“അയ്യേ, അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. അതാണെങ്കിൽ എന്നോടു നിന്നെ വന്നുകാണാൻ പറയുവോ? ഞാൻ ഇവിടെ വരുന്നത് പറഞ്ഞപ്പോ അമ്മക്ക് സന്തോഷായല്ലോ.? ഉം?”
“എനിക്കങ്ങനെ തോന്നി.”
“ഏയ്, അതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യല്യ. ഇനി അങ്ങിനെ തോന്നിയാൽ തന്നെ എന്താ? നമ്മൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയില്ലേ? നമ്മളിതാ ഇവിടെ വീണ്ടും. ആരുമില്ല. നമ്മുടെ സ്വന്തം ലോകത്ത്. നമ്മൾ മാത്രം. അല്ലേ?”
ഞാൻ ഉം എന്ന് മൂളി.
“ഇവിടെ വന്നു, നിന്നെ കണ്ടു, സംസാരിച്ചു, സുഖം തന്നെ. ഇത്രയൊക്കെയേ ഞാൻ ലിസിമ്മയോടു പറയൂ. പോരേ? അല്ലാതെ ഞാൻ കുട്ടന്റെ കൂടെ താമസിച്ചെന്നോ ഒരുമിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോയെന്നോ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. പോരേ?”
വീണ്ടും ഞാൻ “ഉം” ഇന്ന് മാത്രം ഉത്തരം നൽകി. അല്ലാതെ എനിക്കൊന്നും പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല.
ഇതിനിടക്ക് എന്റെ മുഖം വീണ്ടും താഴ്ന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ടീച്ചറുടെ മാറിടത്തിലെത്തി. എനിക്കതു നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ഒരു മായാലോകത്തെത്തിയപോലെ എനിക്കുതോന്നി. ഞാൻ ചെയ്യുന്നതും പറയുന്നതും ഒന്നും എനിക്കു നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാത്തപോലെ ഒരു തോന്നൽ. എനിക്കു ഭാരം നന്നേ കുറഞ്ഞപോലെ തോന്നുന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ അൽപനേരം അവിടെ ഉടക്കിനിന്നോ എന്നൊരു സംശയം. ചുറ്റും നടക്കുന്നതൊന്നും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.
ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ചായക്കപ്പുകളുമെടുത്തു ടീച്ചർ എഴുന്നേറ്റു. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നറിയാതെ ഒരു മായ പോലെ ഞാനും എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ ടീച്ചറുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു. ടീച്ചർ കപ്പുകൾ രണ്ടും ബസിനിൽപോയി കഴുകി സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ചു. ശേഷം തിരിഞ്ഞുനിന്ന് തൂവാലകൊണ്ട് കൈ തുടച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ ഒന്നുമറിയാതെ ടേബിളിൽ ചാരി നിന്നു. എൻറെ വിഷമാവസ്ഥ ടീച്ചർക്ക് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടാവാം. അതിൽ ടീച്ചർ ഒരു രസം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടാവാം. ടീച്ചർ മന്ദം എന്റെ അടുത്തേക്കു നടന്നുവന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് എന്നത്തേക്കാളും കൂടുതലായി. ഇടനെഞ്ചിടിക്കുന്നത് ടീച്ചർക്കുപോലും കേൾക്കാന്മാത്രം ഉച്ചത്തിലായപോലെ തോന്നി.
ടീച്ചർ എനിക്കേറ്റവും അടുത്തെത്തി. ഞാൻ താഴേക്കു നോക്കി.
“എന്താ കുട്ടാ? ഞാൻ വന്നത് ഇഷ്ടായില്ല??”
ഒന്നുമറിയാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇഷ്ടാണ്. ഇതൊക്കെ സ്വപ്നമാണോയെന്നാ എനിക്കിപ്പോഴും തോന്നുന്നത്.”
“ഇപ്പോഴും അങ്ങിനെ തോന്നുന്നുണ്ടോ? ശരിക്കും?”
ഇതും ചോദിച്ചു ടീച്ചർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. എനിക്ക് പേടി ആകുന്ന പോലെ. എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വരണ്ടുണങ്ങി. ഞാൻ ടേബിളിൽ പിടിച്ചു ചാരി നിന്നു. ടീച്ചർ അടുത്ത് വന്നു എന്റെ മുടിയിൽ തലോടി. എന്റെ ലിംഗം വളർന്നു മുഴച്ചു നിന്നു. അവനെ മറച്ചുവെക്കാൻ ഒരുപാധിയുമില്ല.ടീച്ചർ കാണുമോയെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു. ടേബിളിൽ ചാരിയ ഞാൻ എന്റെ അരക്കു മുകളിൽ പിന്നോട്ട് ടേബിളിലേക്കു വളഞ്ഞു.
“എന്നെ അടുത്ത് കിട്ടാൻ നീ ഒരുപാട് കൊതിച്ചതല്ലേ?”
ഇതും പറഞ്ഞു എന്റെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കഴിയുന്നില്ല. കൈകളും കാലുകളും വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ.
“എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ??”
“ഒന്നുമില്ല…” എന്റെ ചുണ്ടുകൾ വിറയ്ക്കുന്ന പോലെ തോന്നി എനിക്കു ഒന്നും മിണ്ടാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഒരു മരവിച്ച അവസ്ഥ.
“ഞാൻ വന്നപ്പോൾ നിന്റെ ഇഷ്ടമൊക്കെ പോയോ?”
“ഇല്ല” ടീച്ചർ എന്റെ വളരെ അടുത്ത് തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്. മുഖത്തോടു മുഖം ചേർത്തുള്ള സംസാരം എന്നെ വളരെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. ടീച്ചറുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തു വീഴുന്നു. അവരെ തള്ളിമാറ്റി ഓടിയാലോ എനിക്കുതോന്നി. വിഡ്ഢിത്തമാവുമെന്നു കരുതി ഞാൻ സഹിച്ചുനിന്നു. സുഖമുള്ളൊരു സഹിക്കൽ.
“എന്താ കുട്ടാ ഒരു വിഷമം പോലെ…?? എന്നെ പേടിയാണോ?”
ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഇങ്ങനെ പേടിച്ചാലോ… നിന്റെ ചുണ്ടൊക്കെ വരണ്ടല്ലോ…”
ടീച്ചർ എന്റെ ഉണങ്ങിയ ചുണ്ടുകളിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.
“എനിക്കു പറ്റില്ല.” ഞാൻ പറഞ്ഞു..
“എന്തിനാ അങ്ങിനെ പറയുന്നേ?”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“റിലാക്സ് ആകൂ കുട്ടാ… എന്താ ഇങ്ങനെ…” ടീച്ചർ എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി.