“എന്തു ചിന്തയാലാ ഇവനിങ്ങനെ ഉരുണ്ടു വീർത്തിരിക്കുക, അങ്ങിനെയുള്ള ചിന്തകൾ തന്നെ.”
“അവനു തടിച്ചുവരാൻ ഒരുപാടു ചിന്തയൊന്നും വേണ്ട. ഞങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ എങ്ങിനെയാ. പലവട്ടം ഇങ്ങനെ വലുതായി ചെറുതാകും.”
“ഉം, ശെരി, ശെരി. ഇപ്പൊ വലുതായതെന്തിനാ എന്നാ ചോദിച്ചത്.”
“അതുപിന്നെ ടീച്ചറുടെ ഇഷ്ടത്തിന് വേണ്ടിയല്ലേ?”
“എനിക്കിഷ്ടമുണ്ടെന്നു അവനെങ്ങിനെ അറിയാം?” ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖങ്ങൾ തമ്മിൽ തഴുകിത്തലോടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ഉമിനീരാൽ കവിളിടങ്ങൾ നനയാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ടീച്ചറുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തു ചൂടുപടർത്തുന്നു.
“ടീച്ചറുടെ ഈ കിടപ്പ് കണ്ടാലറിയില്ലേ?” സോഫയിൽ ചാരി എന്റെ മേലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ വയറിലൂടെയും അരക്കെട്ടിലും തലോടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. മറുപടിയായി ടീച്ചർ എന്നെ കവിളിൽ ചുംബിക്കുക യും കടിക്കുകയും മാത്രം ചെയ്തു.
“ടീച്ചർ ഇങ്ങനെ കുറെ ചെയ്താൽ അവനു ടീച്ചറെ കാണേണ്ടിവരും.”
“ഞാൻ കണ്ടതാണല്ലോ കുറെ തവണ.”
“കുറെ തവണയോ? രണ്ടുതവണയല്ലേ?”
“രണ്ടോ? അപ്പോ ആദ്യം കണ്ടത് നീയും അവനും മറന്നോ?”
“ആദ്യമോ?”
“ഉം, മറന്നോ?”
“ഏയ് ടീച്ചറേ, വേണ്ട വേണ്ട.” ടീച്ചർ പറയുന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്കു പിടികിട്ടി.
“എന്താ? നാണമായോ? കളിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല. പറഞ്ഞുപോയി.”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ എന്തോ ഒരാവസ്ഥയിലായി. അവൻ പെട്ടെന്ന് ചെറുതാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നപോലെ എനിക്കുതോന്നി. എന്റെ മുഖത്തു അതു പ്രകടമായോ എന്ന് എനിക്കുതോന്നി. എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല.
“ഇന്നലെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറയാൻ തോന്നിയതാ. പിന്നെ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടില്ലെന്നു തോന്നി മിണ്ടാതിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ. നമുക്കത്തുവിടാം. വെറുതെ ഈ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ നശിപ്പിക്കേണ്ട.”
എനിക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കിട്ടുന്നില്ല. ഞാൻ മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നതുകണ്ട ടീച്ചർ എന്റെ കവിളിലൂടെ തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “അറിയാതെ പറഞ്ഞതാ കുട്ടാ… വിടൂ.”
“അങ്ങിനെ വിട്ടാ പറ്റുവോ?” ഞാൻ അറിയാതെ ചോദിച്ചു.
“എന്നാ വിടേണ്ട.”
“സത്യം പറ, അന്നു ഞാൻ ശെരിക്കും നേക്കഡ് ആയിരുന്നോ?” ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ, പറഞ്ഞുതരില്ല.”
“ടീച്ചർ പറയും. എനിക്കറിയാ.” എന്റെ കുട്ടൻ എന്തെന്നില്ലാത്ത ശക്തിയിൽ വീണ്ടും വലുതായി.
“പറ ടീച്ചറേ, പ്ലീസ്.”
“പോടാ, നേക്കഡ് അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ കാക്കപുള്ളികൾ ഞാൻ എങ്ങിനെ കണ്ടു? ഞാനല്ലേ അന്ന് മുണ്ടെടുത്തു നിന്റെ മേലെയിട്ടത്?”
“ശ്ശെ, ഒരുപാടുതവണ ഞാൻ ആലോചിച്ചു നാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.”
“എന്നാലും എനിക്കു അസൂയ തോന്നിപ്പോയി.”
“പോ ടീച്ചറേ.” എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ കിട്ടുന്നില്ല.
“എന്താ, എത്ര കൂൾ ആയിട്ടാ കുട്ടൻ കിടന്നുറങ്ങുന്നത്, ഒരു ടെൻഷനുമില്ലാതെ, പരമ സുഖം.”
“ഓഹ്, ടീച്ചർക്കെന്താ ഇപ്പൊ ഇത്ര ടെൻഷൻ? ചുമ്മാ..”
“എന്നാലും ഒരു നാണവുമില്ലാതെ. ഒരു ഇന്നറോ ബെര്മുഡയോ ധരിച്ചൂടെ ഉറങ്ങുമ്പോ? ആരെങ്കിലും അങ്ങോട്ട് കയറിവന്നാലോ?”
“അവിടേക്ക് ആരും വരില്ല. ലിസിമ്മ മാത്രമേ വീട്ടിലുള്ളൂ. ലിസിമ്മ ഒരിക്കലും അങ്ങോട്ട് വരില്ല. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഇല്ലെങ്കിൽ അല്ലാതെ.”
“അപ്പൊ ഞാൻ വന്നത് കുറ്റം ആയോ?”
“അങ്ങിനെയല്ല. ടീച്ചർ വരുന്നത് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. പിന്നെ തുണി ഇല്ലാതെ അല്ല കിടന്നത്. അതു നീങ്ങിപ്പോയതല്ലേ? പിന്നെ ഞാൻ അറിയാതെ ഉറങ്ങിയതാ.”
“ശെരി ശെരി, എന്തായാലും പേടിച്ചുപോയി ഞാൻ.”
“എന്നാ പിന്നെ വിളിക്കാതെ താഴേക്കുതന്നെ പോയാൽ പോരായിരുന്നോ?”
“ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ താഴേക്കുതന്നെ പോയതാ.”
“എന്നിട്ട്?”
“ലിസിമ്മ ചോദിക്കില്ല നിന്നെ വിളിച്ചില്ല എന്ന്? പിന്നെ, വിളിച്ചു എന്ന് കള്ളം പറയാനും പറ്റില്ല. കളവു പറഞ്ഞാലും പ്രശ്നമാണ്. നീ വരാത്തത് കാണുമ്പോൾ ലിസിമ്മതന്നെ അവിടേക്കു കയറിവന്നാലോ എന്നൊരു പേടിയും തോന്നി. ഞാൻ പാതിക്കുവച്ചു വീണ്ടും മേലേക്കു കയറിവന്നു.”