മഴനീർതുള്ളികൾ – 6 29അടിപൊളി  

ഒരു മനുഷ്യായുസിലേക്കുള്ളത് മൊത്തം കരഞ്ഞു തീർത്തതുമാ……

എങ്കിലും ആ ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ……

പറ്റുന്നില്ല……..

ഒന്നിനെയും പിടിച്ച് കെട്ടിനിർത്താൻ ആകുന്നില്ല….

അയാളോടുള്ള സ്നേഹം ഒഴിച്ച്…..

എത്ര ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടിയാലും ചില ഓർമ്മകളങ്ങനാ……

പൊന്തിയിങ്ങു വരും…….

അതിന് വേണ്ടി മാത്രം ചില അടിയൊഴുക്കുകളും ഉണ്ടാകും……

അഴിഞ്ഞു വീണ മുടിവാരിക്കെട്ടി ഹരി കൊണ്ടുവന്നുവച്ച ഇറച്ചി കെട്ടഴിച്ചു പാത്രത്തിലേക്ക് എടുത്തിട്ടു…..

അപ്പോളേക്കും ലളിതേച്ചി കയറിവന്നു……

“നീയിങ്ങനെ കരഞ്ഞു പിഴിഞ്ഞ് ആ പെണ്ണിനെ അറിയിച്ചുകൊടുക്കല്ല്……”

“ഇത്രയ്ക്കും കരയാനും മാത്രം ഇപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായത്…

അവനീ നാട്ടിൽ കാലുകുത്തുമ്പോളെല്ലാം ഈ വരവ് പതിവുള്ളതല്ലേ…..

എല്ലാ തവണയും ഒരു കുഞ്ഞുപോലും അറിയാതെ പറഞ്ഞു വിടാറുമുണ്ട്….

ഇത്തവണയും അത്രേ ഉള്ളൂ…..

അല്ലാണ്ടവനായിട്ട് ആരോടും ഒന്നും പറയാത്തിടത്തോളം കാലം നീയിങ്ങനെ പേടിക്കണത് എന്തിനാ…..“

”ഇനി നിനക്കത്രോം സങ്കടം ആണേൽ മനസ്സിൽ നിൽക്കണില്ലേൽ അമ്മുവിനോട് തുറന്നു പറയ്…..

അവളുമൊരു പെണ്ണല്ലേ…..

മനസിലാക്കില്ലേ നിന്നെ……..

അല്ലാണ്ടിങ്ങനെ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞോരോന്ന് വരുത്തികൂട്ടല്ലേ….“

ഒരുപാട് നാൾ ഒരുത്തിയുടെ കണ്ണീരു തോർത്താനായിട്ട് കയ്യിൽ വെട്ടുകത്തിയുമായി കൂട്ടിരുന്ന രാത്രികൾ ലളിതമ്മയ്ക്ക് അങ്ങനങ്ങു മറക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ….

മായയുടെ കയ്യിലെ ചരുവം വാങ്ങിച്ചിട്ട് വാഷ്ബേസിനിലേക്ക് ഇറക്കിവെച്ചു ടാപ് തുറന്നുവിട്ടു…

ഇറച്ചി നുറുക്കുന്ന വട്ടത്തിലുള്ള തടിക്കഷ്ണം എടുത്തു സ്ലാബിലേക്ക് വച്ചിട്ട് സൈഡിലെ അലമാരിയിലെ തട്ടിൽ നിന്നും മൂർച്ചയുള്ളൊരു കത്തിയും കൂടെ എടുത്തു വച്ചു….

മായ അപ്പോളും കഴുത്തിലെ മാലയുടെ ലോക്കറ്റിൽ വിരൽ കൊരുത്തിപിടിച്ചു നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിൽപ്പാണ്…..

ഇടയ്ക്ക് ഓരോ തുള്ളി കണ്ണിൽ നിന്നും അടർന്നുവീഴുന്നുണ്ട്…..

“അമ്മാ…..എന്തേലും ഞാൻ കൂടെ ചെയ്യണോ….”

