ആ കനമുള്ള കാല് എന്റെ വയറിലൂടെ കേറ്റി വെച്ചിട്ടുമുണ്ട്.
അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് എന്റെ ഫോൺ തട്ടിപ്പറിച്ചു. സ്പോട്ടിഫൈ ഓണാക്കി.കീതന്റെ ‘തും ഞാൻ പാട്ടും ’വെച്ച് അനുഷേച്ചി എന്റെ മുഖത്തു നോക്കി ഒരു ചിരിയോടെ കിടന്നു.
“എന്നരികേ……നിൻ..ചിരിമലർ.
പൂത്തുലയേ….ഞാൻ..അറിഞ്ഞു
നിൻ കരളിൻ കാണാ…ജാലകം
എൻ മിഴിയാൽ….
ഞാൻ തുറന്നു.“
ഹാ…മരിക്കും വരെ ഇങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കാൻ കൊതിതോന്നിപ്പോയി.അപ്പോഴാണ് എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ കട്ടുറുമ്പ് പോലെ ഏട്ടത്തി പെണ്ണ് വാതിൽക്കൽ വന്നു ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്.
ഏട്ടത്തിയുടെ ഒക്കത്ത്, ഞാനും അനുഷേച്ചിയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചപോലെ അടുത്തു കിടക്കുന്ന കണ്ട വാവക്ക് ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കേറി കച്ചറയുണ്ടാക്കാനുള്ള കൊതിയുള്ള ചിരിയുണ്ട്!
പക്ഷെ ചോറ് കഴിക്കാണ്..ഏട്ടത്തി ആയിരം കൈയ്യുള്ള പോലെ വാവയെയും എടുത്തു പാത്രവും പിടിച്ചു ചോറും കൊടുത്തു നടക്കാ.
എന്നാ എനിക്കുള്ള സന്തോഷ വർത്ത അറിയിക്കാൻ ഓടിവന്നതാ പെണ്ണെന്റെ അടുത്തേക്ക്. അമ്മ കുളിച്ചു വന്നിട്ടുണ്ട് പോലും. ഹോ..എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ വിടർന്നു നിറഞ്ഞപോലെ തോന്നി.
“സംസാരിക്കുന്നില്ലേ നീ….?…” അനുഷേച്ചി ചോദിക്കേം ചെയ്ത്. എന്നെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞു വിടാനുള്ള കൊതി രണ്ടിനും നല്ലപോലെയുണ്ട്.
ചീത്ത പറഞ്ഞേരെ ഞാനും അമ്മയും തെറ്റിലാവും രണ്ടാൾക്കും മിണ്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവുമെന്നാ ഇവർ കരുതി വെച്ചേക്കുന്നേ.
രണ്ടാൾക്കും ഒന്നുമറീല്ല. വീട്ടിൽ എത്തുന്ന മുന്നേ എന്റെ അമ്മപ്പെണ്ണ് ആദികേറി മോനെവിടെയാടാ വരുന്നില്ലേടാ വീട്ടിലേക്കെന്ന്, ചോദിച്ചത് ഇവർക്കറീല്ലല്ലോ!! എനിക്കും ശ്രീദേവിക്കും അങ്ങട്ടും ഇങ്ങട്ടും മിണ്ടാതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ ഞങ്ങൾ ലവ്വിലാന്ന് എനിക്ക് എല്ലാരോടും വിളിച്ചു പറയണമെന്നുണ്ട്.
മിണ്ടാൻ പറ്റോ? അതോണ്ട് ഞാൻ എല്ലാരേം പറ്റിക്കാൻ അമ്മയെ കാണാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കാട്ടി ഇത്തിരി മടി പിടിച്ചിരുന്നു. അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും അതോണ്ട് എന്നെ നിർബന്തിച്ചു പറഞ്ഞയക്കാ ചെയ്തേ? അതിനു മുന്നേ ഒന്ന് കുളിക്കാനും പറഞ്ഞു.
അവരുടെ കൺ വെട്ടം മാറിയപ്പോ ഓടിപ്പോയി വെള്ളം അങ്ങട്ടും ഇങ്ങട്ടും ഒഴിച്ച് കള്ളക്കുളി കുളിച്ചു, പിന്നെ നല്ല ഡ്രെസ്സുമിട്ട്. സ്റ്റെപ്പ് പട പാടാന്നിറങ്ങി ഞാൻ അമ്മയുടെ റൂമിലേക്ക് മെല്ലെ പാഞ്ഞു.
അമ്മ എന്നെ കാത്തിരിക്കാവൂല്ലേ എന്തേലുമൊക്കെ പറയാൻ. ചീത്തയെങ്കിലും കേട്ടാ മതി. ആ വായിൽ നിന്നല്ലേ. എന്നാലും എനിക്ക് രണ്ട് തല്ലിന്റെ കുറവുണ്ട്.
ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്റെ പാവത്തിനെ സംശയിക്കാവോ? നാലെണ്ണം കിട്ടിയാലും വേണ്ടില്ല. അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്നല്ലേ?
എല്ലാ കുഞ്ഞി ചിന്തയുമായി ഒന്നുമാലോചിക്കാതെ സ്പീഡിൽ അമ്മയുടെ റൂമിലേക്ക് പാസ്സെജിൽ നിന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു വളയുന്ന ബസ് പോലെ കേറിയതാ.പെട്ടന്നാരോ വാതിൽക്കൽ. “അമ്മേ…..”
വിളി മാത്രം കേട്ടു. എന്റെ വായിൽ നിന്നല്ല!! മുന്നിലെ ആളെ! സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട പോലെ നിന്നു. ഇല്ലേൽ കൂട്ടിയിടിച്ചു പോയേനെ. ഞെട്ടലൊന്ന് അടങ്ങിയപ്പോ…മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ആരാ ?കുളിച്ചു സുന്ദരിയായി നല്ല കറുത്ത ബോർഡർ സാരിയുടുത്ത എന്റെ ശ്രീദേവി!
പക്ഷെ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന അമ്മ
പെട്ടന്ന് എന്നെ കണ്ടപ്പോ ആകെ ഞെട്ടിപോയി. വേറെ ആരോ ആണെന്ന് കരുതിക്കാണും!
ആ കണ്ണ് പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ നിൽക്കുന്നു. പിന്നെ സുന്ദരിയുടെ അമ്മിഞ്ഞക്ക് മുകളിൽ കൈപ്പത്തി അമർത്തി ശ്വാസം വലിച്ചു വിടാണ്. ഞെട്ടലടക്കാൻ.
“ഈശ്വരാ…ജീവൻ പോയേനെ…” അമ്മ പിറുപിറുതോണ്ട് നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചുഴിഞ്ഞു. ഞാനെന്താ ചെയ്യാന്നറിയാതെ ആ മുന്നിൽ ചിരിച്ചോണ്ട് നിന്നു. പെട്ടന്നതാ അമ്മയുടെ കുറുമ്പി നോട്ടം എന്റെ നേർക്ക് അങ്ങു നീണ്ടു വരുന്നാ.താരാടാ നിനക്കെന്ന് പറയുന്നപോലെ?
ആ കണ്ണും പിരികവും എല്ലാം കൂർത്തു. ഈശ്വരാ. …ദേഷ്യാണോന്ന് കരുതി ഞാൻ ചിരി ഒറ്റയടിക്ക് മായ്ച്ചു.