ടീച്ചർ തന്നെ സ്വയം തയാറായി എന്നെ ടീച്ചറിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത വേഗത്തിൽ എന്റെ ഹൃദയമിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ടീച്ചർ കാലുകൾ വിടർത്തി എന്നെ മേലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നത് ഞാൻ മനസ്സിൽ കണ്ടു. പലതവണ ഇങ്ങനെ സങ്കല്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പൊ ഈ പടിവാതിൽക്കൽ എന്തുചെയ്യണമെന്ന് അറിയുന്നില്ല. ഇന്നേരം കുട്ടനാണെങ്കിൽ ഒരിക്കലുമില്ലാത്ത രൂപത്തിൽ വളർന്നു ബലം വച്ചിരിക്കുന്നു. ബെർമുഡയിൽ അവൻ മുഴച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്ങിനെ റൂമിലേക്കിറങ്ങും എന്നോർക്കുമ്പോൾ മടി തോന്നുന്നു. സ്ത്രീകളുമായി സംവദിക്കൽ ഇത്രക്ക് പിടിപ്പുള്ള പണിയാണെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല. ഇതെല്ലാം ആലോചിച്ചു ഒരുപാടുനേരം ഞാൻ വാഷ്റൂമിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടി. എന്തായാലും റൂമിലേക്ക് പോകണം. ഒരുപാട് വൈകിച്ചാൽ അതും മോശം. എന്തായാലും ഒരുപാട് ആലോചിക്കാതെ ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു റൂമിലേക്കിറങ്ങി. ടീച്ചർ സപ്പോർട് ചെയ്യുമാറിയിക്കും എന്ന ധൈര്യത്തിൽ. അബദ്ധങ്ങളൊന്നും സംഭവിക്കല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ.
ടീച്ചർ അതാ വെളിച്ചമെല്ലാം അണച്ച് റീഡിങ് ലാംപ് മാത്രം തെളിച്ചു കിടക്കുന്നു. ബെഡിനും ടീച്ചർക്കും കർട്ടനുകൾക്കു ചുമരുകൾക്കുമെല്ലാം ഇരുണ്ട സ്വർണനിറം കൈവന്നപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഒരു പ്രതീതി സൃഷ്ടിക്കാൻ ടീച്ചർ ലൈറ്റുകൾ അണച്ചതാണോ അതോ ഇനി ടീച്ചർക്ക് ഉറക്കുവന്നോ? രണ്ടു സാധ്യതകളും ഞാൻ തൂക്കിനോക്കി.
ഞാൻ ബെഡിലേക്കിരുന്നു തലയിൽ ചാരിയിരുന്നു. ടീച്ചർ എന്റെ അരികേക്ക് നീങ്ങിക്കിടന്നു. ഞാൻ ഒഴുകിയൊഴുകി ബെഡിലേക്കു കിടന്നു. ടീച്ചർ എന്നെ കൈയാൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഒട്ടും വൈകാതെ ഞാൻ ടീച്ചറിലേക്കു ഒട്ടിക്കിടന്നു. മർദ്ദവമാർന്ന ഇളം ചൂടുള്ള മാറിലേക്ക് ഞാൻ തല ചായ്ച്ചു. അവിടെ മുഖമമർത്തി അവിടത്തെ സോഫ്റ്റ്നസ് ആസ്വദിച്ചു ടീച്ചറുടെ വിയർപ്പും പെർഫ്യുമും ചേർന്ന സുഗന്ധം ആസ്വദിച്ചു സുഖിച്ചങ്ങിനെ അൽപനേരം കിടന്നു.
“ഉറങ്ങണ്ടേ കുട്ടാ?”
“വേണ്ട” ഞാൻ കെഞ്ചിക്കൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകി.
“പിന്നെ? നേരം ഒത്തിരിയായല്ലോ.”
“എനിക്ക് ടീച്ചറെ വേണം. രാത്രി മുഴുവൻ.”
“ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ടല്ലോ.”
“ടീച്ചറെ ഒട്ടി കിടക്കണം എനിക്ക്.”
“എന്താ പിന്നെ നീ ഇപ്പൊ ചെയ്യുന്നേ? അങ്ങിനെത്തന്നെയല്ലേ കിടക്കുന്നത്?” എന്റെ തലമുടി കോതികൊണ്ട് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം നെറുകെയിൽ ഓര്മ്മയും കിട്ടി.
“ഇങ്ങനെയല്ല.”
“പിന്നെ?”
“ഞാൻ ഷർട്ടില്ലാതെ അല്ലേ ? ടീച്ചറും അങ്ങിനെ തന്നെ ആയിക്കൂടെ?” ടീഷർട്ടഴിക്കാൻ അനുകൂലമായൊരു മറുപടിയോ ആംഗ്യമോ കിട്ടാത്ത കാരണം ഞാൻ തത്കാലം അതിനു മുതിർന്നില്ല. വീണ്ടും അങ്ങിനെ പറഞ്ഞതുമില്ല.
“ഉറങ്ങാ ഡാ. നാളെ പോരെ? എന്തൊരു തണുപ്പ്!!”
ഞാൻ ടീച്ചറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം വീണ്ടും ഞാൻ എന്റെ മുഖം ടീച്ചറുടെ മാറിലേക്ക് താഴ്ത്തി. അവിടത്തെ പഞ്ഞിപോലത്തെ ചൂടുള്ള മർദ്ദവത്തിൽ സുഖിച്ചു ഞാനങ്ങനെ കിടന്നു. ടീച്ചറുടെ വലതുഭാഗത്തെ കിടക്കുന്ന ഞാൻ എന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ടീച്ചറെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ടീച്ചർ തന്റെ മുഖം എന്റെ തലയിൽ ഉരസുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. വല്ലാത്തൊരു നിമിഷം. ടീച്ചറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച കൈകൊണ്ട് ഞാൻ മെല്ലെ മെല്ലെ പുറത്തെല്ലാം തലോടി. അന്നേരം ടീച്ചറുടെ ബ്രായുടെ വള്ളികൾ എനിക്കൊരു തടസമായി തോന്നി. ടീഷർട്ടിനടിയിലൂടെ കൈയിട്ട് അവ അഴിച്ചു മാറ്റണമെന്ന് എനിക്ക് അതിയായി തോന്നി. എന്നാൽ തൽക്കാലം എന്റെ കൈ ഞാൻ മെല്ലെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ടീച്ചറുടെ അരക്കെട്ട് ചുറ്റിപ്പിയടിച്ചു. രണ്ടു ചന്തികളും ഞാൻ മെല്ലെമെല്ലെ തലോടിക്കൊടുത്തു. ടീച്ചർ പാന്റി ധരിച്ചിട്ടില്ല എന്നതു എന്റെ മത്തുകൂടാൻ കാരണമായി. ഞാൻ മുഖം മെല്ലെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു ടീച്ചറുടെ ചന്തികളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:
“ഇവിടെ ഒന്നുമില്ലല്ലോ. അതെന്തേ?”
“അത് നിർബന്ധമാണോ?”
“ഏയ്, ചുമ്മാ ചോദിച്ചതാ. ഇങ്ങനെയല്ലേ രസം?”
“എന്തു രസം?”