അമ്മുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട മായ ഞെട്ടിതിരിഞ്ഞു നിന്നു….

വേഗത്തിൽ മുഖം അമർത്തിത്തുടച്ചു…..

മാംസം തൊടില്ലെങ്കിലും അതിലേക്കുള്ള കൂട്ടൊക്കെ അറിഞ്ഞുകൊടുക്കാറുണ്ട് അമ്മു….

“വേണ്ട മോളേ….കുറച്ചേയുള്ളു ഞാൻ ചെയ്തോളാം….”

അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ സവാളയും ഇഞ്ചിയുമെല്ലാം ഇട്ടുവെക്കുന്ന തട്ടിൽ നിന്നും നാലഞ്ചെണ്ണം എടുത്ത് പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ട് അത് തൊലി കളയാൻ നിന്നു……

ലളിതേച്ചി പിന്നെ കൊണ്ടുപിടിച്ചു ഇറച്ചി

നുറുക്കൽ ആണ്…..

“എടി മോളേ…..നീ പോയിട്ടാ ഉണങ്ങിയ തുണി ഒക്കെ എടുത്തിട്ട് വാ….വെയില് കൊണ്ട് നരപ്പിക്കണ്ട……”

മായയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയ അമ്മുവിനെ വഴിമാറ്റി വിടാൻ നോക്കി ലളിതേച്ചി……

“അതെടുക്കാ….ഒരു മിനിറ്റെ…..”

പറഞ്ഞിട്ട് മായയുടെ മുഖത്തേക്ക് ലളിതമ്മേടെ അടുത്ത് നിന്നുകൊണ്ട് എത്തിപിടിച്ചു നോക്കി അമ്മു……

“അമ്മ കരഞ്ഞോ……”

“ഹേയ്…ഇല്ലാലോ…..”

വെപ്രാളത്തിൽ അവൾക്കു വശം കൊടുക്കാതെ തിരിഞ്ഞു ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു എന്തോ എടുത്തു മായ…..

“ഇല്ല…..ഇല്ല. ….കരഞ്ഞട്ടുണ്ട്….മുഖം കണ്ടാൽ അറിയാ…..”

അമ്മു മായയെ വിടാതെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു….

“ലളിതമ്മേ….എന്തേലും പറഞ്ഞോ നിങ്ങളെന്റെ മായകൊച്ചിനെ…..”

ആ ബെസ്റ്റ്…..

അതിന് ഞാൻ ഒന്നും പറയണ്ട….ഒരു കാര്യോമില്ലാത്ത കാര്യത്തിന് കരയാൻ നോക്കിയിരിപ്പാ നിന്റെ പൊന്നമ്മ…

എന്റെ പൊന്നു പെണ്ണേ……

നിന്റെ മാമൻ വന്നുന്നും ഇനി നീ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുമെന്നും പറഞ്ഞു മോങ്ങിയതാണിപ്പോ….“

ലളിതമ്മയത് വല്യ തട്ടുകേടില്ലാത്ത രീതിക്ക് ഒതുക്കി….

”അയ്യേ…….അതിനാരുന്നോ……..

ഞാൻ അങ്ങനെ പോവോ അമ്മേ……

ഇനി പോയാതന്നെ ഞാനൊറ്റക്ക് പോവില്ല….

ഈ മായകൊച്ചും കാണും കൂടെ…..

അതേത് നരകത്തിലേക്കാണെലും….

പോരെ…….“

അപ്പോളും ഒരേങ്ങൽ ചീള് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു മായയിൽ നിന്നും…..

”ഇങ്ങനെ കരയല്ലെന്നേ…..

ദേ നോക്കിയേ……

ആകെ ചുമന്നു വീർത്ത്…..

ശെരിക്കും നല്ല ഗ്ലോയിങ് ആയിട്ടണ്ട്‌ ന്റെ ചുന്ദരി…..

1 Comment

Add a Comment
  1. Adutha part ennan

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *