എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ 58അടിപൊളി 

ബന്ധുക്കൾ അറിഞ്ഞാൽ?

ഏട്ടത്തി ആരോടെങ്കിലും പറയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

എന്നാലും, രണ്ടുപേരും ഇവിടം വിടണം. ദൂരെ ഞങ്ങളെ അറിയാത്ത ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് ജീവിയ്ക്കണം.

ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ജീവിതം.

അറിയാതെ അമ്മുവിനെ ചുറ്റിയിരുന്ന എന്റെ കൈകൾ അവൾക്ക് ചുറ്റും മുറുകി. ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ താടി പിടിച്ചുയർത്തി, ആ ചുണ്ടുകൾക്ക് ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകളാൽ പൂട്ടിട്ടു. അറിയാതെ വിടർന്ന അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് എന്റെ നാവ്, അവളുടെ നാവിനെ തിരഞ്ഞിറങ്ങി, കണ്ടെത്തി, എന്നിലേയ്ക്ക് ഊമ്പി വലിച്ച് അടുപ്പിച്ചു.

ഹൗ, എന്റെ അനിയത്തിയുടെ നാവിന്‌ ഇത്ര മധുരമോ? ഇവളെന്താ തേൻ കഴിച്ചൊ?

അവൾ, എന്റെ അനിയത്തി അമ്മു, ഇന്നുമുതൽ എന്റെ ഭാര്യ, എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, എന്നിലേയ്ക്ക് അലിഞ്ഞുചേർന്നു.

എത്രനേരം ഇരുവരും ആ ചുംബനത്തിൽ അലിഞ്ഞു നിന്നെന്ന് അറിയില്ല. ശ്വാസം കിട്ടാൻ വേണ്ടി മുഖം അകറ്റി. കണ്ണുകളുടേയും കരങ്ങളുടേയും ബന്ധനങ്ങൾ വിട്ടില്ല.

ഒട്ടും മതിവരുന്നില്ല.

ഇന്നുവരെ ഇവൾ എന്റെ അനിയത്തിയായിരുന്നു.

ഇന്നുമുതൽ എന്റെ ഭാര്യ! ഞാൻ ഇവളുടെ ഭർത്താവ്!

ഇന്നലെ, ഇതെല്ലാം നടക്കുമോ എന്നു കരുതിയെങ്കിൽ ഇന്ന്, ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അതു നടന്നിരിക്കുന്നു!

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൾ!” ഞാൻ, ഏട്ടൻ-ഭർത്താവ്, അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“എനിയ്ക്കായിപ്പിറന്നവൻ!” അമ്മു, എന്റെ അനിയത്തി-ഭാര്യ, തിരികെ മന്ത്രിച്ചു.

“എന്നും.”

“എന്നും.”

അവളോടൊപ്പം വളർന്ന ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയതുപോലെ തോന്നി.

 

രണ്ടു വയസ്സിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അമ്മയുടെ അടുത്ത് തുണിയിൽപ്പൊതിഞ്ഞ് കിടന്ന ആ കുഞ്ഞു മുഖം വീണ്ടും കാണാൻ ഞാൻ മിന്നൽ പോലെ ഇരുപത്തിരണ്ടുവർഷം പിന്നിലേയ്ക്ക് പറന്നു.

അതേ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇന്നുവരെയുള്ള ഓരോ നിമിഷവും സന്ദർശിച്ച്, ഈ നിമിഷത്തിലേയ്ക്ക് തിരികെയെത്തി!

ആ യാത്രയിൽ ഒരിയ്ക്കൽപ്പോലും ഞാൻ മറ്റാരെയും കണ്ടില്ല! എന്റെ മനസ്സിൽ അമ്മു മാത്രം!

ഇന്നലെവരെ, ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന, എന്നോട് അടികൂടിയിരുന്ന, എന്തിനും, ഏതിനും ഞാൻ മാത്രം വേണം എന്നു കലമ്പിയിരുന്ന, എന്റെ അനിയത്തിയല്ല ഇവൾ.

ഇന്നലെ അവൾ തന്റെ മനസ്സുതുറക്കുന്നതുവരെ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ കണ്ടിരുന്നില്ല.

ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയല്ലാതെ കാണാൻ ആകുന്നുമില്ല.

വെളുത്തു തുടുത്ത അതിസുന്ദരിയായ എന്റെ അനിയത്തിയുടെ മുഖം ആകെ ചുമന്നിരിയ്ക്കുന്നു.

കൺകോണുകൾ അൽപം കലങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്നു.

ഞാൻ ഉമ്മവെച്ചപ്പോൾ നെറ്റിയിലെ സിന്ധൂരം അല്പം പരന്നിട്ടുണ്ട്.

ഞാൻ കെട്ടിയ താലിമാല കഴുത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു!

പട്ടുസാരിയിലും ബ്ലൗസിലും വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന എന്റെ ദേവത!

ചുവന്നു തുടുത്ത ചുണ്ടുകൾ.

അല്പം വിയർത്ത നെറ്റിയും മൂക്കും.

ഉയർന്നു താഴുന്ന മാറിടങ്ങൾ.

സാരിയ്ക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന അണിവയറും പൊക്കിളും.

വെളുത്തു തുടുത്ത പാദങ്ങൾ.

അവളെ അടിമുടി നോക്കിയപ്പോഴേയ്ക്കും എന്റെ കുട്ടൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് പിടയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

പെട്ടെന്നാണ്‌ എനിയ്ക്കത് തോന്നിയത്.

അവളെ ചേർത്തുനിർത്തി ഞാൻ ഒരു സെൽഫിയെടുത്തു.

ഈ നിമിഷം ഞങ്ങൾക്ക് എന്നും ഓർക്കണം.

ഞങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ കാണിയ്ക്കണം.

 

കുട്ടികൾ!

ഞാൻ എവിടെയ്ക്കാണീ തിരക്കിട്ട് പോകുന്നത്?

 

മേശപ്പുറത്തുവെച്ച പാൽ ഗ്ലാസ് എടുത്ത് ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു.

“ആദ്യം വരൻ അല്ലേ കുടിയ്ക്കേണ്ടത്?” അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

ആ പുഞ്ചിരിയും, തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും എന്റെ നിയന്ത്രണം കൂടുതൽ തെറ്റിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

“ഇവിടെ എന്റെ അനിയത്തി കഴിഞ്ഞേ വരൻ കുടിയ്ക്കുന്നൂള്ളൂ.” ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തു.

എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു തന്നെ അവൾ പകുതി കുടിച്ചു.

അതും ഞാൻ ഒരു സെൽഫിയെടുത്തു.

ചെറുപ്പം മുതൽ അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെയാണ്‌ പാൽ കുടിച്ചിരുന്നത് എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തു.

അവൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ ‘ആദ്യം ഏട്ടൻ കുടിയ്ക്ക്’ എന്ന് പറയും. ഞാൻ അതു സമ്മതിയ്ക്കാതെ അവളെക്കൊണ്ട് കുടിപ്പിയ്ക്കും. എന്നിട്ടേ ഞാൻ കുടിയ്ക്കൂ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *