അതുകൊണ്ടാണ് വാർക്ക ഇത്രയും നീണ്ടുപോയത്…..
കുറച്ച് നാള് കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ അവന്റെ സ്വപ്നം സഫലമാകും…
പിന്നീ വീട്ടില് താനും അവനും അമ്മേം…..
അമ്മു അവന്റെ കയ്യിൽ വിരൽ കോർത്തു പിടിച്ചു…
ഉള്ളിൽ കയറി കാണണം എന്നവള് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഫ്ലാഷ് ഓൺ ആക്കി നിലത്തുകിടക്കുന്ന കമ്പിയിലും തട്ടിന് നാട്ടിയ താങ്ങിലും തട്ടാതെ ഹരി അകത്തേക്ക് നടന്നു…..
പണിയൊന്നും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പ് വീഴുമ്പോലെ തോന്നും….
ഒരുപാട് ഓടിയതാണ് ഈ ഒന്നിന് വേണ്ടി….
പണിക്കാളയെപ്പോലെ കൊല്ലങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെട്ടതാണ്…
അപ്പോളതിങ്ങനെ പാതിയോളം എത്തി നിക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു
നിറവ്….എവിടുന്നൊക്കെയോ വന്നു പൊതിയുന്നൊരു മനസമാധാനം….
“എനിക്ക്….എനിക്ക് അവരെയൊന്നും തിരിച്ച് തരാൻ പറ്റില്ലെടി….ഞാനെന്താ ചെയ്യണ്ടേ……നിന്റച്ഛനെ കണ്ട് സംസാരിക്കട്ടെ…മാപ്പ് പറയട്ടെ….നഷ്ടപ്പെടുത്തീത് ഒന്നും എങ്ങനെ നേടിതരുമെന്ന് എനിക്കറീല്ലടി…..”
എന്ത് ചെയ്തിട്ട് തിരികെ കൊടുക്കുമെല്ലാം…..
അവൻ നിസ്സഹായനായിപോയി….
അവളുടെ വാട്ടം മനസ്സിനെ അത്രമേൽ മഥിക്കുന്നുണ്ട്…..
“പറഞ്ഞോ ഞാൻ….ആരേലും വേണമെന്ന്….എവിടേക്കെങ്കിലും തിരിച്ചു പോണമെന്ന്…
നിനക്ക് വേദനിക്കൂലേൽ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ ഞാൻ…..
“അന്നെന്റെ മുറീല് കണ്ട നിമിഷം തൊട്ട് വെറുത്തു വെറുത്തു വെറുപ്പിന്റെ അങ്ങേയറ്റം ആയിരുന്നു എനിക്ക് നിന്നോട്….
നിന്റെ വീട്ടില് വന്നുകയറിയിട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു….
അറപ്പായിരുന്നു…..നിന്നോടും നീ തൊട്ട വസ്തുക്കളോട് പോലും….
ആ ഞാൻ എന്തുകൊണ്ട് നിന്നെ സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങി എന്ന് എപ്പോളെലും നീ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ….
കാരണം എന്താന്ന് അറിയുവോ….
നിന്റമ്മയാ…..
നിന്റമ്മയെ എന്റമ്മയായിട്ട് കിട്ടാൻ വേണ്ടിയിട്ടാ…
മറ്റാരും അവകാശിയായി വരാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ടാ ഞാൻ നിന്നോട് കോംപ്രമൈസ് ചെയ്യാൻ തയ്യാറായത്….
പക്ഷേ പോകെ പോകെ ഇണ്ടല്ലോ നിന്നെ മനസിലാക്കി തുടങ്ങീപ്പോ ഉണ്ടല്ലോ കൊതിയായിപോയെടാ….
നിന്നെയെനിക്ക് സ്വന്തായിട്ട് കിട്ടാൻ…എന്റെ മാത്രാക്കി വെക്കാൻ…..
ഒരു മുറീം കുറെ പാവകളും പിന്നെ ആമിയും മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ലോകത്ത് എനിക്ക് വേണ്ടിയിട്ട് വേറൊരു ലോകം പണിയിച്ചു തന്നവനാ നീയ്….
എന്റെ വീട്ടില് ഞാൻ മിസ്സെയ്ത ഓരോന്നും ഒരായിരം ഇരട്ടി ആയിട്ട് നീ ഒറ്റൊരാൾ തന്നിട്ടുണ്ടെനിക്ക് അവിടെ…..
എങ്ങനെയാ എനിക്കത് പറഞ്ഞു തരണ്ടെന്ന് ഇനിയും അറിയില്ലാ എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും നിനക്കത് മനസിലാകുന്നും ഇല്ല…..
ആരേം കാണണ്ട….ഒന്നും നീ പറയേം വേണ്ട….എന്നിങ്ങനെ എന്നുമെന്നും കൊണ്ട് നടക്കുവോ നീയ്….ഇങ്ങനെ വട്ട് പിടിച്ച് എന്നേം പിടിപ്പിച്ച്….എനിക്കീ സ്വർഗം എന്നേക്കും തരുവോ….”
അവനെ പിന്നിൽ നിന്നും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്…
ഓരോ വാക്കിനും ഓരോ മുത്തം പുറത്ത് പതിയുന്നും ഉണ്ട്….
അവൾക്കറിയാം എന്ത് പറഞ്ഞാലുമവന് സമാധാനം ആകാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന്…
ഓരോ വട്ടവും ആ ടോപിക് വരുമ്പോളും ഈ ആവലാതിയും വേവലാതിയും ഇങ്ങനെ ഇരട്ടിക്കത്തെ ഉള്ളെന്ന്…..
ആവർത്തനങ്ങൾ ഇനിയും ഒരുപാട് ഉണ്ടാകുമെന്ന്…:
“സങ്കടം ഒക്കെ ഉണ്ടെടാ….എന്ന് കരുതി അവിടേക്ക് തിരികെ പോകണം എന്ന് ഞാനൊരിക്കലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല….പോകണ്ട എനിക്ക്….അതവിടെ ആരേം ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല….ഇവിടെയുള്ള രണ്ടു മനുഷ്യരോട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം കൂടിപ്പോയോണ്ടാ….
അവരില്ലാതിനി പറ്റൂലാത്തോണ്ടാ….
ഞാനില്ലേലും എന്റച്ഛന് ആമിയുണ്ട്..ചെറിയമ്മയുണ്ട്…
എന്നാണെങ്കിലും ഞാൻ അവിടുന്ന് പോകേണ്ടവളാ മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക്…
പക്ഷേ നിനക്കോ…..ഞാനില്ലാണ്ട് നിനക്ക് പറ്റുവോ…
എനിക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുവോ നീയില്ലാണ്ട്…“
ഹരിയൊന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആ രണ്ട് താങ്ങുകൾക്കിടയിൽ കണ്ട ഇത്തിരി സ്ഥലത്ത് നനവ് മാറാത്ത ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിന്നു…..
”മോൻ വേദനിപ്പിക്കില്ലാന്ന് കരയിക്കില്ലാന്ന് മരുമോൾക്ക് വാക്ക് കൊടുക്കണ എത്ര അമ്മമാരുണ്ടെടാ ഈ ലോകത്ത്….എന്റെ സ്വത്താ എന്റെ മായക്കൊച്ച്…“
Adutha part ennan
വ്യോമകേശൻ
കവിതപോലെ ഹൃദ്യമായ പ്രണയം. അതിന്റെ ഇതൾവിരിയുന്നത് കാണാൻ എന്ത് ചന്തം. താമസിച്ചതിൽ പരാതിയില്ല.ആറാം അധ്യായം എല്ലാവരും ഓർക്കും. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.
ഉഫ്….
എരിവുകൂടിയ മുളക് കടിച്ചിട്ടു വായ്ക്കൊപ്പം നെഞ്ഞു കൂടി എരിഞ്ഞുകൂടിയ നിമിഷം ഒരു തുള്ളി തേൻ അകത്തുചെന്നപ്പോൾ ണ്ടായ ഒരു കുളിരുന്ന ഫീൽ ല്ലേ… അതാണ്….
ഈ എഴുത്ത്.. അതിന്റെ മൂല്യം.. അതിങ്ങനെ പതിഞ്ഞുകിടക്കും മനസ്സിനുള്ളിൽ എല്ലാക്കാലവും ഒട്ടും മാഞ്ഞുപോകാതെ….
അത്രക്കിഷ്ടമാണ് താങ്കളുടെ ഈ സ്റ്റോറി….
ഇത്തിരി മധുരപാലട കിട്ടിയാൽപോലും ഈ എഴുതിനുമുൻപിൽ ഒന്നുമാവുല്ല.. അത്രയ്ക്ക് മധുരമാണ്….. തന്റെ ഈ ശൈലിക്കു… ഈ അവതരണത്തിന്….
ട്വിസ്റ്റ് ഒരു ഒന്നൊന്നര ആയിപ്പോയി… നന്ദൻ… ന്ന കഥാപാത്രം.. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…
അപ്പോപ്പിന്നെ തങ്കു ആരാണ്….🙄🙄🙄🤔
വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലിലാണ് കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്…
അവസാനം കണ്ണുനിറഞ്ഞുപോയി….
കാത്തിരിപ്പ്…. അതിന്റെ പീക്ക് ലെവലിലാണ്…. സത്യം….
നന്ദുസ്……