എവിടെയ്ക്കാണിത് പോകുന്നതെന്നറിയാതെ ശ്വാസമടക്കി ഞാൻ ഇരുന്നു.
“ഞാൻ ഉണർന്നപ്പോൾ മുറിയ്ക്കുപുറത്തിറങ്ങി നോക്കാൻ കരുതിയതാണ്. പക്ഷേ, സ്വപ്നമല്ലേ എന്നുകരുതി വീണ്ടും കണ്ണടച്ചു. ഏട്ടൻ എന്നെ ഉണർത്തിയതായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായേനെ.
“രാവിലെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മുറിയിൽ വന്നിരുന്നു. നിങ്ങളെ വിളിക്കാൻ വന്ന ഗായത്രി താഴെവന്ന്, അൽപനേരം കൂടെക്കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾ വരും എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ എല്ലാം ഊഹിച്ചു. പടികൾ കയറിവരുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു. എല്ലാം ഒന്നടങ്ങുന്നതുവരെ, ഞാൻ പുറത്തു നിന്നു. കുറേക്കഴിഞ്ഞ് കതക് മെല്ലെ തുറന്നപ്പോൾ നിങ്ങൾ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു.നിങ്ങളുടെ തളർന്നുറങ്ങിയുള്ള കിടപ്പുകണ്ടപ്പോൾ, ഉണർത്താൻ തോന്നിയില്ല. രണ്ടുപേരെയും നോക്കി ഞാൻ കുറേനേരം നിന്നു. അപ്പോഴും അമ്മുവിനെ കണ്ണൻ സുരക്ഷിതമായി പുണർന്ന് പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ, എനിയ്ക്ക് നിങ്ങളുടെ അച്ഛനെയാണ്, ഓർമ്മ വന്നത്. കാരണം ഓർമ്മവച്ചകാലം മുതൽ ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ, എന്റെ ഏട്ടന്റെ, നെഞ്ചത്ത് കിടന്നാണ് ഉറങ്ങിയിരുന്നത്.“
അമ്മ അല്പസമയം എന്തോ ഓർക്കുന്നതിനായി നിർത്തി.
ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദത തളം കെട്ടി.
പെട്ടെന്നാണ് ഞാൻ ഞെട്ടിയത്!
“അപ്പോൾ… അപ്പോൾ… അച്ഛനും അമ്മയും, ഞങ്ങളെപ്പോലെ… ഏട്ടനും അനിയത്തിയും ആണോ?” വെളിപാടുണ്ടായപോലെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ഒപ്പം ആ ചിന്തയിൽ എന്റെ കുണ്ണ അമ്മുവിന്റെ പൂറ്റിൽ വെട്ടി വെട്ടി വിറച്ചു.
“അതേ.” അമ്മ നിസ്സാരകാര്യം പോലെ പറഞ്ഞു.
“ങേ? അമ്മ എന്താ പറഞ്ഞേ?” എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരിക്കിടന്നിരുന്ന അമ്മു പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുലകളിൽ ഞാൻ അമർത്തിപ്പിടിച്ചീരുന്നതിനാൽ അവൾ ചാടിപ്പോയില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ പൂർ എന്റെ കുണ്ണയെ അമർത്തി ഇറുക്കി. അവൻ സന്തോഷം കൊണ്ടെന്നപോലെ അവൾക്കുള്ളിൽ ഒന്നു വെട്ടി.
വെളിവായ സത്യത്തിൽ ശ്വാസം വിലങ്ങി ഞങ്ങൾ, സഹോദരങ്ങൾ, രതിയിൽ ഉറഞ്ഞപോലെ ഇരുന്നു!
അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നേർത്ത ഇരുട്ടിൽ വിദൂരതയിലേക്ക് ഒരു സ്വപ്നത്തിലേക്കെന്നപോലെ നീണ്ടു.
ഒരു നീണ്ട ജീവിതത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തു നിന്ന് ഇങ്ങേ അറ്റത്തേക്ക് നടക്കുന്നതുപോലെ, അമ്മ ഇരുന്നു.
അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകൾ പതിയെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
മുത്തുകളായി വാക്കുകൾ പൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ കേൾവിക്കാരായ പ്രതിമകളായി!
“ഏട്ടന്റെയും എന്റേയും ചെറുപ്പത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ അച്ഛനും, അമ്മയും മരിച്ചുപോയി. എനിക്കന്ന് നാലുവയസ്സ്. ഓർമ്മ ഉറയ്ക്കുന്ന പ്രായം. കുറേക്കാലം മുത്തശ്ശനും, മുത്തശ്ശിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. തറവാട്ടിൽ ഞങ്ങൾ തനിച്ചായി. ബന്ധുക്കളുടെ ഉള്ളിരിപ്പെല്ലാം അറിഞ്ഞിരുന്ന മുത്തശ്ശൻ എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും പേരിലേക്ക് എഴുതിവെച്ചിരുന്നു. ആരെയും ആശ്രയിക്കാതെ ജീവിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഏട്ടന് പതിനെട്ട് വയസ്സായപ്പോഴേക്കും അവരും പോയി.
“പിന്നെ, എനിയ്ക്കെല്ലാം എന്റെ ഏട്ടനായിരുന്നു. ഞാനും ഏട്ടനും തമ്മിൽ എട്ടു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾ മാത്രമായിട്ടാണ് വളർന്നത്.
“എന്റെ ഓരോ ചുവടിലും എല്ലാം ഏട്ടനായിരുന്നു. ഞാൻ ഋതുമതിയായപ്പോൾപ്പോലും എനിയ്ക്ക് എല്ലാം ചെയ്തുതരാൻ ഏട്ടനേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അച്ഛനും, അമ്മയും, ചേച്ചിയും, ഏട്ടനും എല്ലാം എല്ലാം.”
അമ്മയുടെ സ്വരം ആർദ്രമായി നേർത്തു.
അവർ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹക്കടലിന്റെ ആഴം ആ സ്വരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“പതിയെപ്പതിയെ എപ്പോഴൊ, ഏതോ പ്രായത്തിൽ ഞങ്ങൾ പിരിയാനാവാത്ത ഇണകളായി മാറി. ഞാനായിരുന്നു തുടക്കമിട്ടത്. ഏട്ടൻ ആദ്യമെല്ലാം വിമുഖത കാണിച്ചിരുന്നു. എന്നാലും ആ കണ്ണുകൾ എന്നോടെല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും, വടിവുകളിലും, ഏട്ടന്റെ മിഴികൾ എത്തിയിരുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അതെന്നിൽ എന്തിനോ ചങ്കിടിപ്പേറ്റിയത് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി.