ഒരുറപ്പും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ലളിതമ്മ മായയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു…..
”മറിച്ചായാ എനിക്ക് എന്നോട് പോലും പൊറുക്കാൻ പറ്റില്ല ചേച്ചീ……“
ലളിതമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു മായ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു….
”അതിന് നീയെന്ത് ചെയ്തെന്നാ മായേ…..“
ലളിതമ്മക്ക് അങ്ങോട്ട് അരിശം കയറി….
”അറിവില്ലാത്ത വെളിവില്ലാത്ത പ്രായത്തില് സ്നേഹിച്ചവന് മനസു മാത്രല്ല ശരീരോം കൂടെ കൊടുത്തുപോയതോ…..
അതിന്റെ ബാക്കിയായിട്ട് വയറ്റിൽ കുരുത്തതിനെ പൊന്നേ പൊടിയേന്ന് വളർത്തിയതോ….
അതൊക്കെയാണ് നീ ചെയ്ത വലിയ തെറ്റെങ്കിൽ നിന്നെ അതിന് ക്രൂശിക്കേണ്ടവൻ ഹരിയാ….
നിന്നെ പോലെ തന്നെ അവനും കുറെ അനുഭവിച്ചതല്ലേ….
എന്നിട്ടിതുവരെ മുഖം കറുത്തൊരു വർത്താനം,ഒരു നോട്ടം നോക്കീട്ടുണ്ടോ അവൻ നിന്നെ….
എന്താ കാരണം….മറ്റാരേക്കാളും നന്നായിട്ട് അവൻ അവന്റെ അമ്മയെ മനസിലാക്കിയതുകൊണ്ട്….
ഇതൊന്നും ഒരു തെറ്റ് അല്ലെന്നും പാപം അല്ലെന്നും ആ കുഞ്ഞിന് ബോധ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ട്…..
ഒന്നും വേണ്ട…അവൻ എല്ലാം പറഞ്ഞുകൊടുത്തു മനസ്സിലാക്കിച്ചുകൊള്ളും അമ്മുവിനെ….
കുറച്ച് സമയം കൊടുത്താൽ മതി…..
പക്ഷേ അതിനും മുന്നേ നീയിങ്ങനെ കാറിക്കൂവി ആ പെങ്കൊച്ചിനെ അറിയിക്കാണ്ടിരുന്ന മതി…..“
മായ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അതിനൊന്നു മൂളിക്കൊടുത്തു……
അന്ന് രാത്രിയേറെയായിട്ടും ഹരിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല…
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും എത്ര നോക്കിയിട്ടും ഉറക്കം മാത്രം ആ ഏഴയൽപക്കത്തെത്തുന്നില്ല…
അവളെയും വിളിച്ചിറക്കി എവിടേലും കൊണ്ടിരുത്തീട്ട് എല്ലാം അങ്ങു പറഞ്ഞാലോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി….
വരുന്നോടത്തു വച്ചു വരട്ടേ ഇങ്ങനെ തീ തിന്നാൻ വയ്യാന്ന് തോന്നി….
പക്ഷേ….അതിനും വേണ്ടേ ധൈര്യം….
നാവിനിങ്ങനെ താഴിട്ട് പൂട്ടിയ പോലെയാണ്….
ഭയമാണ്…..
എല്ലാവരാലും എന്നും തെറ്റിദ്ധരിക്കപെടുക
മാത്രം ചെയ്തവന് അവളും മനസിലാക്കാതെ പോകുമോ എന്ന പേടിയാണ്……
അവസാനം ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാതെ എഴുന്നേറ്റ് ഉറങ്ങികിടക്കുന്നവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു….
ഒന്നുമറിയാതെ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ടെൻഷനില്ലാതെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപോലെ ചുരുണ്ടുകൂടി ഉറക്കമാണ്…..
ഹരി ബെഡിൽ അടുത്തിരുന്നു കുറച്ച് സമയം ആ കിടപ്പു തന്നെ നോക്കി….
പിന്നെയാ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് നൂണ്ടുകയറി ചേർന്നുകിടന്നു…..
അമ്മു ആ ഉറക്കത്തിൽ തന്നെ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു മുഖം മാറിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ചു….
പോവൂല്ലടാന്ന് പിറുപിറുക്കുന്ന കേട്ടവൻ മാറിൽ ഒന്നു മുറുക്കെ കടിച്ചു…..
വേദന കൊണ്ട് ഞെട്ടി കണ്ണുതുറന്നവൾ ഇരുട്ടിൽ പകച്ചുനോക്കി…..
അവനാണെന്നു മനസിലായപ്പോൾ ആ കലിക്കൊരു തള്ളും കൊടുത്തു……
ഹരി അകന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല കുറച്ച് താഴെക്കിറങ്ങി അവളെ കൂടുതൽ ചേർത്തിറുക്കി കിടന്നു…..
“മാറിക്കിടന്നേ അങ്ങ്….പാതിരാത്രിക്ക് വന്ന് കടിച്ചു പറിച്ചതും പോരാ……”
അമ്മു ഉറക്കം മുറിഞ്ഞ അരിശം മാറാതെ അവനെ പിന്നെയും തള്ളിമാറ്റാൻ നോക്കി…..
“തലപ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നെനിക്ക്….
ഉള്ളിൽ കിടന്നെന്തൊക്കെയോ ട്രിഗ്ഗർ ആകുംപോലെ…..
ഒന്ന്….ഒന്നുറക്കി താട്ടെടി…..”
മാറിൽ മുഖമിട്ടുരച്ചവൻ കെഞ്ചി ചോദിച്ചു…..
അടിമുടി കുളിരു കോരിയെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സറിഞ്ഞ് അമ്മു ചേർത്തു തന്നെ പിടിച്ചു…..
പുറത്ത് പതിയെ തട്ടികൊടുത്തു……
പുതപ്പെടുത്തു രണ്ടാളെയും മൂടി…..
ഫാനിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടാനായി സ്വിച്ച് ബോർഡിലേക്ക് കയ്യെത്തിച്ചുകൊണ്ടോന്ന് ഉയർന്നതും ലൂസ് ഫിറ്റ് സ്ലീപ് വെയറിനുള്ളിലൂടെ ഹരി അവന്റെ മുഖം തിക്കികയറ്റിയിരുന്നു……
“നീയെന്താ കുഞ്ഞുവാവയാ….”
ആ മാതളപ്പഴങ്ങളെ ഇറുക്കിപ്പൂട്ടിവച്ചിരുന്നതിനെ മുകളിലേക്കുയർത്തി നുണഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ഹരിയതിനു മറുപടി കൊടുത്തില്ല പകരം ഇടതുകൈ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഉരച്ചുകയറ്റി ഹുക്കിൽ ഉടക്കി മുറുക്കി പിടിച്ചു….
അവന്റെ ഉള്ള് പതിയെ തണുത്തു തുടങ്ങി…..
കെട്ടുകൂടികിടന്നിരുന്ന ചിന്തകൾ ഓരോന്നായി പടിയിറങ്ങി……
ഇടയ്ക്കവനൊന്ന് കടിച്ചെങ്കിൽ എന്നവളാഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും ഒന്നും നടന്നില്ല…..
Adutha part ennan
വ്യോമകേശൻ
കവിതപോലെ ഹൃദ്യമായ പ്രണയം. അതിന്റെ ഇതൾവിരിയുന്നത് കാണാൻ എന്ത് ചന്തം. താമസിച്ചതിൽ പരാതിയില്ല.ആറാം അധ്യായം എല്ലാവരും ഓർക്കും. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.
ഉഫ്….
എരിവുകൂടിയ മുളക് കടിച്ചിട്ടു വായ്ക്കൊപ്പം നെഞ്ഞു കൂടി എരിഞ്ഞുകൂടിയ നിമിഷം ഒരു തുള്ളി തേൻ അകത്തുചെന്നപ്പോൾ ണ്ടായ ഒരു കുളിരുന്ന ഫീൽ ല്ലേ… അതാണ്….
ഈ എഴുത്ത്.. അതിന്റെ മൂല്യം.. അതിങ്ങനെ പതിഞ്ഞുകിടക്കും മനസ്സിനുള്ളിൽ എല്ലാക്കാലവും ഒട്ടും മാഞ്ഞുപോകാതെ….
അത്രക്കിഷ്ടമാണ് താങ്കളുടെ ഈ സ്റ്റോറി….
ഇത്തിരി മധുരപാലട കിട്ടിയാൽപോലും ഈ എഴുതിനുമുൻപിൽ ഒന്നുമാവുല്ല.. അത്രയ്ക്ക് മധുരമാണ്….. തന്റെ ഈ ശൈലിക്കു… ഈ അവതരണത്തിന്….
ട്വിസ്റ്റ് ഒരു ഒന്നൊന്നര ആയിപ്പോയി… നന്ദൻ… ന്ന കഥാപാത്രം.. ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…
അപ്പോപ്പിന്നെ തങ്കു ആരാണ്….🙄🙄🙄🤔
വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടലിലാണ് കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്…
അവസാനം കണ്ണുനിറഞ്ഞുപോയി….
കാത്തിരിപ്പ്…. അതിന്റെ പീക്ക് ലെവലിലാണ്…. സത്യം….
നന്ദുസ്……