ടിങ്,,,……….. മുഴങ്ങി ഓഫീസിൽ….. ടിങ്…… വീണ്ടും മുഴങ്ങി………….. ഹരിയോട് ഓഫീസിലേക്ക് വരാനുള്ള ആയിഷയുടെ കാൾ ആണ് ഒരു ടിങ്. രണ്ടു ടിങ് ആണെങ്കിൽ റിഫ്രഷ്മേന്റിനുള്ളതും……
വരാൻ ലേറ്റ് ആയതിനു ചീത്ത പറയാൻ റെഡി ആയി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ആയിഷ. പക്ഷെ ഡോർ തുറന്നു വന്നത് വീണ ആയിരുന്നു…
വീണ പകുതി തുറന്ന ഡോറിന്റെ അവിടെ നിന്ന് പറഞ്ഞു: ഹരി, സൈറ്റിൽ പോയി വന്നിട്ടില്ല.
ആയിഷ: ഏതു സൈറ്റ്.. ആരാ അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടത്.
വീണക്കും ഡൌട്ട് ആയി അത് കേട്ടിട്ട്…
വീണ: മാടം പറഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞാണല്ലോ ഹരി പോയത്..
ആയിഷ: ങ്ങേ… ഞാനോ, എപ്പോൾ?..
വീണക്കും ആയിഷക്കും ഒരുപോലെ അത്ഭുതം ആയി….
വീണ: ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ..
ആയിഷ: മ്മ്…
സമയം മുന്നോട്ട് പോയി.. ഇതിനിടയിൽ വീണ വന്ന് ആയിഷയോട് പറഞ്ഞു: ആദ്യം റിങ് ചെയ്തിരുന്നു, പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഹരിയുടെ ഫോൺ സ്വിച്ച്ഓഫ് ആണ്. അവന്റെ ബാഗും, കാര്യങ്ങളും ഡെസ്കിൽ തന്നെ ഉണ്ട്.
ആയിഷ കലിയും, ഫ്രുസ്ട്രഷനും കയറി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ, കൊടുക്കുന്നുണ്ട്………….
സമയം മുന്നോട്ട് പോയി കൊണ്ടിരുന്നു. ആയിഷയും ഒരുപാട് തവണ വിളിച്ചു ഹരിയെ. തന്റെ കാൾ ഒറ്റ റിങ്, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു റിങ്, അതിൽ കൂടുതൽ അടിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഫോൺ എടുക്കുന്ന ഹരി,, ഇപ്പോൾ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫും..ആയിഷയെ കൂടുതൽ പരിഭ്രാന്തയാക്കി,, ദേഷ്യവും കൂടി കൂടി വന്നു.
ഓഫീസിൽ നിന്നും ബാഗ് എടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി, ഹരിയുടെ ഡെസ്കിലേക്ക് ക്രൂര ഭാവത്തിൽ നോക്കി അലരാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപേ, വീണയുടെ തൊട്ടാരികിലായി ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന, വീണയുടെ മോളെ ആയിഷ കാണുന്നത്.
വളരെ പെട്ടെന്ന് മുഖഭാവം മാറ്റി, ചിരി വറുത്തി, വീണയുടെ അടുത്തെത്തി, ദേവൂകുട്ടിയുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു താലോലിച്ചു ആയിഷ കുറച്ചു കുശലം ചോദിച്ചു.
പറയാതെ ഉള്ള സ്കൂളിന്റെ അവധികളിൽ, ഉച്ചക്ക് നേരത്തെ വിടുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ഇടയ്ക്കു ദേവു വരാറുണ്ട് വീണയുടെ കൂടെ ഓഫീസിലേക്ക്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആയിഷയുടെ തനി സ്വരൂപവും, അലർച്ചെയും എല്ലാം ദേവൂന് ചെറുതായി അറിയാവുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പേടിയായിരുന്നു ദേവൂന് ആയിഷയെ.
ആയിഷയുടെ കുശലന്വേഷങ്ങൾക്ക്, കണ്ണ് മിഴിച്ചു അമ്മയോട് ചേർന്ന് പറ്റി പിടിച്ചു നിന്നതല്ലാതെ കമ എന്നൊരു അക്ഷരം ദേവു മിണ്ടിയില്ല.
അമർഷം അടക്കി ഒതുക്കി വീണയോട് ആയിഷ പറഞ്ഞു: ഇവൻ എപ്പോൾ വന്നാലും, എന്നെ അപ്പോൾ വിളിക്കാൻ പറയണം. പിന്നെ പ്രോപ്പർ എക്സ്പ്ലാനഷൻ എഴുതി എനിക്ക് നാളെ കിട്ടിയേക്കണം.
വീണ തലയാട്ടി സമ്മതം മൂളി.
ആയിഷ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, ഫോൺ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ഹാൻഡ്ബാഗിൽ നിന്നും ഹരിയുടെ കാൾ ആയിരിക്കും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു വേഗം ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ കണ്ടത്, അനുവിന്റെ ഫോൺ ആയിരുന്നു..
വീണ ആയിഷ പറയുന്നത് കേട്ടു : അനു പറ………. പ്രശനമോ, എന്ത് പ്രശ്നം,, ഹേ….., എന്താ ഉണ്ടായത്…. ഞാൻ ഇറങ്ങി,,, അങ്ങോട്ട് വരാം നേരെ….
ആയിഷയുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രാന്തി വീണയും ബാക്കി ഉള്ളവരും കണ്ടു. ഫോൺ വച്ച ഉടനെ അതിവേഗം നടന്നു, അല്ല ഓടി പോകുന്ന, ആയിഷയെ എല്ലാവരും നോക്കി,,..
അഞ്ചു വീണയുടെ അടുത്ത് വന്ന് ചോദിച്ചു: എന്താ പ്രശ്നം ചേച്ചി..
വീണ: ഒന്ന് ഹരി, എവടെ പോയി ഒരു പിടിയുമില്ല, വിളിച്ചു എടുക്കുന്നുമില്ല. പിന്നെ ആ പോയത് എന്താണ് എന്ന് അറിയില്ല…..
അഞ്ചു: ഹരി എന്താ എടുക്കാത്തത്,, ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കാം…
വീണ: ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ് അഞ്ചു. കുറെ നോക്കി.
അഞ്ചു ഫോണെടുത്തു വിളിച്ചു സ്വിച്ച് ഓഫ് തന്നെ.
………………………………………………………..
ബാംഗ്ലൂർ ട്രാഫിക്കിലൂടെ, പറ്റുന്ന അത്രയും വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു ആയിഷയുടെ മിനി കൂപ്പർ കാർ ചെന്ന് നിന്നത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലായിരുന്നു. ആയിഷയെ കാത്ത് പുറത്തു തന്നെ അനു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.