ടീച്ചർ പൊതികൾ കെട്ടഴിച്ചപ്പോഴേക്കും ഞാൻ പാത്രങ്ങളെടുത്തുവച്ചു. ടീച്ചർ മനോഹരമായി അവ പാത്രങ്ങളിലാക്കി. രണ്ടു തരം കറികളും രണ്ടു തരം നാനും. ഞാൻ അല്പം വെള്ളവും ഗ്ലാസുകളും നിരത്തി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കഴിക്കാനിരുന്നു.
“വീട്ടിൽനിന്ന് നമ്മളൊരുപാട് തവണ ഇങ്ങനെ കഴിച്ചിട്ടില്ലേ? ഇപ്പോഴും ലിസിമ്മ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നത്കൊണ്ട് ആസ്വദിച്ചു സംസാരിച്ചു കഴിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല.”
“അതേ, അമ്മയുടെ കൂടെയാണ് നമ്മൾ കഴിച്ചിരുന്നതെല്ലാം.”
“ഒറ്റക്ക് ഇങ്ങനെയിരുന്നു കഴിക്കാൻ ഞാൻ എത്ര ആഗ്രഹിച്ചതാ.”
“ഇതാ നമ്മൾ ഇവിടെ.” ടീച്ചർ രണ്ടുപേർക്കും ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതിനിടയിൽ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
“ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഒരു ദിവസമുണ്ടാകും എന്നു സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും കരുതിയതല്ല.”
“കഴിക്ക്.” ടീച്ചർ ഞാൻ എടുത്തു കറികൂട്ടി വായിലിട്ടു.
“സ്വാദുണ്ടോ?” കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഉഷാറാണല്ലോ. എരിവൊന്നുല്ല്യ.”
“പഞ്ചാബി ചതിക്കാറില്ല. ഒരുപാടു സ്പൈസൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ നല്ല സ്വാദാ. അതാ എനിക്ക് ഇഷ്ടവും.”
“ഇവിടുന്നു ഓർഡർ ചെയ്യാറുണ്ടോ?”
“മൂന്നോ നാലോ തവണ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ അച്ഛൻ വരുമ്പോൾ ചെയ്യാറുണ്ട്.ഞാൻ മിക്കവാറും ഉണ്ടാക്കി കഴിക്കാറാണ്. പുറത്തെ ഫു ഭക്ഷണമൊന്നും അത്ര നല്ലതല്ല. എന്നും കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല. ഇടക്കൊക്കെ ഓക്കേ.”
“അച്ഛൻ വരുന്ന സമയത്തു ഇവിടെ കുറേ നാല് നിൽക്കുമോ?”
“ഇല്ല. കൂടിയാൽ നാലുനാൾ. പിന്നെ ഒരിക്കൽ രണ്ടാഴ്ച നിന്നിട്ടുണ്ട്. അന്ന് ഇവിടെ ഒരു പ്രൊജക്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന്. കൂടെ ഒരാൾ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു.”
“‘അമ്മ വന്നിട്ടില്ല അല്ലേ ഇവിടെ?”
“ഇല്ല. ഇതുവരെ വന്നിട്ടില്ല. കൊണ്ടുവരണം എന്നാഗ്രഹമുണ്ട്. പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു വീടുള്ളത് ആൾക്കറിയില്ല. പറയേണ്ട എന്നാ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്. ഹോസ്റ്റലിലാണ് എന്നാണല്ലോ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അറിയാതെ പോലും പറഞ്ഞുപോകരുത് കേട്ടോ.”
“ഏയ്, ഇല്ല. പേടിക്കണ്ട.”
“അങ്ങിനെ പേടിയൊന്നുമില്ല. ലക്ഷ്മിയുടെ വീട്ടിൽ ആണല്ലോ ടീച്ചർ താമസം.” ഞാൻ മെല്ലെ ചിരിച്ചു.
“ഒന്നുപോടാ..” ടീച്ചർ എനിക്കുനേരെ കയ്യോങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രണ്ടുപേരും അല്പം കുലുങ്ങിചിരിച്ചു.
“നാൻ എടുക്കൂ. ഈ കറി നോക്കൂ. കുറച്ചു സ്വീറ്റ് ആകും. കുറച്ചെടുത്തു വേണേൽ വീണ്ടും ഒഴിച്ചോളൂ.” ഞാൻ അല്പം കറി ടീച്ചർക്ക് ഒഴിച്ചുകൊടുത്തു.
“ഇതു കൊള്ളാലോ.” ടീച്ചർ കറിയായ വിരലുകൾ ഊമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കാണാൻ എന്തൊരു ചന്തം.
“പിന്നെ, ലക്ഷ്മി വിളിച്ചിരുന്നോ?”
“ഉം, ഞാൻ അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചിരുന്നു.”
“അതെപ്പോ? ഞാനറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.”
“ഓഹ്, എല്ലാം നീ അറിയണോ?”
“ഏയ്, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. ചോദിച്ചു. അത്രതന്നെ.”
ഇങ്ങനെ കൊച്ചുവാർത്തമാനങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ടീച്ചർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നു ആസ്വദിച്ചു. സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ടീച്ചറുടെ ചുണ്ടുകളും കണ്ണുകളും നോക്കിനിന്നു. ടീച്ചർ കാൺകെ തന്നെ. ടീച്ചറുടെ തുടുത്ത കവിളുകൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓരോ ചലനങ്ങളും സുന്ദരവും വശ്യവുമാണ്. ഇങ്ങനെ ആസ്വദിച്ചു ആദ്യമായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചത് ഇന്നലെ ലഞ്ച് സമയത്താണ്.
“ഒരു വിശപ്പു മാറി, അല്ലെ?”
“അതേ, മറ്റേ വിശപ്പ് മാറിയില്ലല്ലോ, അല്ലെ?”
“നോക്കാം.”
“അതു നമുക്ക് സാവധാനം മാറ്റിയാ മതി.” ഞാൻ എന്റെയും ടീച്ചറുടെയും പ്ലേറ്റുകളെടുത്തു എഴുന്നേറ്റു. രണ്ടിലേയും ബാക്കിവന്നവ വേസ്റ്റ് ബോക്സിലിട്ടു. അപ്പോഴേക്കും ടീച്ചർ മറ്റു പാത്രങ്ങൾ മാറ്റി ബേസിനിൽ വക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി ടേബിളും വൃത്തിയാക്കി.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ടീച്ചർ നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് പോയി. പിന്നാലെ ഞാൻ പോയെങ്കിലും ടീച്ചർ നേരെ വാഷ്റൂമിൽ കയറിയിരുന്നു. ഞാൻ വന്നു ഹാളിൽ സോഫയിലിരുന്നു. ടീവി ഓണാക്കി എന്തോ കണ്ടുകൊണ്ട് ടീച്ചർ വരുന്നതും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. ഒരു പത്തുമിനിട്ടിൽ ടീച്ചർ വന്നു എന്റെ അടുത്തിരുന്നു.