“ഹ്മ്മ് മഴ നിക്കാനുള്ള ക്ഷമയില്ലേ? …കൊതിയായോ ന്റെ കള്ള മോന്….”ദുഷ്ട! ഈ നിർണായക സമയത്തു കുട്ടികളെ സ്വഭാവം കാണിക്കാ….
“മിണ്ടൂല്ലട്ടോ ഞാൻ..ഇന്നലെ മുതൽ കാത്തിരിക്കാ നസീമത്തയെ കയ്യിൽ കിട്ടാൻ..ആ എന്നോടാ ഈ ചോദ്യൊക്കെ…വൈകുന്നേരം ഇങ്ങൾ വിളിക്കാഞ്ഞപ്പോ ഞാനെത്ര
വിഷമിച്ചൂന്നറിയോ….!!!” ഞാൻ സങ്കടം വീർപ്പിച്ചു കാട്ടി.ഉമ്മച്ചിക്ക് വീണ്ടും ചിരി!
“ആണോ….ഞാൻ എൻറെ മോനെ പറ്റിക്കൂല്ലാന്നാറീല്ലേ? ഉമ്മ വിളിക്കാതിരിക്കോ മോനെ….? ഇനിയെന്നാ ആദി വേഗം വാ !!ഇവിടെ കറണ്ടില്ല…ഒറ്റക്കായോണ്ട് മഴയുടെ ഓച്ചോയൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോ…ചെറിയൊരു പേടി പോലെ….“ പറഞ്ഞു തീർന്നപ്പോ പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം നേർത്ത് ഇല്ലാതായി.
പേടിയാന്ന് പറയാൻ നാണമായോണ്ടാവും . എനിക്ക് പാവം തോന്നി. എന്നാ ചിരിയും വന്നു!
“വേഗം വരരൂലേ നീ….” എന്റെ ചിരി അപ്പുറത്ത് കേട്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ഉറപ്പല്ലേന്നുള്ള പെണ്ണിന്റെ ചോദ്യം! കെട്ട്യോൻ മാത്രം കണ്ട താത്തയുടെ ഓമന ശരീരം കാണാനും കയ്യിലിട്ട് ഞെരിക്കാനുമുള്ള ആർത്തി എന്റെയുള്ളിൽ പൊട്ടിയൊഴുകാന്ന് താത്തക്ക് അറീല്ലല്ലോ! .
“പേടിക്കണ്ടേട്ടോ ഞാനോടി വരാം…നസീമത്ത ഒന്നു മുതൽ നൂറു വരെഎണ്ണിക്കേ. .തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് ആവുമ്പോ ഞാനവിടെയെത്തും ഒക്കെ?? അവിടെത്തുമ്പോ വിളിക്കാട്ടോ….” എത്രേം പെട്ടന്ന് ഇവിടന്ന് ഓടാനുള്ള ദൃതിയെന്റെ കാലിൽ വന്നു.
അതോണ്ട് അതികം കൊഞ്ചി സമയം കളയാൻ ഞാൻ നിന്നില്ല. എന്റെ വാർത്താനോം കേട്ട് ആകെ ചിരിച്ചു സൂക്ഷിക്കണേന്നുള്ള….കരുതൽ കാണിച്ചു താത്ത ഫോൺ വെച്ചു.
സെൻതിലിനോടു വീട്ടിൽ പോവാണെന്ന് വേഗം പറഞ്ഞപ്പോൾ ബോധമില്ലാത്ത അവന് തലയാട്ടി. വിഷ്ണുവിനും ഒക്കെ!! വെള്ളത്തിലായത് എത്ര ഭാഗ്യം!
വേഗം താഴെക്കിറങ്ങി. എന്റെ വരവ് കണ്ട് ശ്രീദേവിയോടുള്ള ബഹുമാനവും പേടിയും ഉള്ളോണ്ട് മഴയത്ത് പോവണ്ടന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ ഭാര്യയും അമ്മയും!ഈശ്വരാ എന്തൊക്കെ പരീക്ഷണങ്ങളാ!
പോയെ പറ്റുള്ളൂന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു! ..അവരുടെ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി തപ്പി പിടിച്ചു എനിക്കവർ ഒരു കുട തന്നു പറഞ്ഞു പനി പിടിപ്പിക്കണ്ടാന്ന്! സന്തോഷം!!
കനത്ത മഴയിൽ കുടയും ചൂടി നസീമത്തയുടെ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ അങ്ങാടിയിലേക്ക്
നടന്നു!
റോഡ് നിറയെ വെള്ളമായിരുന്നു. പാന്റിന്റെ അറ്റം മുഴവൻ നനഞ്ഞൊട്ടി! സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തത് തണുപ്പാണ്. റോട്ടിലെ വെള്ളത്തിനും, പാറി കാറ്റത്തു വരുന്ന മഴ തുള്ളിക്കും ഐസിന്റെ തണുപ്പ്..
സാരല്ല! !ഇത്തിരി നേരം ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ പോരേ! ഇപ്പോഴിത്തിരി തണുപ്പ് സഹിച്ചാ, കുറച്ചു കഴിയുമ്പോ ഉമ്മച്ചി പെണ്ണിന്റെ ചൂട് ഇഷ്ടം പോലെ കൊള്ളാം .
എന്ത് ചൂടായിരിക്കും! അതോർത്തപ്പോ തണുപ്പെല്ലാം എനിക്ക് പുല്ലാണെന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു. നടക്കാനുള്ള എന്റെ ആവേശം പതിന്മടങ്ങായി കൂടുകയും ചെയ്തു .
അങ്ങാടിയിലേക്കെത്തി. ഇനിയാണ് സൂക്ഷിക്കണ്ടത്. ആരേലും കാണും.എവിടെക്കാ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മോൻ ഈ രാത്രി പോവുന്നേന്നുള്ള സംശയം ആർക്കണേലും പൊന്തും. എന്നെയിങ്ങനെ പാതി രാത്രി ആരും കണ്ടു കാണില്ല!
ടീച്ചറുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലൂടെ പോവാമെന്നാ ഇത്ര നേരം മനസിലായുണ്ടായിരുന്നത്!അതെന്തായാലും വേണ്ട! ടീച്ചർക്ക് നല്ല പേരല്ലല്ലോ നാട്ടിലുള്ളത്!ചെലപ്പോ രാത്രി ആ വീട്ടിലേക്ക് ആരേലും വെടി പൊട്ടിക്കാൻ പോയിട്ടുണ്ടേലോ!
ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോഴെങ്ങാനും അവരെ മുന്നിൽ പെട്ടാൽ അയ്യോ ആലോചിക്കാൻ വയ്യ!
ഒന്നുമില്ലേലും ടീച്ചർ കണ്ടാ ചോദിക്കില്ലേ ഈ രാത്രി എങ്ങോട്ടെന്ന്! ആകെ പ്രശ്നാവും!
അപ്പുറത്തെ ഞാൻ സ്ഥിരം പോവുന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ പോവാം! ആരേലും കണ്ടാ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോവാണെന്ന് കരുതിക്കോളും. ഞാൻ ആ വഴിയിലേക്ക് നടന്നു.
മഴയായത് കൊണ്ടാവും എല്ലാരും കടയും പൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങാടി മൊത്തം ആകെ ഇരുട്ടിലാ! കറന്റ് ഇല്ലാത്തോണ്ട് സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് പോലും കാത്തുന്നില്ല!