“ഉഷമ്മേ….. ഞാൻ വരാൻ വൈകും…”
വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
………………………..……………………………………………………….
മില്ലിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സ് ആകെ പുകയുക ആയിരുന്നു, ഹർഷയോട് എന്തോ വായിൽ വന്നത് പറഞ്ഞെങ്കിലും, എനിക്ക് ആകെ പൊളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, മീര കൈ വിട്ട് പോകും എന്ന ഒരു തോന്നൽ… അത് മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മില്ലിൽ എത്തിയതും, കൂലി കൊടുത്തതും എല്ലാം യന്ത്രികം ആയിരുന്നു, എനിക്ക് യാതൊരു വിശപ്പോ ദാഹമോ ഒന്നും തോന്നിയില്ല… പണിക്കാർ എല്ലാം കൂലി വാങ്ങി പോയി കഴിഞ്ഞു ഞാനും സെക്യൂരിറ്റിയോട് പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി..
………………………..……………………………………………………….
വണ്ടിയെടുത്ത് തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഗേറ്റ് കടന്നപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് ഖദീജയുടെ കാര്യം ഓർമ്മ വന്നത്… ഞാൻ ബൈക്ക് തിരിച്ചു ആ പഴയ ഗോഡൗണിൻ്റെ മുന്നിൽ വണ്ടി നിർത്തി, പിന്നെ തോന്നി വണ്ടി അകത്തേക്ക് കയറ്റാം എന്ന്… ആ തുരുമ്പിച്ച പൂട്ട് പൊട്ടിച്ച്… വണ്ടി അകത്തേക്ക് കയറ്റി വാതിലുകൾ അടച്ചു തണ്ടിട്ടു… ഒരു
സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു ചുണ്ടിൽ വച്ച് ആഞ്ഞു വലിച്ചു. ഒരു പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടു എന്നിട്ട്, നേരെ ഗോഡൗണിന് അറ്റത്തെ മുറി ലക്ഷ്യമായി നടന്നു.
ആ മുറി തുറന്ന് അകത്ത് കയറി ലൈറ്റ് ഇട്ട് മുറി അടച്ചു. പുറത്തേക്ക് ഉള്ള വാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഇന്നേരം അത്രയും എന്നിൽ ആകെ ദേഷ്യം ഇരമ്പുക ആയിരുന്നു. ഖദീജയുടെ കാര്യത്തിൽ എൻ്റെ തീരുമാനം എല്ലാം മാറിയിരുന്നു… സിഗരറ്റ് ആഞ്ഞു വലിച്ചു, പുക ഊതിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ആ വാതിൽ തുറന്നു..
എന്നെ കാത്ത് ഖദീജ അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. എനിക്ക് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ വിരിഞ്ഞ കൊതം ആണ് ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടത്… ഇന്ന് ഈ പൂറിയുടെ മൂലവും പൂരാടവും അടിച്ചു ഒന്നാക്കണം… ദേഷ്യത്തിനും സങ്കടത്തിനും ഒപ്പം കാമവും എന്നിൽ ഇരച്ചു കയറി….
വാതിൽ തുറന്ന ശബ്ദം കേട്ട്, ചിരിയോടെ അവൾ തിരിഞ്ഞു. പർപ്പിൾ നിറത്തിൽ ഉള്ള ഒരു ബ്ലൗസും ചുവന്ന പൂക്കളുള്ള ഒരു സാരിയും ഒരു കറുത്ത തട്ടവും ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം…
“താത്ത എങ്ങോട്ടാ, ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്… ഉത്സവത്തിന് പോകുന്നില്ല പറഞ്ഞിട്ട്… എന്തായാലും നല്ല മൊഞ്ചത്തി ആയിട്ടുണ്ട്…”
“ഒന്ന് പോ സാറെ കളിയാക്കാതെ… ഞാൻ സാറിന് കണ്ട് വീട്ടിൽ പോകാ…”
“പോയിട്ട് എന്താ, തിരക്കുണ്ടോ !”
“ഏയ് എന്ത് തിരക്ക്… സാറേ പൈസ…”
“പൈസയൊക്കെ തരാം ഇത്ത…ആദ്യം ഈ സാറ് വിളി നിർത്തു… ഇവിടെ ഇപ്പോ നമ്മൾ മാത്രം അല്ലേ ഉള്ളൂ…”
“അതല്ല, ആ സെക്യൂരിറ്റിയോ ആരേലും കണ്ടാലോ… മോശം അല്ലേ…”
“അങ്ങേര് അതിന് ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വരാൻ, പോകുന്നില്ല, ഇത്തക്ക് അത്ര പേടി ആണേൽ ഇങ്ങ് അകത്തേക്ക് കയറിക്കോ..”
ഞാൻ അവർക്ക് കേറാൻ ആയി വാതിലിൻ്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ഇച്ചിരി മാറി കൊടുത്തു… അവൾ യാതൊരു മടിയും ഇല്ലാതെ എൻ്റെ നെഞ്ചത്ത് മുട്ടിയുരുമ്മി അകത്തേക്ക് കയറി… അവർ അകത്ത് കയറിയപ്പോൾ ഞാൻ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റി ഇട്ടു.
“ഇത്ത ആദ്യമായി അല്ലല്ലോ, ഇതിനകത്ത് വരുന്നത്…”
“അത് സാറെ… അതുപിന്നെ…ഇവിടുന്ന് കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാ വീട് കഴിഞ്ഞ് പോകുന്നത്….നിവൃത്തി ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ബാലൻ സാർ വിളിച്ചപ്പോൾ ഒന്ന് രണ്ട് തവണ വരേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്…”
“ഇതേ പിന്നേം, സാറ്…എന്നെ എൻ്റെ പേര് വിളിച്ചാൽ മതി…”
“അയ്യോ പേര് ഒന്നും വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല, എങ്കിൽ ഞാൻ കൊച്ചുമുതലാളി എന്ന് വിളിക്കാം..”
“അങ്ങനെയാവട്ടെ… പിന്നെ ഞാൻ എന്തായാലും ബാലൻ സാർ അല്ല. ഈ മൊഞ്ചത്തി തത്താക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലാത്തത് ഒന്നും ചെയ്യണ്ട… പോരെ… ഇതാ പൈസ പിടി..”
ഞാൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് മൂന്ന് 100 രൂപ നോട്ടുകൾ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി..
“അയ്യോ…സാറെ…അല്ല കൊച്ചുമുതലാളി… ഇത് അധികം ഉണ്ടല്ലോ…”
“ഇത്ത ആദ്യം ആയി ചോദിച്ചത്
അല്ലേ ഇരിക്കട്ടെ…”
അവൾ കാമാതുരയായി പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പൈസ അവളുടെ കയ്യിലെ സഞ്ചിയിലേക്ക് വച്ചു കൊണ്ട് പതുക്കെ അത് മേശപ്പുറത്തേക്ക് വച്ചു. എന്നിട്ട് എനിക്ക് നേരെ കൊഴഞ്ഞ് നടന്നുവന്നു. എന്നെ പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി അവളും അരികിൽ ഇരുന്നു.