അമ്മയെന്നോട് ഞങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സിനെ പറ്റി ചോദിച്ചു.എനിക്കെന്തേലും പൈസക്ക് അത്യാവശ്യമുണ്ടോന്നും. ഏട്ടത്തിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് എന്തേലുമുണ്ടോ. വാവ ഒക്കെയല്ലേ? അനുഷേച്ചി എന്ത് പറയുന്നു എന്നും ഒരൊന്നൊരാന്നായി ചോദിച്ചോണ്ടിരുന്നു.
വൈകിട്ട് വന്നപ്പോ രണ്ടാളും അമ്മയോട് ഒച്ചയിട്ടേന് മുഖം വീർപ്പിച്ചതും ,അനുഷേച്ചി തെറ്റിപ്പോയതും എല്ലാം ഞാൻ കൊഞ്ചിയമ്മയോട് മടിയിൽ കിടന്നു പറഞ്ഞു. അതൊക്കെ കൊതിയൻ നോട്ടത്തോടെ കഥ കേൾക്കുന്ന പോലെ അമ്മ കേട്ടിരുന്നു.
വല്ലാത്ത അത്ഭുതം തന്നെയാ! ആദ്യായിട്ടല്ലേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പെണ്ണ് ചോദിക്കേം കേൾക്കേം ചെയ്യണത്.
എന്നോട് ചോദിച്ച ചോദ്യങ്ങൾക്കേ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞുള്ളൂ. അമ്മയോട് ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് കുറേ ചോദ്യങ്ങൾ മനസിലുണ്ടായിരുന്നു. ഏറ്റവും കൂടുതൽ അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലെന്താ പ്രേശ്നമുണ്ടായേന്ന് ഒരുപാട് വട്ടം ചോദിക്കാൻ നാക്ക് പൊന്തി.
പക്ഷെ എന്തോ പേടി എന്നെ ബാക്കിലേക്ക് വലിച്ചു. അമ്മ പെട്ടന്ന് ദേഷ്യം പിടിച്ചു പോയാലോ! ഇത്രേം നേരമുണ്ടായ സന്തോഷം എല്ലാം പോവും!! അതോണ്ട് ഞാൻ വായ തുറന്നില്ല.
മടിയിൽ കിടത്തിയെങ്കിലും അമ്മ ഒരു സ്പർശം കൊണ്ടോ ,നോട്ടം കൊണ്ടോ,മകന്റെ സ്ഥാനം മറക്കുന്ന പോലെ ഒരു നീക്കം പോലും നടത്തിയില്ല. ഞാനതാ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചോണ്ടിരുന്നേ…അമ്മക്കെന്തേലും എന്നോട് താല്പര്യമുണ്ടേൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഇങ്ങനെ അടുത്തു കിട്ടുമ്പോ ചെയ്യില്ലേ..ഒന്നും ചെയ്തില്ലന്നേ…ആ അമ്മിഞ്ഞയോ കൊഴുത്ത വയറോ പോലും എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്ന് മര്യാദക്ക് അമർത്താൻ പോലും തയ്യാറായില്ല.
ശെരിക്കും ശ്രീദേവിയുടെ മനസ്സിൽ
എന്താണാവോ? കുറച്ചു നേരം അങ്ങനെയിരുന്നു.മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോ പോലും അമ്മ എന്റെ തലയിൽ തഴുകി തരുന്ന സുഖം മാത്രം മതിയായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ ശ്വാസമെടുക്കുന്ന താളവും,ഉള്ളു നിറക്കുന്ന മണവും, ആ പൊന്തുന്ന ചൂടും മാത്രം കിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു അങ്ങനെ ഏറെ നേരം കിടക്കാൻ.
“അനുഷയും ആനിയും നമ്മളെ കാണാതെ പേടിക്കില്ല….പോണ്ടേ നമുക്ക്?…” ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പോ അമ്മയെന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു!. എന്റെ മുഖം സങ്കടം കൊണ്ട് ആകെ കൂമ്പിപ്പോയി.
അമ്മപ്പെണ്ണിനോട് കുറേ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു നേരം വെളുക്കുന്ന വരെ കിടക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന എന്നോടാ ഇത്ര പെട്ടന്ന് ഈ ചോദ്യം!. മിണ്ടൂല്ല ഞാൻ!!
എന്റെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മുഖം നല്ലോണം നോക്കിയമ്മ ചൂടും മധുരവുമുള്ള എന്തോ വായിലിട്ട പോലെ മുഖമാക്കി ചിരിച്ചു. കള്ളിക്ക് എന്നെയിങ്ങനെ കളിപ്പിക്കാൻ നല്ലയിഷ്ടാവും!
പക്ഷെ അനുഷേച്ചി പാവം. എന്നെത്തിരഞ്ഞു നടക്കാവും! ഏട്ടത്തിക്ക് പിന്നെ വല്ലാത്ത ആദിയും പേടിയുമാണ്! ചിലപ്പോ തിരഞ്ഞൊക്കെ ഇറങ്ങി വരാൻ മതി.
മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ അമ്മയുടെ വാക്കും കേട്ട് തിരിച്ചു നടന്നു. സ്റ്റെപ്പുകൾ കേറി.പറമ്പിലെ വാഴയിലകൾ വകഞ്ഞു മാറ്റി നടന്നു. ഇത്തിരി ആകലെ വീട് കാണുന്ന വരെ മുട്ടായി കിട്ടാതെ വീട്ടിലേക്ക് വിഷമിച്ചു നടക്കുന്ന മകനെ കൈ പിടിച്ചമ്മ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുന്ന പോലെ തന്നെയാ കൊണ്ടുപോയെ!!
എനിക്കിതൊന്നും മതിയായില്ല! ഒരുമ്മയെങ്കിലും അമ്മക്ക് കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നേൽ എത്ര നന്നായേനെ! കവിളിൽ ഒന്നുമല്ല. ആ ചുണ്ടിൽ.ചുവന്ന ചോര ചുണ്ടിൽ .കള്ള എതിർപ്പ് കാട്ടുന്ന അമ്മയെ പിടിച്ചു വെച്ച് മെല്ലെ മെല്ലെ ഊമ്പിയെടുക്കണം.
എത്ര നല്ല അവസരമുണ്ടായി. നടന്നില്ലല്ലോ. പിന്നെ എന്നെ വിശ്വസിച്ചു വന്ന പാവത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വിശ്വാസക്കേട് ഉണ്ടാക്കണ്ടാന്നു കരുതിയ ഞാൻ
കുരുത്തക്കേട് എടുക്കാഞ്ഞേ?
എന്നാലും ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം ഇനി തീരെ കിട്ടൂല്ല.
“എന്താ പ്രശ്നം….മുഖമൊക്കെ വാടിയല്ലോ! ആദിക്കെന്തേലും പറയാനുണ്ടോ?……” അടുക്കള ജനലിലൂടെ വരുന്ന ചതുര വെളിച്ചം ഞങ്ങളുടെ നേരെ എത്തിയപ്പോ ,തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ അമ്മ എന്റെ മുഖം കണ്ടു കാണും.
പറമ്പ് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല…മരത്തിനും തെങ്ങിനും ഇടയിലൂടെ ആ വെളിച്ചം വരുന്നൂന്നേയുള്ളൂ.