അമ്മ ഫുഡ് കഴിച്ചതാന്നു പറഞ്ഞോണ്ട്. മുറിയിൽ വാതിലടച്ച് നിൽക്കുന്ന അമ്മയെ വിളിക്കാനോ, പോയി കാണാനോ കഴിഞ്ഞില്ല!
പെട്ടന്ന് എന്റെ തോളിൽ ആരോ ഒന്ന് തൊട്ടു!ഞെട്ടിപ്പോയി! ഈ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങളല്ലാതെ വേറാരാ ഈ വീട്ടിൽ. ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോ തമ്പുരാട്ടിയാണ്.
എന്റെയശ്വരാ…ഞാനെന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു പേടിയടക്കി. അമ്മക്ക് ചിരി. ദുഃഷ്ട മനുഷ്യനെ ഇപ്പോ കൊന്നേനെ!
ഒന്നും മിണ്ടാതെ അമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. വെള്ളം കുടിക്കാനാ. എനിക്ക് നോക്കിയാൽ അടുക്കള കാണാലോ! അനുഷേച്ചിയോടും ഏട്ടത്തിയോടും എന്തോ ചോദിച്ചു വെള്ളം കുടിച്ചമ്മ തിരികെ വരുന്നത് കണ്ടു.
കണ്ണെന്റെ നേരെ തന്നെയാണ്! ചുണ്ടിൽ
എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം തുളുമ്പാൻ പാകത്തിന് വെച്ചൊരു ചിരിയുണ്ട്. കാണുമ്പോ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നും.
കടും പച്ച ബോർഡറുള്ള വെള്ള സാരിയും, പച്ച ബ്ലൗസുമിട്ട അമ്മയുടെ അരക്കെട്ട് മെല്ലെയിളകുന്നുണ്ട്. നടക്കുമ്പോ അങ്ങനെയാവുന്നതാ അല്ലാതെ എന്നെ വശീകരിക്കാൻ പ്രേത്യകം ചെയ്യുന്നത് ഒന്നുമല്ല.
അമ്മിയിന്ന് പ്രത്യേകമിട്ട ആ സ്വർണ മാല ബ്ലൗസിനും സാരിക്കും പുറത്തു ആ അമ്മിഞ്ഞകൊഴുപ്പിന്റെ മുകളിൽ അങ്ങനെ പതിഞ്ഞു കിടക്കാണ്. ശ്രീദേവിയുടെ അമ്മിഞ്ഞയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന തള്ളലും ആ നെഞ്ചിന്റെ സൗദര്യവും എടുത്തു കാട്ടാൻ ആ മാലക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്!
അവിടേക്കന്നെ ഞാൻ നോക്കിപ്പോവുന്നത് അതോണ്ടല്ലേ? മുടിയൊന്നു ബാക്കിലേക്ക് തട്ടി തമ്പുരാട്ടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“നീയാ എനിക്ക് ബിരിയാണി കൊണ്ടുവന്നെ? ….”സംശയമുള്ള കണ്ണുകൾ.ഞാനാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും എന്നോട് അങ്ങനെ ചോദിക്കാനുള്ള അമ്മ മനസ്സിലെ കൊതി ഞാനാ പെണ്ണിൽ കണ്ടു.
എന്നാ എന്നോട് സ്വകാര്യം ചോദിച്ചത് ഒന്നുമല്ല! എല്ലാരും കേൾക്കുന്ന പോലെ സാധാരണ തമ്പുരാട്ടി ചോദിക്കുന്ന പോലെ. അത് കേട്ടപ്പോ അടുക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു ചിരിയോടെ അനുഷേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും ഞങ്ങളെ നോക്കിപ്പോയി.
അമ്മ എന്റെ സൈഡിലൂടെ നടന്നു റൂമിലേക്ക് പോവായിരുന്നു. അമ്മയുടെ സ്നേഹചോദ്യത്തിന് ഞാനല്ലാതെ പിന്നാരാ എന്റെ ശ്രീദേവിന്നോ, അമ്മക്കുട്ടി ഞാനല്ലേ അപ്പോ എന്റമ്മക്ക് കൊണ്ടൊരണ്ടത് വേറാരാ എന്നൊക്കെ കുറുമ്പ് കാട്ടി ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു!
പക്ഷെ എല്ലാം ഒതുക്കി ഞാനാ കൊണ്ടുവന്നെന്ന് പറയാൻ ഞാനൊരു ചിരി കാണിച്ചതേയുള്ളൂ. തമ്പുരാട്ടിയും അതിനൊരു മറു ചിരി ചിരിച്ചത് മാത്രം കണ്ടു.
എന്നാ ഇത്രേം സ്നേഹം കാണിച്ച എന്റടുത്തു ഒന്ന് നിൽക്കാ.വിശേഷം ഒക്കെയൊന്നു ചോദിക്കാ ?.എവിടെ !ദുഷ്ടക്ക് അതൊന്നും ശീലമില്ല!കണ്ടില്ലേ നോക്കാതെ അടുക്കളയിയിൽ നിന്ന് വന്ന
നടത്തം അതേ പോലെ തുടർന്ന് എന്റെ ബാക്കിലൂടെ അങ്ങു റൂമിലേക്ക് പോവാൻ നോക്കുന്നേ?
അങ്ങനെയങ്ങു വിടാൻ തോന്നിയില്ല! സ്റ്റൂളിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാതെ, എന്നാ അടുക്കളയിലെ പെണ്ണുങ്ങൾ കാണാതെ അമ്മയുടെ കൈ ഞാൻ ബാക്കിലേക്ക് നീട്ടി വേഗം പിടിച്ചു.
“ഹ്മ്മ്…..” അമ്മ സംശയച്ചിരിയുമായി നിന്നു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞെന്നെ നോക്കി.പാസ്സേജിലേക്ക് അമ്മ കേറിയിരുന്നു. അതോണ്ട് അടുക്കളിൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ അമ്മയെ കാണില്ല!
“ബിരിയാണി കഴിച്ചില്ലേ……?” ഞാൻ ചുണ്ടനക്കി ശബ്ദം വളരെ കുറച്ചു ചോദിച്ചു. ഇരിക്കുന്ന എന്റെയും നിൽക്കുന്ന അമ്മയുടെയും കൈകൾനീട്ടി വിരലിൽ കോർത്തു പിടിച്ചതാ.
അത് വിട്ട് പോയാൽ തമ്പുരാട്ടി റൂമിലേക്ക് ഓടുമെന്ന് തോന്നി.
“ഓ…കഴിച്ചല്ലോ….” എന്റെ കളിയിൽ കൂടാൻ വളരെ തലപ്പര്യമുള്ള പോലെ അമ്മ മറുപടി തന്നു.
“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ…?..”
“ഹ്മ്മ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..എന്തേ……” ഞാൻ ചിരിയോടെ ഒന്നുമില്ലെന്ന് തോൾ രണ്ടും പൊക്കി താഴ്ത്തി. അപ്പോ അമ്മയുടെ ചുണ്ടിൽ കൊതിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിരി പൊട്ടി.
“ഹ്മ്മ്…ഞാൻ പോട്ടെ? നാളെ രാവിലെ നേരത്തേ പോണം..കുറെ പേരെ കാണാനുണ്ട്!! നീ കഴിച്ചോട്ടോ…ഹ്മ്മ്…“ തലയൊന്നു ഇളക്കി ഒക്കെയല്ലേന്നു കാട്ടി.എന്റെ വിരലുകളിൽ നല്ലയൊരു മുറുക്കിയ പിടുത്തവും തന്നു അമ്മ കൈ വിട്ടു. ഞാൻ ചിരിയോടെ തലയാട്ടിയതേയുള്ളൂ.
