ഇത്തിരി തിരഞ്ഞു ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ചെന്ന് കാറ് നിർത്തി.
ഞാനാണോന്ന് നോക്കാൻ ആദ്യം കാറിന് അടുത്തേക്ക് വന്നത് ഹിബയാണ്!ഗ്ലാസിൽ കൂളിംഗ് ഒട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്! എന്നെ കാണാൻ പ്രയാസം കാണും!
വെളുത്ത തട്ടം പൊതിഞ്ഞ സുന്ദരിയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോ എനിക്കെന്തെന്നില്ലാത്ത സുഖം മനസ്സിൽ തോന്നി. ആകാശനീലയിൽ വെളുത്ത പൂക്കളുള്ള ഫുൾ കൈ ടോപ്പും!
കടും നീല ജീൻസും, കയ്യിലെ കുഞ്ഞി വാച്ചും! തലയിലെ തട്ടവും..ഹമ്മേ…സുന്ദരിയായീട്ടുണ്ട്!
ഞാനാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോ ഹിബ നസീമ താത്തയെ വിളിച്ചു .അപ്പോഴാ ഞാൻ ബാക്കിലേക്ക് നോക്കുന്നേ. .കാറിനടുത്തേക്ക് വരുന്ന എന്റെ വെണ്ണതോൽക്കുന്ന നിറച്ചേലുള്ള കൊഴുത്ത സുന്ദരി.
അറ്റത്തു തിളങ്ങുന്ന കല്ല് പിടിപ്പിച്ച കറുത്ത ചുരിതാരിൽ എന്ത് ഭംഗിയിലാ ഒരുങ്ങി നിക്കുന്നെ!കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നൂല്ല! തട്ടമാക്കിയ കറുത്ത ഷോളും, അതില് എടുത്തു നിർത്തുന്ന കൊഴുത്ത മുഖവും!
ബാഗു പിടിച്ചെങ്കിലും വെളുത്ത കയ്യിൽ കാണുന്ന മൈലാഞ്ചി ചുവപ്പും! ഹ്മ്മ് കല്യാണവീട്ടിൽ നസീമത്തയെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കാനപ്പോ ആളു കുറേ കാണും! ഉറപ്പാ!
രണ്ടാളും കൂടെ കാറിലേക്ക് കേറി! ഹിബ പിറകിലും, നസീമത്ത മുന്നിലും. കാറിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചപ്പോ ചുരിതാർ കീറലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്ന വണ്ണപ്പിടിയൻ തുടയും, സീറ്റിലേക്ക് അമർന്ന കറുത്ത പാന്റിൽ നിറച്ച നസീമ പെണ്ണിന്റെ ഓമന ചന്തിക്കൊഴുപ്പും ഞാൻ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു!
എന്നാലും ഹോ എന്തൊരു കമ്പിയക്കുന്ന ശരീരമാ ഈ സ്ത്രീക്ക്!
“വൈകിയോ നസീമത്ത…?…” റോട്ടിൽ നിന്ന് വണ്ടി സൈഡാക്കാൻ,മുന്നോട്ടൊന്നൊടുത്തു ഞാൻ ചോദിച്ചു! ചൂടിൽ നിന്ന് എസിയുടെ കുഞ്ഞി തണുപ്പിലേക്കു കേറിയ സുഖവും, ഇത്രേം വലിയ കാറിൽ ആദ്യമായി കേറുന്ന ഒരു അത്ഭുതത്തോടെയും ആകെ മൊത്തം നസീമത്ത നോക്കുന്നതാ ഞാനാദ്യം കണ്ടേ!
ഇന്നേവരെ അധികാരത്തോടെ ഗമയിൽ പെണ്ണിന് മുൻ സീറ്റിൽ ഇരിക്കാനുള്ള
അവസരം കിട്ടിക്കാണില്ല! ഇന്നെന്നെ കല്യാണ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടു പോയിരുന്നേൽ ഒന്നൊന്നര കോടിയുടെ ആഡംബര കാറിൽ മുന്നിൽ തമ്പുരാട്ടിയുടെ പവറോടെ പൊയ്ക്കൂടായിരുന്നോ നസീമത്ത!!
“ഇല്ലാടാ…ബസ് വരാനാവുന്നേയുള്ളൂ…” എന്നും കാട്ടുന്ന സ്നേഹച്ചിരി പെണ്ണ് എന്നോട് കാട്ടി! ബാക്ക് മിററിലൂടെ നോക്കിയപ്പോ.ഹിബാപെണ്ണതാ കുറുമ്പോടെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കുന്ന! ഈശ്വരാ ഞാൻ നോട്ടം മാറ്റി!
“അല്ലാ..ഇയ്യെന്തിനാ നിക്കാൻ പറഞ്ഞേ….?” നസീമത്തയുടെ ചോദ്യം വന്നപ്പോഴേക്കും ഞാൻ വണ്ടി സൈടാക്കി!! സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഊരി. ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാനാ എന്റെ മനസ്സ് തുടിച്ചത്!
ബാക്ക് സീറ്റിൽ വെച്ച ബംഗിയുള്ള ചുവന്ന കവർ ഏന്തി എടുത്തു ഞാൻ നസീമത്തയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു ചിരിച്ചു.
“കയ്യിലുള്ള മോതിരം കൊടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലാന്നല്ലേ നസീമത്ത പറഞ്ഞേ? അതവിടെ ആ വിരലിൽ തന്നെ നിന്നോട്ടെ ട്ടോ….” കവറിൽ എഴുതിയ ജ്വല്ലറി പേര് നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ നസീമത്ത എന്നെ നോക്കി. ഹിബ ബാക്കിൽ നിന്ന് ഏന്തി നോക്കുന്നുണ്ട്.
“ഏഹ് എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നേ…..!!!ആ പിന്നെ ആദ്യമേ ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം..അയ്യോ കയ്യോ ഇതൊന്നും വേണ്ടാ, മോനെന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ടണെ,തമ്പുരാട്ടി അറിഞ്ഞാൽ എന്താവും .
..എന്നൊന്നുമുല്ല ചോദ്യം വേണ്ടാ കേട്ടല്ലോ! തുറന്ന് നോക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുമോന്ന്…“
വേണ്ടാത്ത അങ്ങനത്തെ ചോദ്യങ്ങൾ വരാനാണല്ലോ കൂടുതൽ സാധ്യത. അതോണ്ട് ആദ്യമേ ആ ചിന്ത ഒഴിവാക്കിക്കോട്ടെ . കവറിൽ നിന്നും ചുവന്ന ബോക്സുകളെടുത്തു! ഞാൻ നസീമത്തയെ കാണിച്ചു.
“രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ട്ട്ടോ ഒന്ന് നസീമത്തയും ഒന്ന് ഹിബത്താത്തയും കൊടുത്തോ……“ ആദ്യം ബോക്സിൽ നെക്കളേസ് ആയിരുന്നു. അതിന്റെ തിളക്കം കണ്ടപ്പോഴേക്കും. നസീമത്തയുടെ മുഖം വല്ലാതെയായി!
ഹിബ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ വായ പൊത്തുന്നതും ഞാൻ
കണ്ടു.
രണ്ടാമത്തെ സിമ്പിൾ മാല കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോഴും നസീമത്ത അതേ ഇരിപ്പ്. പെട്ടന്ന് ബോക്സ് അടക്കുന്ന എന്റെ കയ്യിൽ മൈലാഞ്ചിയിട്ട ആ കൈകൾ വന്നു പൊതിഞ്ഞു!
