ഇനി ആരാണാവോ..?! ദേവി ആയിരിക്കും. ചിലപ്പോ അവള്ക്കും ചെയ്ത പാപത്തെ കുറിച്ച് പശ്ചാത്താപം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകും.
സങ്കടവും ദേഷ്യവും അടക്കി കൊണ്ട് മൊബൈൽ സ്ക്രീനില് ഞാൻ നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്…. ജൂലി ആയിരുന്നു.
“അവിടെ പണി കഴിഞ്ഞില്ലേ, സാമേട്ട..?” ഞാൻ കോൾ എടുത്തപാടേ ജൂലി തിരക്കി.
“ഇല്ല, ഒന്പത് മണി കഴിയും.”
“ആന്നോ..? ശെരി, രാത്രി ചേട്ടൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചായിരുന്നോ..?”
“മ്മ്.. കഴിച്ചു.”
“പിന്നേ ചേട്ടാ, അവിടത്തെ പണി ഒന്പത് മണിക്കല്ലേ കഴിയൂ… അപ്പോ ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് വരാമോ..?”
“എന്തിനാ…?”
“സാന്ദ്രയെ കൊണ്ട് വിടാന്.”
“ഞാൻ വരുന്നില്ല. അവളെ ഓട്ടോ പിടിച്ചു പോകാൻ പറ.” ഞാൻ ചൂടില് പറഞ്ഞു. “പിന്നേ, മേലാൽ എനിക്കവളെ കൊണ്ടു വിടാനും എടുക്കാനും ഒന്നും കഴിയില്ല. ഒന്നുകില് നീ തന്നെ അവളെ വിടാനും എടുത്താലും മതി. അല്ലെങ്കിൽ ഓട്ടോ ഞാൻ അറേഞ്ച് ചെയ്തു തരാം.”
“എന്താ ചേട്ടാ ഇങ്ങനെ—”
“ജൂലി…!” ഞാൻ താക്കീത് പോലെ വിളിച്ചു. “എന്നെ അവള്ക്ക് വിശ്വസം ഇല്ല… കാര്യങ്ങളില് ഉള്പ്പെടുത്താതെ എന്നെ ഒതുക്കിയും നിര്ത്തും…, പക്ഷേ കൊണ്ട് വിടാനും എടുക്കാനും മാത്രം ഞാൻ വേണം, അല്ലേ..?”
“ചേട്ടാ, കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ ഇങ്ങനെ വാശി—”
“ജൂലി, വെറുതെ എന്നോട് തര്ക്കിക്കാന് വരേണ്ട. എനിക്ക് ഇക്കാര്യം ചർച്ച ചെയ്യാൻ താല്പര്യവും ഇല്ല. അവള്ക്ക് പഠിക്കാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അവള്ക്ക് ഓട്ടോ ഞാൻ അറേഞ്ച് ചെയ്യാം. അല്ലെങ്കിൽ അവള് ബസ്സില് പോട്ടെ. അതും പറ്റില്ല എന്നുണ്ടെങ്കില് നി തന്നെ അവളെ കൊണ്ടു വിട്ടാലും എടുത്താലും മതി.” ഞാൻ ദേഷ്യത്തില് ശബ്ദമുയർത്തി.
ഉടനെ ജൂലി ദേഷ്യത്തില് കോൾ കട്ടാക്കി. അതോടെ എന്റെ നല്ല മൂഡ് മൊത്തമായി മാറി.
എട്ടു മണിക്ക് മാൾ സ്റ്റാഫ്സൊക്കെ വന്നു കയറി . പുറത്തുവെച്ച് സെക്യൂരിറ്റി അവരോട് നടക്കുന്ന ജോലിയെ കുറിച്ച് അറിയിച്ചത് കൊണ്ട് സ്റ്റാഫ്സ് ആരും എന്നോട് അധികമൊന്നും ചോദിച്ചില്ല, ഭാഗ്യം. എനിക്ക് ആരോടും അധികം സംസാരിക്കാനുള്ള മൂഡും ഇല്ലായിരുന്നു.
ഭാഗ്യത്തിന് സ്റ്റാഫ്സ് ഓരോരുത്തരായി കുറഞ്ഞ വാക്കുകളില് കുശലം പറഞ്ഞിട്ട് പുഞ്ചിരിയും തന്നിട്ട് അവരുടെ ജോലിയിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
എനിക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണം തോന്നാന് തുടങ്ങി. അത് കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഭയങ്കര ഉറക്കവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എഴുനേറ്റ് ജോലി നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി നിന്നു.
എന്റെ ഭാഗ്യത്തിന് 8:50 ആയപ്പോ പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. അവർ ചോദിച്ച കാശും കൊടുത്ത് ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.
ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്ത് ഹാളില് എത്തിയപ്പോ കിച്ചനിൽ നിന്നും പാത്രം കഴുകുന്നതിന്റെ തട്ടും മുട്ടും കേട്ട് നേരെ അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.
ജൂലി എന്നെ കണ്ടെങ്കിലും അവള് ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ ജോലി തുടർന്നു… മുഖത്ത് പിണക്ക ഭാവവും ഒട്ടിച്ചിരുന്നു.
“അമ്മായി സ്കൂളിൽ പോയോ..?”
പക്ഷേ ജൂലി മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ അവള്ക്ക് പിന്നില് ചെന്നുനിന്ന് അവളുടെ അടിവയറ്റിലുടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടെ വലത് തോളില് എന്റെ താടിയെല്ലും ഊന്നി. അപ്പോഴും അവള് മിണ്ടാതെ ജോലി തുടർന്നു.
“എന്റെ പോന്നു മോളു, നീ പിണങ്ങി ഇരിക്കുവാണോ…?” ചോദിച്ചിട്ട് തോളില് ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.
അതിനും അവള് മിണ്ടിയില്ല.
“ശെരി, എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടി പറ, ഞാൻ എന്താ ചെയ്യേണ്ടേ..?”
പക്ഷേ ജൂലി വായ് തുറന്നില്ല. അവളുടെ ജോലി തുടർന്നു.
അതുകൊണ്ട് അവള് എല്ലാം കഴുകി തീരും വരെ ഞാൻ പിന്നില് നിന്നും അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് സങ്കടത്തോടെ വെറുതെ നിന്നു. ജൂലി എന്നോട് പിണങ്ങി നില്ക്കുകയാണെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപിടിച്ചു നില്ക്കുന്നത് അവള്ക്കും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. കാരണം അവളുടെ ദേഹത്തുള്ള എന്റെ പിടിത്തം വിട്ടു പോകാതിരിക്കാന് അവള് വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞ് പാത്രം എടുക്കുകയും വയ്ക്കുകയോ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നത്. ഇടയ്ക്ക് അവളുടെ തോളില് നിന്നും എന്റെ താടിയെല്ല് തെന്നി പോയപ്പോ അവൾ തോളിനെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് എന്റെ താടിയെല്ലിന് അടിയില് തന്നെ ആക്കി വച്ചു.