവമേ നിനക്ക് വേറെ ആരെയും കിട്ടിയില്ലേല് കാശ് വാങ്ങാന്, എന്തിനാട ഇത്രയും കാശ് വാങ്ങിയത്”
“നിന്റെ കയ്യില് കാശ് ഇല്ലല്ലോ പിന്നെ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞിട്ടു …” ബാലു ദേഷ്യത്തില് മറുപടി പറഞ്ഞു .
“നീയിത്ര ചൂടാകാന് എന്തിരിക്കുന്നു…നിനക്ക് ഒരു പ്രശ്നം വന്നാല് അത് ഞാനും കൂടെ വേണ്ടേ പരിഹരിക്കാന്….”
ദിയ പരിഭവത്തില് പറഞ്ഞു.
“തല്ക്കാലം എനിക്ക് ആരുടേയും സഹായം വേണ്ടാ..” ബാലു ദേഷ്യത്തിലവളോട് പറഞ്ഞു.
“ശെരി, വൈകുന്നു പോകാം ബാലു…”
അന്ന് അവര് രണ്ടുപേരും അതും പറഞ്ഞു പിണങ്ങിയാണ് തിരികെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് ചെന്നത്. ബാലു അങ്ങനെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് ദിയയുടെ മനസ്സിൽ വിങ്ങലുണ്ടാക്കി. അവൾ റൂമില് എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്ന കണ്ടു മെര്ലിന് ചോദിച്ചു.
“എന്ത് പറ്റിയെടീ“
അവള് ബാലുവിന്റെ ബാധ്യതയെക്കുറിച്ചു എല്ലാമാവാലോടു പറഞ്ഞു….എല്ലാം കേട്ട ശേഷം മെര്ലിന് അത്ഭുതമൊന്നുമില്ലാതെ ദിയയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു പറഞ്ഞു.