“ശരിയാ. കുടിക്കാൻ എന്താ എടുക്കേണ്ടത്??” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“കുറച്ചു വെള്ളം വേണം. പിന്നെ ഒരു ചായയും.”
ഞാൻ റെഫ്രിജറേറ്ററിൽ നിന്നും വെള്ളത്തിന്റെ ബോട്ടിൽ എടുത്തുകൊടുത്തു. അൽപം വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷം ടീച്ചർ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഈ ഡ്രസ്സ് മാറ്റിയിട്ടു വരാം.”
ഞാൻ ഓക്കേ പറഞ്ഞു. ടീച്ചർ നേരെ സോഫയിലുള്ള ബാഗുമെടുത്തു നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്കുപോയി. ഞാൻ ചായയുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങി. അല്പനേരത്തിനു ശേഷം ടീച്ചർ നടന്നു വരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ ഞാൻ അമ്പരന്നുപോയി എന്നുവേണമെങ്കിൽ പറയാം.
നല്ല ഒരു കറുത്തസാരിയുമുടുത്താണ് വരവ്. കറുത്ത സാരിയും ബ്ലൗസും. അതിനുള്ളിൽ വെളുത്ത ബ്രാ നന്നായി നിഴലിച്ചു കാണാം. കഴുത്തു നന്നായി ഇറക്കി തുന്നിയ ബ്ലൗസിന് ഇറക്കം കുറവായതിനാൽ ടീച്ചറുടെ പൊക്കളും വയറും പുറത്തു കാണാം. നേർത്ത കറുത്ത സാരി ടീച്ചറുടെ വയറാകെ മറച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിലൂടെ കാണുന്ന പൊക്കിളിനും വയറിനും ഒരു പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത സൗന്ദര്യമുണ്ട്. ഇറക്കി വെട്ടിയ നെക്ക് തരുന്ന കാഴ്ച അതിമനോഹരമായിരുന്നു. തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന ആരോഗ്യം തുളുമ്പുന്ന മാറിടത്തിലെ വിടവ് കണ്ണുകൾക്ക് നൽകുന്ന ആനന്ദവും പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ടീച്ചർ എന്റെ അടുത്തുനിന്നും അൽപം നീങ്ങി, ചായയുണ്ടാക്കുന്നതും നോക്കി ചുമരുംചാരി നിന്നു.
ടീച്ചറെ ഒരു നോട്ടം നോക്കിയ ശേഷം ഞാൻ ചായ ഉണ്ടാക്കുന്നതിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. ടീച്ചറുടെ പൊക്കിളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നേർത്ത രോമങ്ങളുടെ ഒരൊഴുക്ക് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്റെ മേലാകെ എന്തോ ഒരുതരം കുളിരുപടരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. ടീച്ചറുടെ ഈ സാമീപ്യം തന്നെ എത്രത്തോളം ആസ്വദിക്കാവുന്നതാണെന്നു ഞാനോർത്തു.
“ഞാൻ ചെയ്യണോ?”
ഇതിനു മറുപടി പറയാനായി ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ടീച്ചറെ നോക്കി. “വേണ്ട. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ആദ്യത്തെ ചായ എന്റെ കൈ കൊണ്ടാവട്ടെ”
“എത്ര കാലമായി കുട്ടൻ ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ?”
“അയ്യോ… എന്നെ കുട്ടാ എന്നു വിളിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ…”
“ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരുമല്ലേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് വിളിക്കും”
“വേറെ ആളുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ വിളിക്കരുത്. പ്ലീസ്”
“ഓ… പിന്നെ എനിക്ക് അതൊന്നും നീ പറഞ്ഞു തരണ്ട… എത്ര കാലമായി ഇവിടെ?”
“നാലാമത്തെ വർഷമാണിത്.”
“ഇത്ര കാലം ഇവിടെ തനിച്ചാണോ? ഒരു ഫാമിലിക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യമുണ്ടല്ലോ…”
“തനിച്ചു തന്നെ. ഞാൻ ഫ്രണ്ട്സിനെയൊന്നും കൊണ്ടുവരാറില്ല. അച്ഛൻ ഇടക്കുവന്നു താമസിക്കാറുണ്ട്. മറ്റാരെയും താമസിപ്പിക്കുന്നത് അച്ഛനിഷ്ടമല്ല.”
“ഓഹോ, അച്ഛൻ ഇവിടെ വരാറുണ്ടെന്ന് കുട്ടൻ വീട്ടിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ട്. ഇന്നോ നാളെയോ സർപ്രൈസായിവരുമോ? എന്നെ കണ്ടാൽ ആകെ പ്രശ്നമാകുമല്ലോ…”
“ഇല്ല. അച്ഛൻ ഡൽഹിയിലാണ്. രണ്ടു മാസത്തിനിടക്ക് വരില്ല.”
“അപ്പോൾ ഈ വീട് നമ്മുടെ തന്നെ.”
“തീർച്ചയായും.”
ഓരോ തവണയും മറുപടി പറയാനായി ഞാൻ ടീച്ചറെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഓരോ തവണയും കണ്ണുകൾക്ക് കിട്ടുന്ന ആനന്ദം കൂടിക്കൂടിവന്നു.
ടീച്ചർ ടേബിളിൽ കയറി കാലിന്മേൽ കാൽ കയറ്റിവച്ചിരുന്നു.
“എന്തിനാ ടേബിളിൽ കയറിയിരിക്കുന്നത്…? വീഴരുതേ…”
“ഏയ്, കുട്ടന്റെ വീടല്ലേ… എനിക്ക് എവിടെ വേണമെങ്കിലും ഇരിക്കാല്ലോ…”
“തീർച്ചയായും. ആ സ്വാതന്ദ്ര്യം എടുക്കുന്നതിനു ഒരുപാട് നന്ദി.”
ചായയുണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞ ഞാൻ ചായയും പാലുമെടുത്തു ടേബിളിൽ ടീച്ചറുടെ അരികിൽ വച്ചു. ടീച്ചർ അവിടെ തന്നെയിരുന്നു. ഞാൻ ടീച്ചറുടെ അടുത്ത് തന്നെ ഒരു കസേരയിലിരുന്നു. കാലിന്മേൽ കാൽ കയറ്റി വച്ചിരുന്നു ടീച്ചർ ഒരു കാൽ എന്റെ കസേരയിൽ വച്ചു ചായ മെല്ലെ രണ്ടു കപ്പിലും ഒഴിച്ചു.
“ഷുഗർ വേണ്ടേ?”
“ഞാൻ കഴിയുന്നതും ഷുഗർ കഴിക്കാറില്ല.”
“ഓഹോ. ഞാനതു മറന്നു.”
ഞാൻ എന്റെ ചായയിൽ ഷുഗർ ചേർത്തു. രണ്ടു പേരും മെല്ലെ ചായ സിപ് ചെയ്തു… മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി.
“എങ്ങനെയുണ്ട് ??”
“നന്നായിട്ടുണ്ട്.”
ഞാൻ പിന്നോട്ടാഞ്ഞു കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്നു. രണ്ടു പേരും വീണ്ടും വീണ്ടും ചായ സിപ് ചെയ്തു. രണ്ടാളും സംസാരിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ ടീച്ചറെ നോക്കിക്കൊണ്ടേരിയിരുന്നു. ടീച്ചറുടെ വയറും പൊക്കിളും എനിക്ക് നന്നായി കാണാം. മൗനം ബേധിക്കാനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു… “എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു കുളി?”
