കുറച്ചുനേരം അങ്ങിനെ ആസ്വദിച്ച ശേഷം ഞാൻ ടീച്ചറുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു:
(Mentioning teacher panty stoling incident. done)
“ആദ്യത്തെ തവണ ഞാൻ ടീച്ചറെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കെന്തു ആവേശമായിരുന്നെന്നോ, ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ആവേശമായിരുന്നു ടീച്ചറേ.”
“കുറെയൊക്കെ എനിക്കുമനസ്സിലായി. ഓഹ്, കേട്ടാൽ തോന്നും ഇപ്പൊ ആവേശമില്ലെന്ന്. ”
“അന്നു യാത്രപറഞ്ഞതോർമ്മയുണ്ടോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“അന്നോ?”
“ഉം”
“ഓർത്തുനോക്കട്ടെ… അന്നു യാത്ര പറയാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ.”
“ശരിയാ.”
“അന്നു ചേട്ടൻ മദ്രാസിൽ പോയി ചില പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ഉടനെ തിരിച്ചുവരേണ്ടിവന്നു. ആളാകെ നിരാശനായിരുന്നു. ആകെ ടെൻഷനിലും. അപ്പോ പിന്നെ എനിക്കങ്ങോട്ടു വരാൻ പറ്റിയില്ല. പിറ്റേ ദിവസം ലിസിമ്മ പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഞാനറിഞ്ഞത് നീ പോയെന്നു. നിനക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ അപ്പമുണ്ടാക്കാൻ ലിസിമ്മയെ സഹായിക്കാമെന്നു വാക്കുകൊടുത്തതായിരുന്നു.”
“ഉം” ഞാൻ മൂളി.
“ലിസിമ്മയും അന്നു വളരെ വിഷമത്തിലായി, എനിക്കു വരാൻ പറ്റാത്തതിലും, പിന്നെ കുട്ടൻ പോകുന്നതിലും ആകെ നിരാശയോടിരിക്കുവായിരുന്നു.”
“ചേട്ടൻ പെട്ടെന്നു തിരിച്ചുവന്നത് ഞാൻ പിന്നീടാണറിഞ്ഞത്. ടീച്ചർ വീട്ടിൽ വരാത്തകാരണം ഞാൻ വലിയ ടെൻഷനിലായിരുന്നു. ഒടുക്കത്തെ ടെന്ഷനടിച്ചാണ്. ഞാൻ തിരിച്ചുപോയതും.”
“അതെന്തേ നീ അറിയാഞ്ഞേ? ലിസിമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ?”
“ലിസിമ്മ പറഞ്ഞില്ല. ലിസിമ്മ അങ്ങിനെയൊക്കെയാ. ഞാൻ വേറെ എന്തൊക്കെയോ അനുമാനിച്ചു. ഇനി ഒരിക്കലും ടീച്ചറോട് കമ്പനികൂടാൻ പറ്റില്ലെന്നുറപ്പിച്ചിട്ടാ തിരിച്ചുപോയത്.”
“അയ്യോ, അതൊക്കെയെന്തിനാ?”
“ഓർമയില്ല?”
“അമ്മേ, എന്താ, ഓർത്തുനോക്കട്ടെ.. ഏയ്, ഒന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ?”
“അയ്യോ, ടീച്ചറല്ല, ഞാൻ. ഞാനൊരു ബുദ്ധിമോശം കാണിച്ചതോർമ്മയില്ലേ? പിന്നെ ടീച്ചർ ഫോൺ ചെയ്ത് നമ്മൾ സംസാരിച്ചപോഴാ എനിക്ക് ജീവൻ തന്നെ തിരിച്ചുകിട്ടിയത്.”
“ഓഹോ, മനസിലായി, മനസിലായി. ഞാനതു മറന്നിരുന്നു.”
“മറക്കാൻ സാധ്യതയില്ലല്ലോ.”
“മറന്നിട്ടില്ല, പക്ഷേ ഇപ്പോ ഓര്മവന്നില്ല.”
“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”
“ഉം.”
“പിണങ്ങരുത്.”
“ഏയ്, ഒരിക്കലുമില്ല.” ടീച്ചർ എന്റെ നിപ്പിളിൽ മെല്ലെ വിരലോടിക്കുന്നു.
“ആ പാന്റി ഇപ്പൊ കയ്യിലുണ്ടോ?”
“പോടാ, എന്തിനാ?”
“ചുമ്മാ, ഒന്ന് കാണാനാ.”
“ഇല്ല. ”
“അതെന്താ? ഇതുപോലത്തെ ഒന്നായിരുന്നല്ലോ.” ഞാൻ മെല്ലെ ടീച്ചറുടെ പാന്റിൽ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
“അതെന്താന്നു ചോദിച്ചാൽ അതിപ്പോൾ കയ്യിലില്ല, അത്രതന്നെ.” ടീച്ചർ എന്റെ കൈ അവിടെ നിന്നെടുത്തുമാറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ശരിക്കും, അന്നു തീർന്നെന്നാ വിചാരിച്ചതു ഈ കൂട്ട്.” ഞാൻ ടീച്ചറെ മുഖത്തു ഉമ്മവച്ചു വാസനിച്ചു.
“അങ്ങിനെ തീർന്നാൽ പറ്റുവോ? കൂട്ട് നിനക്കുമാത്രമല്ലല്ലോ എനിക്കും വേണ്ടേ?”
“അതൊക്കെ പിന്നീടല്ലേ മനസിലായത്. അന്നെനിക്ക് ടീച്ചർ മുരളിച്ചേട്ടന്റെ കൂടെ എൻജോയ്ച്ചെയ്തു ജീവിക്കുന്ന ഒരു സുന്ദരിയല്ലേ. ഞാൻ ഒരു വെറും അയല്പക്കത്തെ പയ്യൻ.”
“പോടാ, അങ്ങിനെയൊന്നും പറയല്ലേ.”
“അതുപോട്ടെ. പിന്നേയ്, ഒരു കാര്യംകൂടി പറയട്ടെ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഉം. പറ.”
“പിന്നേയ്, അന്നു ഞാൻ അതു വസാനിച്ചുനോക്കി. എന്റെ മേലൊക്കെ വച്ചു.”
“അയ്യേ, വൃത്തികേട് പറയല്ലേ.”
“വൃത്തികേടൊന്നുമല്ല. സത്യം. ഞാൻ കുറെ വസാനിച്ചു.”
“എന്നിട്ട്?” ടീച്ചർ എന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞുകിടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാ ഒരു സുന്ദരിയുടെ അവിടത്തെ വാസന കിട്ടുന്നത്. അതെന്നെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചെന്റെ ടീച്ചറേ…” ടീച്ചറെന്റെ വായ പൊത്തി.
“കയ്യെടുക്ക്.” ഞാൻ വിരലിൽ മെല്ലെ കടിച്ചു. “പറയട്ടെ.” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“വേണ്ട.”
“ഇന്നുകിട്ടിയ അതേ വാസന. ശരിക്കും ഇന്നു എനിക്കതോർമ്മവന്നു.” ടീച്ചർ മെല്ലെ എന്റെ കവിളിൽ തട്ടുന്നു. സ്നേഹത്തോടെ ലാളനയോടെ മെല്ലെ അടിക്കുന്നപോലെ.
“അന്നുചെയ്തത് തെറ്റാണെന്നറിയാം. പക്ഷെ ചെയ്തപ്പോൾ അങ്ങിനെ തോന്നിയില്ല. എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.”