“നിന്നെ ഞാനുണ്ടല്ലോ….” പെട്ടന്നമ്മ എന്റെ ചെവിക്ക് പിടിക്കാൻ കൈ നീട്ടി. കുറുമ്പ് കാണിച്ച കുട്ടിയെ ഞെട്ടിക്കുന്ന പോലെ,എന്നെയും ഞെട്ടിക്കാൻ നോക്കാ ?
നുള്ളുന്ന ചെവിയുടെ വേദന ആലോചിച്ചു കണ്ണടച്ചു ഇപ്പോനുള്ളും ഇപ്പോ കിട്ടും, എന്നും കരുതി ഞാനങ്ങനെ പേടിച്ചു നിന്നെങ്കിലും നുള്ളാനും പിടിക്കാനും എന്തിന് ഒന്ന് തൊട്ട് നോക്കാൻ പോലും അമ്മപ്പെണ്ണ് മെനക്കെട്ടില്ല.
വിരലുകൽ വേഗം വലിച്ചമ്മ എന്തോ കള്ളത്തരം മറക്കാൻ നോക്കി.
ചെലപ്പോ ഇത്രേം സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നോട് കാണിച്ചാൽ തമ്പുരാട്ടി പവർ പോവുമെന്ന് തോന്നിക്കാണും. എന്നാ അമ്മയെപ്പോഴും ഒളിപ്പിക്കാൻ മറക്കുന്ന ആ മുഖത്തെ കുഞ്ഞിച്ചിരിയില്ലേ ?എന്നോട് കാണിക്കുന്നത്.
അത് അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ അങ്ങനെയുണ്ട് . അതങ്ങനെ എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് മറക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാവില്ല! മുല്ല വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന പോലെ!
“നിന്റെ ദേഷ്യമൊക്കെ മാറിയോ….” കൈ രണ്ടും മാറിന് താഴെ കെട്ടി എന്നൊയൊന്ന് ആകെ നോക്കിയിട്ട് ശ്രീദേവി…നേരെ തമ്പുരാട്ടി സ്വഭാവം എടുക്കാൻ നോക്കാണ്.ഇങ്ങനെയാണോ ശ്രീദേവീ….?
സ്നേഹിക്കാനും കൊഞ്ചി കുറേ സോറി പറയാനും
വന്ന എന്നോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത്. ഇത്തിരിയൊന്നു മയപ്പെടുത്തിക്കൂടെ. ഒന്നുല്ലേലും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാ നമ്മൾ കാമുകി കാമുകന്മാരാവേണ്ടതല്ലേ?
ഈ കുറുമ്പുള്ള ചോദ്യം നേരിട്ട് ആ മുഖത്തു നോക്കി ചോദിക്കാൻ നാവിൽ കൊതി നല്ലപോലെ വന്നെങ്കിലും അമ്മയെ ഞാനല്ലേ വിഷമിപ്പിച്ചേന്നുള്ള തോന്നൽ ഉള്ളോണ്ട്, പെണ്ണിന്റെ മുന്നിൽ താഴ്ന്നു കൊടുത്തേ മതിയാവു!
“ഹ്മ്മ്…മാറി…? അമ്മേ ഞാൻ അറിഞ്ഞോണ്ട് പറഞ്ഞ……..” ഒന്നുകൂടെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി .കെട്ടി വെച്ചതാണേലും ആ കയ്യിൽ പിടിച്ചു തെറ്റു പറ്റിയതെങ്ങനെയാന്ന് പറയാൻ ഞാൻ പോവായിരുന്നു
“ഹ്മ്മ്….” . പെട്ടന്നമ്മ ഞാൻ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു കൈ പൊക്കി തടഞ്ഞു. “അടുത്തേക്ക് വരണ്ടാ!!അവിടെ നിന്ന് പറഞ്ഞാ മതി…..” മുഖം തരാതമ്മ പറഞ്ഞു.
എനിക്ക് മിണ്ടാട്ടമില്ലാതായി. മോന്തക്ക് അടി കിട്ടിയപോലെയായി. ആകെയൊരു ഭയപ്പാടും! അമ്മക്ക് ശെരിക്കും എന്നോട് വെറുപ്പായി പോയോ? അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത അത്ര?
ഫോൺ വിളിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ വിഷമിക്കാതെ വരാൻ പറഞ്ഞത്..വീട്ടിൽ വന്നോട്ടേന്ന് കരുതിയാണോ? അല്ലാതെ സ്നേഹവും കരുതലും കൊണ്ടൊന്നുമല്ലേലോ..അമ്മക്ക് ശെരിക്കും എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടേലോ? ഈശ്വരാ..പരീക്ഷണമാണല്ലോ….
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ, ആ മനസ്സിൽ ശെരിക്കുമെന്താണെന്നറിയാതെ. ഞാനങ്ങനെ നിന്നു.
പെട്ടന്ന് വളരെ പെട്ടന്ന് താഴ്ത്തിവെച്ച അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെ ഒറ്റ സെക്കന്റ് കൊണ്ട് ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നത് കണ്ടു. അത് മാത്രമല്ല ആ ചുണ്ടിലോ മുഖത്തോ ഒരു ചിരി മെല്ലെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞപോലെയൊരു തോന്നലും!
എന്റമ്മേ.. എന്റെ ജീവാനാ തിരിച്ചു കിട്ടിയത്!
ദുഷ്ട ദുഷ്ട ദുഷ്ട!മനസ്സിൽ ഞാൻ ആയിരം വട്ടം തുടരെ തുടരെ വിളിച്ചു . അല്ലേല്ലിങ്ങനെ എന്നോട് ചെയ്യണോ? മുന്നിൽ നിർത്തി കളിപ്പിക്കാനും,എന്നെകൊണ്ട് തീക്കട്ട തീറ്റിക്കാനും ആ മനസിലുള്ള
കുറുമ്പുകളെത്രയാ?
എങ്ങാനും ഞാനാ ചിരിയും കള്ളനോട്ടവും കണ്ടില്ലായിരുന്നേലോ? വിഷമിച്ചിപ്പോ കരഞ്ഞു പോവില്ലായിരുന്നോ?
എന്തോരും കുറുമ്പാ ശ്രീദേവി മനസ്സിൽ,ശെരിയാക്കി തരാമെടീ അമ്മപെണ്ണേ….!ന്നെ പറ്റിക്കും ല്ലേ…
താക്കീതൊന്നും വകവെക്കാതെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ധൈര്യത്തോടെ കുറച്ചൂടെ നീങ്ങി അടുത്തു. അഭിനയ കുലപതി പോലെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മുഖവെച്ച് അമ്മയുടെ ഒരുനോട്ടം.
എന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് ബാക്കിലേക്ക് വീണ്ടും മാറാൻ നോക്കാ..അങ്ങനെ അങ്ങു പോവ്വാ?
ഞാൻ ഒന്നൂടെ ആ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
“ദേ ആദി നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു ട്ടോ അടുത്തേക്ക് വരരുതെന്ന്..മാറി നിക്കെടാ….” അമ്മയെന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ഒച്ചയിട്ടു.ഹ്മ്മ് ഹ്മ്മ് ഇതെല്ലാം കണ്ട് ഞാനങ്ങു പേടിക്കുമെന്നാ.